II W 1371/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odstąpił od wymierzenia kary za kradzież paliwa, uznając, że postępowanie i uregulowanie należności przez sprawcę są wystarczającą reakcją.
Sąd Rejonowy w Puławach rozpoznał sprawę S. S., obwinionego o kradzież paliwa ze stacji benzynowej. Obwiniony zatankował paliwo, a następnie odjechał bez płacenia, tłumacząc się roztargnieniem i przemęczeniem. Sąd uznał go za winnego, ale odstąpił od wymierzenia kary, biorąc pod uwagę, że obwiniony nie był wcześniej karany, pracuje, ma dziecko, a należność za paliwo uregulował.
Sąd Rejonowy w Puławach rozpoznał sprawę S. S., który został obwiniony o kradzież paliwa o wartości 179,31 zł ze stacji benzynowej. Według ustaleń sądu, obwiniony zatankował paliwo do swojego samochodu, a następnie udał się do budynku stacji, po czym odjechał, nie płacąc za nie. Obwiniony nie przyznał się do winy, twierdząc, że brak zapłaty był wynikiem roztargnienia i przemęczenia, a nie zamiaru kradzieży. Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom, uznając, że osoba wykształcona, nawet zmęczona, powinna odróżnić czynności fizjologiczne od obowiązku zapłaty. Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. Jednakże, biorąc pod uwagę, że obwiniony nie był wcześniej karany, pracuje, ma dziecko, a należność za paliwo uregulował po niedługim czasie, sąd odstąpił od wymierzenia kary. Orzeczono jedynie opłatę i zryczałtowane wydatki postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli brak zapłaty nie jest spowodowany okolicznościami wyłączającymi winę i następuje zabór w celu przywłaszczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nawet w stanie przemęczenia i roztargnienia, osoba wykształcona powinna odróżnić czynność fizjologiczną od obowiązku zapłaty za paliwo, a odjechanie bez płacenia stanowiło zabór w celu przywłaszczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uznanie za winnego i odstąpienie od wymierzenia kary
Strona wygrywająca
Obwiniony S. S. (w zakresie kary)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. S. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania (w zakresie kosztów) |
| Komenda Powiatowa Policji w P. | organ_państwowy | wnioskodawca |
| ... | inne | pokrzywdzony (szkoda) |
Przepisy (4)
Główne
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Zabór w celu przywłaszczenia poprzez wlanie do baku swojego samochodu benzyny, a następnie odjechanie ze stacji bez płacenia za benzynę, której wartość na datę czynu nie stanowi ¼ najniższego wynagrodzenia.
Pomocnicze
k.p.w. art. 118 § § 1, 3 i 4
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Podstawa do orzekania o kosztach postępowania.
u.o.p.k. art. 5
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do orzekania o opłatach.
u.o.p.k. art. 21 § pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do orzekania o zryczałtowanych wydatkach postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony nie był wcześniej karany. Obwiniony pracuje i ma dziecko. Obwiniony uregulował należność za paliwo po niedługim czasie. Postępowanie karne jest wystarczającą motywacją do przestrzegania prawa.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia obwinionego o roztargnieniu i przemęczeniu jako przyczynie braku zapłaty.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób uwierzyć, że osoba wykształcona nie odróżnia załatwiania potrzeby fizjologicznej od płacenia nawet będąc zmęczonym przemęczenie i roztargnienie jakoś nie przeszkadzało obwinionemu, żeby usiąść za kierownicą i kierować samochodem, co wymaga większej koncentracji i lepszej formy psychofizycznej niż płacenie za benzynę sam fakt, że toczyło się przeciwko niemu postępowanie będzie dla niego wystarczającą motywacją do przestrzegania porządku prawnego.
Skład orzekający
Marek Stachoń
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady odstąpienia od wymierzenia kary w sprawach o wykroczenia o niskiej szkodliwości społecznej, gdy sprawca nie był karany i naprawił szkodę."
Ograniczenia: Dotyczy wykroczenia o niskiej wartości szkody i braku recydywy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest przykładem zastosowania zasady miłosierdzia sądowego w przypadku drobnego wykroczenia, co może być interesujące dla prawników zajmujących się prawem wykroczeń.
“Kradzież paliwa za 179 zł: Sąd odstąpił od kary. Czy to precedens?”
Dane finansowe
WPS: 179,31 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II W 1371/17 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2018 roku Sąd Rejonowy w Puławach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Protokolant _ Anita Szczepanik Bez udziału oskarżyciela publicznego - po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 roku sprawy S. S. , syna J. i W. z domu S. , urodzonego (...) w K. obwinionego, o to że w dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 w miejscowości Ł. , woj. (...) , dokonał kradzieży paliwa „95 (...) w ilości 37,67 litra o wartości 179,31 zł na szkodę (...) w ten sposób, że zatankował je do pojazdu marki H. o nr rej. (...) a następnie odjechał ze stacji nie płacąc za nie, tj. o wykr. z art. 119 § 1 k.w. I. obwinionego S. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 119 § 1 k.w. i na podstawie art. 39§1 kw odstępuje od wymierzenia kary; II. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydziestu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 100 (stu) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania. II W 1371/17 UZASADNIENIE Komenda Powiatowa Policji w P. złożyła wniosek o ukaranie S. S. za to, że w dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 w miejscowości Ł. województwa (...) dokonał kradzieży paliwa „95 (...) w ilości 37,67 litra o wartości 179,31 zł na szkodę (...) w ten sposób, że zatankował je do pojazdu marki H. o nr rej. (...) , a następnie odjechał ze stacji nie płacąc za nie, tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń . Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: W dniu 20 października 2017 roku około godziny 13:40 kierujący samochodem marki H. o nr rej. (...) S. S. przyjechał na stację benzynową należącą do (...) i położoną w miejscowości Ł. , zatankował 37,67 litra benzyny 95 (...) o wartości 179,31 złotych, po czym udał się do budynku stacji. W budynku stacji skorzystał z toalety i następnie wyszedł z budynku i odjechał ze stacji nie płacąc za paliwo. W dniu 24 listopada 2017 roku S. S. uregulował należność za paliwo. S. S. nie był dotychczas karany, ma jedno dziecko, jest wykształcony i pracuje w (...) w firmie (...) jako (...) . Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o nagranie z monitoringu – k. 7, zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia – k. 1-2, paragon – k. 3, protokół oględzin – k. 5-6, oświadczenia – k. 13-14 i dane z Krajowego Rejestru Karnego – k. 23, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w odpowiedniej formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała wiarygodności któregokolwiek z dowodów. Obwiniony nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że nie zapłacenie za paliwo nie było spowodowane zamiarem kradzieży, ale roztargnieniem i przemęczeniem. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, gdyż po zatankowaniu udał się do budynku stacji, gdzie są kasy, a nie sposób uwierzyć, że osoba wykształcona nie odróżnia załatwiania potrzeby fizjologicznej od płacenia nawet będąc zmęczonym, a poza tym przemęczenie i roztargnienie jakoś nie przeszkadzało obwinionemu, żeby usiąść za kierownicą i kierować samochodem, co wymaga większej koncentracji i lepszej formy psychofizycznej niż płacenie za benzynę. Wina S. S. nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie wystąpiły żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność za wykroczenia. Zabór w celu przywłaszczenia poprzez wlanie do baku swojego samochodu benzyny, a następnie odjechanie ze stacji bez płacenia za benzynę, której wartość na datę czynu nie ¼ najniższego wynagrodzenia stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kodeksu wykroczeń . Sąd odstąpił od wymierzenia kary obwinionemu biorąc pod uwagę, że jest on osobą dotychczas nie karaną, pracuje, a należność za benzynę po niedługim czasie uregulował, więc sam fakt, że toczyło się przeciwko niemu postępowanie będzie dla niego wystarczającą motywacją do przestrzegania porządku prawnego. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 118 § 1, 3 i 4 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia oraz art. 5 ustawy o opłatach w sprawach karnych w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI