II W 1306/18

Sąd Rejonowy w G. rozpoznał sprawę z wniosku o ukaranie S. L. zarzucającego mu popełnienie wykroczenia z art. 107 Kodeksu wykroczeń, polegającego na złośliwym niepokojeniu byłej żony D. L. w okresie od 10 do 16 lipca 2018 roku. Zarzuty obejmowały nachodzenie w miejscu zamieszkania, podsłuchiwanie pod oknami oraz wpuszczanie psa luzem poza teren posesji. Sąd, analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia obwinionego, zeznania świadków oraz dowody z dokumentów, doszedł do wniosku, że brak jest wystarczających podstaw do przypisania obwinionemu popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom S. L., który zaprzeczył złośliwemu zamiarowi, wskazując na trwający konflikt z byłą żoną, współwłasność domu, w którym nadal posiadał rzeczy osobiste i odbierał korespondencję. Sąd uznał, że zachowania takie jak odgłos odjeżdżającego samochodu czy obecność psa luzem nie nosiły znamion złośliwego niepokojenia, a zeznania świadków nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na celowe działania obwinionego mające na celu dokuczenie byłej żonie. W szczególności, sąd podkreślił, że obwiniony sam wezwał policję w związku ze zniszczonymi roślinami, co czyniłoby nielogicznym jego późniejsze celowe narażanie się na odpowiedzialność za wykroczenie. Wobec braku dostatecznych dowodów winy, Sąd na podstawie art. 8 kpw w zw. z art. 5§2 kpk uniewinnił obwinionego. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 118 pkt 2 kpk.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający