II W 100/15

Sąd Rejonowy w Ostrołęce rozpoznał sprawę przeciwko R. C., rektorowi Państwowej Wyższej Szkoły (...) w Ł., oskarżonemu o rażące naruszenie przepisów prawa pracy (art. 281 pkt 3 Kp w zw. z art. 13 ust. 1 Ustawy o Społecznej Inspekcji Pracy) poprzez wypowiedzenie umowy o pracę A. F., która pełniła funkcję społecznego inspektora pracy. Sąd ustalił, że A. F. była zatrudniona na stanowisku kierownika Działu (...) , które zostało zlikwidowane w ramach reorganizacji uczelni. Rektor R. C. zawiadomił organizację związkową o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę A. F. , a następnie, mimo negatywnej opinii związków, dokonał wypowiedzenia. W międzyczasie A. F. została wybrana na społecznego inspektora pracy. Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne, wskazujące na likwidację stanowiska pracy jako rzeczywistą przyczynę zwolnienia. Analizując status A. F. jako społecznego inspektora pracy, sąd stwierdził, że nie spełniała ona wymogów formalnych, gdyż zajmowała stanowisko kierownicze bezpośrednio podległe kierownictwu uczelni, co zgodnie z regulaminem wykluczało możliwość pełnienia tej funkcji. Sąd uznał również, że wybór A. F. na inspektora pracy, dokonany w krótkim czasie po zawiadomieniu o zamiarze wypowiedzenia i w trakcie jej zwolnienia lekarskiego, miał na celu jedynie ochronę przed zwolnieniem, co stanowiło nadużycie prawa (art. 8 Kp). W związku z tym, sąd uznał, że naruszenie prawa pracy nie miało charakteru rażącego, a istniały merytoryczne podstawy do rozwiązania stosunku pracy. Obwiniony został uniewinniony od zarzucanego mu czynu, a koszty postępowania przejął Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający