II W 1136/15

Sąd Rejonowy w RzeszowieRzeszów2016-10-24
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczeniezakłócanie porządkualkoholawanturaochrona klubugrzywna

Sąd Rejonowy w Rzeszowie skazał obwinionego za zakłócanie porządku publicznego pod wpływem alkoholu na karę grzywny w wysokości 200 zł.

Obwiniony I. K. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 51 § 2 kw, polegającego na zakłóceniu porządku publicznego poprzez awanturę z ochroną klubu i krzyki, będąc pod wpływem alkoholu. Sąd Rejonowy w Rzeszowie skazał go na karę grzywny w wysokości 200 zł oraz zasądził od niego koszty postępowania.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie I. K., obwinionego o zakłócenie porządku publicznego w nocy z 18 na 19 grudnia 2014 roku w Rzeszowie. Obwiniony, będąc pod wpływem alkoholu (0,57 mg/l w wydychanym powietrzu), krzykami i wszczęciem awantury z pracownikami ochrony klubu, zakłócił porządek publiczny. Sąd uznał go za winnego popełnienia wykroczenia z art. 51 § 2 kw i na tej podstawie skazał go na karę grzywny w wysokości 200 zł. Dodatkowo, obwiniony został obciążony kosztami postępowania w kwocie 100 zł zryczałtowanych wydatków oraz 30 zł opłaty na rzecz Skarbu Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, takie zachowanie stanowi wykroczenie z art. 51 § 2 kw.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że opisane zachowanie obwinionego, polegające na zakłóceniu porządku publicznego poprzez awanturę i krzyki, będąc pod wpływem alkoholu, wypełnia znamiona wykroczenia z art. 51 § 2 kw.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
I. K.osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (4)

Główne

k.w. art. 51 § § 2

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

k.p.w. art. 118 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

u.o.w.s.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

u.o.w.s.k. art. 21 § ust. 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Skład orzekający

Katarzyna Baryła

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących wykroczeń przeciwko porządkowi publicznemu."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowa sprawa wykroczeniowa dotycząca zakłócania porządku publicznego, bez szczególnych elementów zaskoczenia czy nowości prawnej.

0

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II W 1136/15 WYROK W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P OL I T E J P O L S K I E J Dnia 24.10.2016 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Katarzyna Baryła Protokolant - A. P. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05.11.2015r., 25.01.2016r., 07.04.2016r., 07.06.2016r., 08.08.2016r., 10.10.2016r. i 24.10.2016r. sprawy I. K. s. A. i C. z domu S. ur. (...) w T. obwinionego o to, że: w nocy z 18 na 19 grudnia 2014r. około godz. 03:15 w R. przy ul. (...) przebywając na zewnątrz klubu o nazwie (...) znajdując się pod wpływem alkoholu (I wynik badania – 0,57 mg/l w wydychanym powietrzu) krzykami oraz poprzez zachowanie polegające na wszczęciu awantury z pracownikami ochrony klubu zakłócił porządek publiczny, tj. o wykroczenie z art. 51 § 2 kw I. uznaje obwinionego I. K. za winnego popełnienia czynu w wyżej wyroku opisanego, stanowiącego wykroczenie z art. 51 § 2 kw i za czyn ten na podstawie art. 51 § 2 kw skazuje obwinionego na karę grzywny w wysokości 200 zł (dwieście); II. na podstawie art. 118 § 1 kpow oraz art. 3 ust. 1 i art. 21 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł (sto) tytułem zryczałtowanych wydatków oraz w kwocie 30 zł (trzydzieści) tytułem opłaty. SSR Katarzyna Baryła POUCZENIE 1. Od wyroku sądu pierwszej instancji służy stronom apelacja ( art. 103 § 2 k.p.w. ). b) 2. Wyrok można zaskarżyć w całości lub części ( art. 103 § 4 k.p.w. ). 3. Apelację wnosi się na piśmie w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem. b) W wypadku, gdy uzasadnienie wyroku zostało przedstawione wyłącznie w formie ustnej, apelację wnosi się na piśmie w terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty otrzymania wyroku wraz z przekładem tego uzasadnienia. Wniesienie apelacji przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku albo wniosku o przekład uzasadnienia wyroku przedstawionego w formie ustnej wywołuje skutki wskazane odpowiednio w art. 35 § 1 k.p.w. albo art. 82 § 7 k.p.w. (wniosek o uzasadnienie wyroku bądź sporządzenie przekładu uzasadnienia wyroku przedstawionego w formie ustnej, sporządzenie uzasadnienia bądź przekładu uzasadnienia przez sąd, doręczenie uzasadnienia bądź przekładu uzasadnienia) i podlega rozpoznaniu; można ją uzupełnić w terminie 7 (siedmiu) dni ( art. 105 § 1-2 k.p.w. i art. 122 § 2 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami ( art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 38 § 1 k.p.w. ). 4. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku ( art. 447 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 5. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych ( art. 447 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 6. Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego ( art. 447 § 3 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 7. 3W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia ( art. 447 § 4 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 8. Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu ( art. 447 § 5 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 9. Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy ( art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. ). 10. (inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-9) c) Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później; skrót „ k.p.w. ” oznacza ustawę z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 2013 r. poz. 395 oraz niektórych Dziennikach opublikowanych później. a) stosuje się w sprawach o wykroczenia, z wyłączeniem spraw o wykroczenia skarbowe b) uwzględnia się, o ile ustawa nie stanowi inaczej c) uwzględnia się, o ile sąd tak postanowi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI