II W 121/18

Sąd Rejonowy w LegionowieLegionowo2018-06-19
SAOSKarneochrona zwierzątNiskarejonowy
ochrona zwierząthodowla psówrozmnażanie psówwykroczenieuniewinnienieCavalier King Charles Spaniel

Sąd uniewinnił obwinionego od zarzutu rozmnażania psów w celach handlowych, uznając, że czynu tego dopuściła się inna osoba.

Obwiniony D.H. został oskarżony o rozmnażanie psa rasy C. C. w celach handlowych bez posiadania działalności hodowlanej. Sąd Rejonowy w Legionowie, po analizie dowodów, ustalił, że pies był własnością A.S., córki partnerki obwinionego, która wraz z matką zajmowała się rozmnażaniem i sprzedażą szczeniąt. Obwiniony w tym czasie przebywał za granicą. W związku z tym sąd uniewinnił D.H. od zarzucanego czynu, uznając, że dowody wskazują na popełnienie wykroczenia przez A.S.

Sąd Rejonowy w Legionowie rozpatrywał sprawę D.H., obwinionego o rozmnażanie psa rasy C. C. w celach handlowych w okresie od kwietnia do 10 czerwca 2017 roku, mimo braku zarejestrowanej działalności hodowlanej. Sąd ustalił, że obwiniony zakupił psa w 2013 roku, jednak w 2014 roku, ze względu na pracę za granicą, przekazał psa na podstawie umowy darowizny A.S., córce swojej partnerki. Właścicielem psa stała się A.S., która również pokryła koszty zabiegu chirurgicznego zwierzęcia. Sąd ustalił, że to A.S. rozmnożyła psa w listopadzie 2016 roku, a po urodzeniu szczeniąt w styczniu 2017 roku, wystawiła je do sprzedaży na portalu internetowym w okresie od kwietnia do czerwca 2017 roku. Obwiniony w tym czasie przebywał poza granicami Polski, a jedynie umieszczał zdjęcia szczeniąt na swoim profilu społecznościowym, przesłane mu przez partnerkę. Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne, spójne i korespondujące z materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami A.S. i dokumentami potwierdzającymi umowę darowizny oraz ogłoszenia sprzedaży. Sąd podkreślił, że od września 2014 roku obwiniony nie był właścicielem psa, a czynu rozmnażania dopuściła się A.S. Zgodnie z zasadą in dubio pro reo, wątpliwości rozstrzygnięto na korzyść obwinionego. W konsekwencji, sąd uniewinnił D.H. od popełnienia zarzucanego mu czynu, a koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, osoba, która nie jest już właścicielem psa i nie sprawuje nad nim opieki, nie może być odpowiedzialna za rozmnażanie go w celach handlowych przez nowego właściciela.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że obwiniony D.H. nie był właścicielem psa w okresie objętym zarzutem, ponieważ przekazał go na podstawie umowy darowizny A.S. To A.S. zajmowała się psem i jego rozmnażaniem, a obwiniony przebywał za granicą. Zastosowano zasadę in dubio pro reo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

D. H.

Strony

NazwaTypRola
D. H.osoba_fizycznaobwiniony
A. S.osoba_fizycznaświadek/właściciel psa
M. S.osoba_fizycznaświadek/matka A.S.
M. K.osoba_fizycznahodowca
J. S.osoba_fizycznaświadek/Prezes zarządu Fundacji C. C.

Przepisy (5)

Główne

u.o.zw. art. 37 § 1

Ustawa o ochronie zwierząt

Kto narusza nakazy albo zakazy określone w art. 9, art. 10a ust. 1-3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 1-6, art. 13 ust. 1, art. 14, art. 15 ust. 1-5, art. 16, art. 17 ust. 1-7, art. 18, art. 22 ust. 1, art. 22a, art. 25 lub art. 27 podlega karze aresztu lub grzywny.

u.o.zw. art. 10a § 2

Ustawa o ochronie zwierząt

Zabrania się rozmnażania psów i kotów w celach handlowych.

Pomocnicze

k.p.w. art. 119 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Orzeczenie o kosztach postępowania.

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo - wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego.

k.p.s. w. (prawdopodobnie błąd w tekście, powinno być k.p.w.) art. 119 § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Orzeczenie o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniony nie był właścicielem psa w okresie objętym zarzutem. Obwiniony przebywał poza granicami kraju w okresie, gdy pies był rozmnażany i szczenięta były sprzedawane. Czynu rozmnażania psa w celach handlowych dopuściła się A.S., córka partnerki obwinionego, która była faktycznym opiekunem i właścicielem psa. Zasada in dubio pro reo przemawia za rozstrzygnięciem wątpliwości na korzyść obwinionego.

Godne uwagi sformułowania

w okresie od kwietnia do 10.06.2017r. w miejscowości S. ul. (...) w celach handlowych rozmnożył psa rasy C. C. mimo, iż nie posiada działalności związanej z hodowlą rasową psów i kotów obwiniony D. H. ani A. S. nie prowadzili oraz nie prowadzą zarejestrowanej hodowli psów rasowych wina obwinionego D. H. nie została udowodniona, a konsekwencją domniemania niewinności jest zasada in dubio pro reo wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzyga się na korzyść obwinionego to A. S. a nie obwiniony D. H. rozmarzyła tego psa rasy C. C. w celach handlowych

Skład orzekający

Tomasz Kosiński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odpowiedzialności za czyny związane z posiadaniem i rozmnażaniem zwierząt, zastosowanie zasady in dubio pro reo w sprawach o wykroczenia."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowej interpretacji prawa. Odnosi się do wykroczenia, a nie przestępstwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca ze względu na aspekt ochrony zwierząt i zastosowanie zasady domniemania niewinności. Pokazuje, jak ważne jest udowodnienie faktycznego sprawcy czynu.

Uniewinniony od rozmnażania psów, bo to nie on był właścicielem!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 121/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Bożena Oblińska w obecności oskarżyciela : ---- po rozpoznaniu dnia 15 czerwca 2018 r. na rozprawie w Legionowie sprawy : D. H. , syna K. i M. z d. R. , urodzonego (...) w miejscowości O. obwinionego o to, że : w okresie od kwietnia do 10.06.2017r. w miejscowości S. ul. (...) w celach handlowych rozmnożył psa rasy C. C. mimo, iż nie posiada działalności związanej z hodowlą rasową psów i kotów, tj. o czyn z art. 37 ust. 1 Ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) I. Obwinionego D. H. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. Na podstawie art. 119 § 2 k.p.s. w. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa . Sygn. akt II W 121/18 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 09 listopada 2013 r. obwiniony D. H. zakupił w hodowli V. w K. psa rasy C. C. , płci : suka , maści czarnej ( k. 5-7 ) . Ze względu na fakt iż obwiniony D. H. podjął w we wrześniu 2014 r. prace w firmie transportowej jako kierowca co wiązało się z 2-3 tygodniowymi pobytami poza granicami Polski na podstawie umowy darowizny z dnia 10 września 2014 r. darował tego psa rasy C. C. A. S. – córce swojej partnerki M. S. . Na podstawie tej umowy darowizny właścicielką tego psa rasy C. C. została A. S. . Związane to było również z faktem iż pies ten musiał przejść zabieg chirurgiczny którego koszt pokryła A. S. ( k. 41 ) . W tym czasie A. S. , jej matka M. S. oraz obwiniony D. H. mieszkali w S. przy ul. (...) . W listopadzie 2016 r. suczka rasy C. C. będąca własnością A. S. została rozmnożona w celach handlowych przez A. S. . W tym czasie obwiniony D. H. przebywał poza granicami Polski . Pod koniec styczniu 2017 r. suczka rasy C. C. będąca własnością A. S. urodziła 10 szczeniąt . Obwiniony wtedy również przebywał poza granicami Polski i tylko umieścił na swoim koncie na portalu F. zdjęcia tych szczeniąt przesłane mu przez jego partnerkę M. S. ( k. 10 , k. 14-17 ) . Szczenięta te zostały wystawione w okresie od kwietnia do 10 czerwca 2017 r. do sprzedaży na portalu (...) przez A. S. oraz jej matkę M. S. ( k. 8 , k. 9 , k. 11 , k. 20 , k. 21 ) . Obwiniony D. H. ani A. S. nie prowadzili oraz nie prowadzą zarejestrowanej hodowli psów rasowych. D. H. ma ukończone 55 lata , jest po rozwodzie , pracuje w firmie transportowej jako kierowca i uzyskuje dochód w wysokości 2300 zł , nie posiada nikogo na utrzymaniu , nie był karany , nie był leczona psychiatrycznie ani odwykowo. Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień obwinionego : D. H. ( k. 36-37 , k. 82 v i k. 83 v ) , zeznań świadków : J. S. ( k. 30-31 i k. 83 ) i A. S. ( k. 83 ) oraz dokumentów w postaci : zawiadomienia o możliwości popełnienia wykroczenia ( k. 1-4 ) , umowy przekazania szczeniąt ( k. 5 -7 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 8 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 9 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 10 ) , wydruku z maila ( k. 11 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 12-18 ) , zdjęcia ( k. 19 ) ,wydruk z portalu (...) ( k. 20 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 21 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 22-27 ) , wezwania do zapłaty ( k. 39 ) , pisma pani M. K. ( k. 40 ) , umowy darowizny ( k. 41 ) , sprzeciwu od wyroku nakazowego ( k. 68 ) . D. H. został obwiniony o to że , w okresie od kwietnia do 10.06.2017r. w miejscowości S. ul. (...) w celach handlowych rozmnożył psa rasy C. C. mimo, iż nie posiada działalności związanej z hodowlą rasową psów i kotów, to jest czyn z art. 37 ust. 1 Ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) Obwiniony D. H. podczas przesłuchania w charakterze obwinionego i na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 36 i k. 82 v ) . Obwiniony wyjaśnił iż w dniu 09 listopada 2013 r. nabył sukę rasy C. C. od hodowcy M. K. . Pies był chory i wymagał zabiegu chirurgicznego . Wobec faktu iż podjął po zakupie tego psa pracę kierowcy w firmie transportu międzynarodowego , co wiązało się z faktem 2-3 tygodniowych wyjazdów poza granicę Polski, przekazał tego psa na podstawie umowy darowizny w dniu (...) córce swojej partnerki M. A. S. . A. S. w tej umowie darowizny zobowiązała się sfinansować ten zabieg chirurgiczny . Z dalszych wyjaśnień obwinionego D. H. wynika iż o rozmnożeniu tego psa i urodzeniu przez niego szczeniaków dowiedział się gdy był poza granicami Polski . Obwiniony D. H. przyznał iż mieszka razem ze swoją partnerką M. S. i jej córką A. S. w S. przy ul. (...) , jednak to A. S. które jest obecnie właścicielem tego psa opiekowała się nim przed i po urodzeniu szczeniaków . Ponadto z wyjaśnień obwinionego D. H. wynika że te szczeniaki na sprzedaż wystawiła A. S. , a on tylko czasami na swoim koncie na portalu F. wystawiał zdjęcia tych szczeniaków przesłane mu przez M. S. ( k. 36-37 , k. 82 v i k. 83 v ). Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom obwinionego D. H. . W tym zakresie wyjaśnienia obwinionego D. H. są jasne , spójne , logiczne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadka A. S. ( k. 83 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentami w postaci : umowy przekazania szczeniąt ( k. 5 -7 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 8 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 9 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 10 ) , wydruku z maila ( k. 11 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 12-18 ) , zdjęcia ( k. 19 ) ,wydruk z portalu (...) ( k. 20 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 21 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 22-27 ) i umowy darowizny ( k. 41 ). Należy wskazać iż z wyjaśnień obwinionego wynika wprost nie popełnił zarzucanego mu czynu gdyż w okresie objętym wnioskiem o ukaranie nie był właścicielem tego psa i ze względu na charakter pracy – kierowca tira pracujący w firmie realizującej przewozy międzynarodowe nie opiekował się tym psem . Z wyjaśnień obwinionego D. H. wynika ponadto iż to córka jego partnerki – M. A. S. której na podstawie umowy darowizny przekazał tego psa celach handlowych rozmnożył psa rasy C. C. mimo, iż nie posiada działalności związanej z hodowlą rasową psów i kotów. Fakt ten w swoich zeznaniach potwierdziła świadek A. S. ( k. 83 ) . Potwierdzają to również dokumenty w postaci wydruku z portalu (...) ( k. 8 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 9 ) , wydruku z maila ( k. 11 ) , zdjęcia ( k. 19 ) ,wydruk z portalu (...) ( k. 20 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 21 ) i umowy darowizny ( k. 41 ) . Tym samym z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika wprost iż wykroczenie z art. 37 ust. 1 Ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) popełniła A. S. a nie obwiniony D. H. . Sąd dał wiarę więc zeznaniom świadków : J. S. i A. S. jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym. Z zeznań świadka J. S. - Prezesa zarządu Fundacji C. C. (...) wynika w jakich okolicznościach i od kogo dowiedziała się o rozmnożeniu w celach handlowych suki rasy C. C. przez obwinionego D. H. . Ponadto z zeznań tego świadka wynika iż od M. K. która jest hodowcą psów rasy C. C. dowiedziała się iż pies który nabył w jej hodowli obwiniony D. H. zgodnie z zawarta umową nie mógł być rozmnażany . Z zeznań świadka J. S. wynika ponadto iż ogłoszenia o sprzedaży tych szczeniaków były zamieszczane na portalu (...) ( k. 30-31 i k. 83 ) . Natomiast z zeznań świadka A. S. córki partnerki obwinionego D. H. wynika iż tego psa – sukę rasy C. C. przekazał jej D. H. na podstawie umowy darowizny , a do zapłodnienia tej suki doszło przez przypadek gdy już mieszkali w S. . Po urodzeniu szczeniąt opieką na nad nimi a później ich sprzedażą zajmowała się ona oraz jej mama M. S. . W tym okresach obwiniony D. H. przebywał na wyjazdach ze względu na swoją pracę i się nie zajmował tymi sprawami . Ponadto z zeznań świadka A. S. wynika iż to ona i jej mama zamieszczały ogłoszenia na portalu (...) odnośnie sprzedaży tych szczeniąt ( k. 83 ). Należy podnieść iż zeznania świadka A. S. potwierdzaj dowody w postaci umowy darowizny ( k. 41 ) oraz wydruków z portalu (...) ( k. 8 i k. 20 ), zdjęcia pokwitowania ( k. 9 ) , wydruku z maila ( k. 11 ) , zdjęcia ( k. 19 ) i zdjęcia pokwitowania ( k. 21 ). Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 37 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) stanowi iż kto narusza nakazy albo zakazy określone w art. 9, art. 10a ust. 1-3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 1-6, art. 13 ust. 1, art. 14, art. 15 ust. 1-5, art. 16, art. 17 ust. 1-7, art. 18, art. 22 ust. 1, art. 22a, art. 25 lub art. 27 podlega karze aresztu lub grzywny. Natomiast zgodnie z treścią art. 10a ust 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) zabrania się rozmnażania psów i kotów w celach handlowych. W świetle poczynionych przez Sąd ustaleń, wina obwinionego D. H. nie została udowodniona, a konsekwencją domniemania niewinności jest zasada in dubio pro reo. Zgodnie z treścią art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.s. w. wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, rozstrzyga się na korzyść obwinionego . Na wstępie należy zauważyć iż obwiniony D. H. od 10 września 2014 r. nie był właścicielem psa – suki rasy C. C. . Właścicielem tego psa stała się A. S. na podstawie umowy darowizny z dnia 10 września 2014 r. która się tym psem później na stałe opiekowała ( k. 41 ) . Ponadto należy wskazać iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci : wyjaśnień obwinionego D. H. ( k. 36-37 , k. 82 v i k. 83 v ) , zeznań świadka A. S. ( k. 83 ) oraz dokumentów w postaci : zawiadomienia o możliwości popełnienia wykroczenia ( k. 1-4 ) , umowy przekazania szczeniąt ( k. 5 -7 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 8 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 9 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 10 ) , wydruku z maila ( k. 11 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 12-18 ) , zdjęcia ( k. 19 ) , wydruk z portalu (...) ( k. 20 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 21 ) , wydruku z portalu (...) ( k. 22-27 ) i umowy darowizny ( k. 41 ) wynika kategorycznie że to A. S. a nie obwiniony D. H. rozmarzyła tego psa rasy C. C. w celach handlowych . Należy wskazać iż to A. S. umieszczała na portalu (...) ogłoszenia ze swoim numerem telefonu o sprzedaży tych szczeniąt . Ponadto A. S. w swoich zeznaniach przyznała iż nie prowadzała zarejestrowanej hodowli psów rasowych Wyżej wskazane fakty wykluczają by obwiniony D. H. popełnił zarzucany mu czyn z art. 37 ust. 1 Ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) . Należy wskazać iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień obwinionego D. H. ( k. 36-37 , k. 82 v i k. 83 v ) , zeznań świadka : A. S. ( k. 83 ) i dokumentów w postaci wydruku z portalu (...) ( k. 8 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 9 ) , wydruku z maila ( k. 11 ) , zdjęcia ( k. 19 ) , wydruk z portalu (...) ( k. 20 ) , zdjęcia pokwitowania ( k. 21 ) i umowy darowizny ( k. 41 ) wynika iż ten czyn popełniła A. S. co zresztą wprost z wynika z jej zeznań . Tym samym Sąd uniewinnił obwinionego D. H. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. art. 37 ust. 1 Ustawy z 21 sierpnia 1997 o ochronie zwierząt ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1840 ) . O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 119 § 2 k.p.w. i obciążył nimi Skarb Państwa . Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI