Orzeczenie · 2017-08-06

II W 106/17

Sąd
Sąd Rejonowy w Piszu
Data
2017-08-06
SAOSinnewykroczenia drogoweNiskarejonowy
prawo drogowewykroczenieprędkośćobszar zabudowanypomiar prędkościmandatdowodywiarygodność zeznań

Sąd Rejonowy w sprawie o sygnaturze akt II W 106/17 rozpoznał zarzut przekroczenia dopuszczalnej prędkości w obszarze zabudowanym wobec K.T. Obwiniony miał poruszać się z prędkością 76 km/h w miejscu, gdzie obowiązuje ograniczenie do 50 km/h. K.T. nie przyznał się do winy, argumentując, że jechał w kolumnie pojazdów z dozwoloną prędkością i że funkcjonariusz Policji, M.P., dokonał pomiaru prędkości innego samochodu. Sąd, analizując zgromadzony materiał dowodowy, uznał winę obwinionego za udowodnioną ponad wszelką wątpliwość. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom K.T., uznając je za próbę uniknięcia odpowiedzialności. Kluczowe dla rozstrzygnięcia były zeznania funkcjonariuszy M.P. i M.Ż., którzy zgodnie potwierdzili okoliczności pomiaru prędkości i fakt, że w momencie jego dokonywania, poza pojazdem obwinionego, nie było innych samochodów jadących w tym samym kierunku. Sąd podkreślił profesjonalizm funkcjonariuszy i brak motywacji do fałszywego oskarżenia. Wiarygodność urządzenia pomiarowego (laserowego miernika prędkości) została potwierdzona przez przedstawione świadectwo legalizacji oraz instrukcję obsługi, która dopuszczała pomiar z odległości do 1000 metrów. Sąd odniósł się również do zeznań pasażerki, M.T. (córki obwinionego), która przyznała, że była zajęta telefonem i nie obserwowała prędkościomierza, choć wspominała o wzmożonym ruchu. Sąd uznał, że zwiększony ruch nie wyklucza możliwości poruszania się wyłącznie pojazdem obwinionego na danym odcinku. Sąd przywołał art. 20 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, określający dopuszczalną prędkość w obszarze zabudowanym, oraz art. 92a kw, penalizujący niestosowanie się do ograniczeń prędkości. Biorąc pod uwagę stopień winy, społeczną szkodliwość czynu oraz fakt, że obwiniony posiadał już 23 punkty karne za wykroczenia drogowe, sąd wymierzył K.T. karę grzywny w wysokości 200 zł, uznając ją za adekwatną i mającą zadziałać wychowawczo. Kara ta była równoważna z kwotą mandatu przewidzianego za to wykroczenie. Sąd uznał również, że obwiniony będzie w stanie zapłacić orzeczoną grzywnę. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z przepisami, obciążając nimi obwinionego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Uzasadnienie uznania zeznań funkcjonariuszy za wiarygodne w sprawie o wykroczenie drogowe, pomimo twierdzeń obwinionego o innych okolicznościach.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego i standardowej oceny dowodów.

Zagadnienia prawne (2)

Czy funkcjonariusz Policji prawidłowo dokonał pomiaru prędkości pojazdu obwinionego, czy pomiar dotyczył właściwego pojazdu i czy obwiniony faktycznie przekroczył dopuszczalną prędkość w obszarze zabudowanym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że pomiar został dokonany prawidłowo, dotyczył pojazdu obwinionego, a obwiniony faktycznie przekroczył dopuszczalną prędkość.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach funkcjonariuszy Policji i Żandarmerii Wojskowej, którzy zgodnie potwierdzili okoliczności pomiaru i brak innych pojazdów w pobliżu. Odmówiono wiary wyjaśnieniom obwinionego, uznając je za próbę uniknięcia odpowiedzialności. Wiarygodność urządzenia pomiarowego została potwierdzona.

Czy wyjaśnienia obwinionego, który twierdził, że jechał w kolumnie pojazdów i że pomiar dotyczył innego samochodu, są wiarygodne w świetle zeznań funkcjonariuszy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wyjaśnienia obwinionego zostały uznane za niewiarygodne.

Uzasadnienie

Wyjaśnienia obwinionego były sprzeczne z zeznaniami funkcjonariuszy, którzy byli świadkami zdarzenia i dokonali pomiaru. Sąd uznał, że obwiniony próbował uniknąć odpowiedzialności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Kara grzywny
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. T.osoba_fizycznaobwiniony
M. P.osoba_fizycznafunkcjonariusz Policji
M. Ż.osoba_fizycznafunkcjonariusz Żandarmerii Wojskowej
M. T.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (4)

Główne

p.r.d. art. 20 § 1

Prawo o ruchu drogowym

Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w obszarze zabudowanym w godzinach 05:00 - 23:00 wynosi 50 km/h.

k.w. art. 92a

Kodeks wykroczeń

Kara grzywny w wysokości od 20 do 5000 zł za niestosowanie się przez prowadzącego pojazd do ograniczenia prędkości określonego ustawą.

Pomocnicze

k.p.w. art. 118 § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Przepis dotyczący orzekania o kosztach postępowania.

k.w. art. 33

Kodeks wykroczeń

Dyrektywy wymiaru kary.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania funkcjonariuszy Policji i Żandarmerii Wojskowej potwierdzające dokonanie pomiaru i przekroczenie prędkości. • Wiarygodność urządzenia pomiarowego (legalizacja, instrukcja obsługi). • Niespójność i niewiarygodność wyjaśnień obwinionego w kontekście dowodów. • Wcześniejsze wykroczenia drogowe obwinionego wskazujące na lekceważenie przepisów.

Odrzucone argumenty

Twierdzenie obwinionego, że jechał w kolumnie pojazdów. • Twierdzenie obwinionego, że pomiar dotyczył innego samochodu. • Zajętość pasażerki telefonem komórkowym jako dowód na brak możliwości obserwacji prędkości.

Godne uwagi sformułowania

W ocenie sądu K. T. wyjaśniał nieszczerze chcąc uniknąć odpowiedzialności za popełnione przez siebie wykroczenie. • Na obwinionym ciążą 23 punkty karne za popełnienie wykroczeń drogowych. • Gdyby obwiniony poruszał się w kolumnie wśród innych samochodów jadących w tym samym kierunku, mierzenie jego prędkości byłoby pozbawione sensu. • To , że na drodze panował zwiększony ruch nie wyklucza możliwości , że w danej chwili na odcinku gdzie doszło do kontroli , w kierunku P. poruszał się wyłącznie pojazd obwinionego.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzasadnienie uznania zeznań funkcjonariuszy za wiarygodne w sprawie o wykroczenie drogowe, pomimo twierdzeń obwinionego o innych okolicznościach."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy rutynowego wykroczenia drogowego i standardowej oceny dowodów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego wykroczenia drogowego, ale pokazuje, jak sąd ocenia dowody i zeznania stron w takich przypadkach, co może być pouczające dla kierowców i prawników.

Kierowca z 23 punktami karnymi przegrywa sprawę o przekroczenie prędkości – sąd nie dał wiary jego tłumaczeniom.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst