II W 1489/19

Sąd Rejonowy w Jeleniej GórzeJelenia Góra2021-02-02
SAOSKarnewykroczeniaŚredniarejonowy
nieobyczajny wybryksłowa nieprzyzwoitecharakter publicznykodeks wykroczeńuniewinnienie

Sąd uniewinnił obwinionego od zarzutu nieobyczajnego wybryku z użyciem słów nieprzyzwoitych, uznając, że zachowanie miało miejsce w zamkniętym gronie i nie miało charakteru publicznego.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze rozpatrywał sprawę P.B., obwinionego o nieobyczajny wybryk polegający na publicznym użyciu słów nieprzyzwoitych podczas spotkania członków Aeroklubu. Sąd ustalił, że zdarzenie miało miejsce w sali wykładowej portu lotniczego, ale spotkanie miało charakter zamknięty, z udziałem wyłącznie zaproszonych osób. W związku z tym sąd uznał, że zachowanie obwinionego nie miało charakteru publicznego wymaganego przez art. 140 k.w. i uniewinnił go od zarzucanego czynu.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, Wydział II Karny, rozpoznał sprawę P.B. obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 140 Kodeksu wykroczeń, polegającego na nieobyczajnym wybryku w postaci publicznego używania słów nieprzyzwoitych. Do zdarzenia miało dojść 13 lipca 2019 roku w Jeleniej Górze, na terenie sali wykładowej portu lotniczego, podczas spotkania członków Aeroklubu. Obwiniony miał trzykrotnie użyć słowa „kurwa”. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia obwinionego i zeznania świadków, ustalił stan faktyczny. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy zachowanie obwinionego miało charakter publiczny. Sąd powołał się na komentarz do Kodeksu wykroczeń, wskazując, że działanie jest publiczne, gdy ze względu na miejsce, sposób lub okoliczności może być spostrzeżone przez niedającą się z góry ściśle określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób. W realiach niniejszej sprawy sąd uznał, że krąg osób obecnych na spotkaniu był ściśle ograniczony i zamknięty, co wykluczało publiczny charakter zachowania. W konsekwencji, sąd uniewinnił obwinionego od zarzucanego mu czynu, a koszty postępowania postanowił ponieść Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, użycie słów nieprzyzwoitych podczas zamkniętego spotkania, do którego krąg uczestników był ściśle ograniczony, nie stanowi nieobyczajnego wybryku o charakterze publicznym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowym elementem wykroczenia z art. 140 k.w. jest jego publiczny charakter, rozumiany jako możliwość spostrzeżenia zachowania przez niedającą się z góry ściśle określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób. W sytuacji, gdy spotkanie miało charakter zamknięty, a krąg uczestników był ściśle ograniczony, warunek publiczności nie został spełniony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

obwiniony

Strony

NazwaTypRola
P. B.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (2)

Główne

k.w. art. 140

Kodeks wykroczeń

Warunkiem publicznego charakteru zachowania sprawcy jest fakt jego dostrzeżenia lub szerzej – odebrania albo możliwość jego dostrzeżenia, odebrania przez inne osoby, co wiąże się z określonym miejscem lub sposobem albo okolicznościami zachowania sprawcy. Działanie jest podjęte publicznie, jeżeli ze względu na miejsce działania bądź inne okoliczności i sposób działania może być ono spostrzeżone przez niedającą się z góry ściśle określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób. Publiczność działania nie jest wyłączona, gdy sprawca działa wobec grupy osób, które mogą być w pełni zidentyfikowane, jeżeli działanie odbywa się w miejscu publicznym, np. na ulicy, dworcu bądź w zapełnionej publicznością sali.

Pomocnicze

k.p.o.w. art. 119 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowanie obwinionego nie miało charakteru publicznego, ponieważ odbyło się podczas zamkniętego spotkania z ograniczonym kręgiem uczestników.

Godne uwagi sformułowania

Warunkiem publicznego charakteru zachowania sprawcy jest fakt jego dostrzeżenia lub szerzej – odebrania albo możliwość jego dostrzeżenia, odebrania przez inne osoby, co wiąże się z określonym miejscem lub sposobem albo okolicznościami zachowania sprawcy. Działanie jest podjęte publicznie, jeżeli ze względu na miejsce działania bądź inne okoliczności i sposób działania może być ono spostrzeżone przez niedającą się z góry ściśle określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób.

Skład orzekający

Anna Skibińska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'publicznego charakteru' w kontekście wykroczeń z art. 140 k.w., zwłaszcza w odniesieniu do zdarzeń w zamkniętych grupach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zamkniętego spotkania; zastosowanie do innych miejsc wymaga analizy kontekstu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje subtelne rozróżnienie między zachowaniem prywatnym a publicznym w kontekście prawa wykroczeń, co może być ciekawe dla prawników specjalizujących się w tym obszarze.

Czy przekleństwo na zamkniętym spotkaniu to wykroczenie? Sąd wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 1489/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 2 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Anna Skibińska Protokolant: Katarzyna Jagiełło po rozpoznaniu s p r a w y : P. B. syna F. i Z. zd. B. ur. (...) w J. obwinionego o to, że: W dniu 13 lipca 2019r. roku w J. na ulicy (...) , na terenie sali wykładowej portu lotniczego, podczas uczestnictwa w spotkaniu członków Aeroklubu (...) , dopuścił się nieobyczajnego wybryku w ten sposób, że publicznie używał słów nieprzyzwoitych, tj. o czyn z art. 140 k.w. I. uniewinnia obwinionego od zarzucanego mu czynu; II. na podstawie art. 119 § 2 k.p. o.w. stwierdza, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa Sygn. akt II W 1489/19 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: 13 lipca 2019 w J. na ulicy (...) , na terenie sali wykładowej portu lotniczego odbywało się spotkanie członków Aeroklubu (...) . Spotkanie to miało charakter zamknięty, były na nim obecne wyłącznie osoby, do których uprzednio skierowano mailowo zaproszenia. Inne osoby nie były tam obecne. W trakcie tego spotkania P. B. użył trzykrotnie słowa „kurwa”. Dowód: wyjaśnienia obwinionego – k. 81, zeznania świadka J. R. – k. 7-8, zeznania świadka E. U. – k. 13, zeznania świadka A. J. – k. 17, zeznania świadka A. S. - k. 22, pismo z 29 marca 2020 – k. 135. W toku czynności wyjaśniających i postępowania sądowego obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia obwinionego Sąd uznał za wiarygodne w całości wobec braku podstaw do ich kwestionowania. Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania przesłuchanych w sprawie świadków. W zakresie faktów stanowiących podstawę czynienia ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków nie pozostają ze sobą sprzeczne. Treść dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, gdyż zostały on sporządzone w prawidłowy sposób, przez osoby posiadające ku temu stosowne uprawnienia, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana. P. B. zarzucono, że w dniu 13 lipca 2019 w J. na ulicy (...) , na terenie sali wykładowej portu lotniczego, podczas uczestnictwa w spotkaniu członków Aeroklubu (...) , dopuścił się nieobyczajnego wybryku w ten sposób, że publicznie używał słów nieprzyzwoitych tj. wykroczenia z art. 140 k.w. Żaden z dowodów zawartych w aktach sprawy nie pozwala na przypisanie P. B. zarzucanego mu czynu. Art. 140 k.w. stanowi, że kto publicznie dopuszcza się nieobyczajnego wybryku, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany. Z treści powołanego przepisu wynika, że sprawca musi działać publicznie „Warunkiem publicznego charakteru zachowania sprawcy jest fakt jego dostrzeżenia lub szerzej – odebrania albo możliwość jego dostrzeżenia, odebrania przez inne osoby, co wiąże się z określonym miejscem lub sposobem albo okolicznościami zachowania sprawcy. Słusznie stwierdził K. M. , że działanie jest podjęte publicznie, jeżeli ze względu na miejsce działania bądź inne okoliczności i sposób działania może być ono spostrzeżone przez niedającą się z góry ściśle określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób. Publiczność działania nie jest wyłączona, gdy sprawca działa wobec grupy osób, które mogą być w pełni zidentyfikowane, jeżeli działanie odbywa się w miejscu publicznym, np. na ulicy, dworcu bądź w zapełnionej publicznością S. ”. ((K. Mioduski [w:] J. Bafia, K. Mioduski, M. Siewierski, Kodeks... , t. 1, s. 239–240) za Tadeusz Bojarski (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz aktualizowany. Lex)). W realiach niniejszej sprawy sprawca nie działał publicznie, albowiem zachowanie obwinionego nie mogło zostać spostrzeżone przez niedającą się z góry ściśle określić liczbę bliżej niezidentyfikowanych osób, skoro krąg osób obecnych w miejscu zdarzenia był ściśle ograniczony i zamknięty. Konsekwencją takich ustaleń było uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu. O kosztach sąd orzekł stosownie do treści art. 119 § 2 k.p. o w.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI