II UZP 5/94

Sąd Najwyższy1994-05-11
SAOSubezpieczenia społecznerenty i emeryturyWysokanajwyższy
renta inwalidzkaokresy składkoweskładki na ubezpieczenie społeczneustawa rewaloryzacyjnaprawo emerytalneSąd Najwyższyuchwałaubezpieczenie społeczne

Sąd Najwyższy orzekł, że pracownikowi ubiegającemu się o świadczenie emerytalno-rentowe po 15 listopada 1991 r. można uwzględnić okresy zatrudnienia sprzed tej daty, nawet jeśli pracodawca nie odprowadził za nie składek.

Sprawa dotyczyła pracownika, który po 15 listopada 1991 r. złożył wniosek o rentę inwalidzką, domagając się uwzględnienia okresów zatrudnienia sprzed tej daty, za które pracodawca nie odprowadził składek na ubezpieczenie społeczne. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu powziął wątpliwości prawne, czy takie okresy można uznać za składkowe w świetle nowej ustawy rewaloryzacyjnej. Sąd Najwyższy, rozstrzygając zagadnienie prawne, uznał, że okresy te należy uwzględnić, podkreślając, że brak opłacenia składek przez pracodawcę nie powinien obciążać pracownika, który spełnił warunek faktycznego zatrudnienia.

Przedmiotem uchwały Sądu Najwyższego było zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, dotyczące możliwości uwzględnienia okresów zatrudnienia sprzed 15 listopada 1991 r. jako okresów składkowych w rozumieniu ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, nawet jeśli pracodawca nie odprowadził za nie składek na ubezpieczenie społeczne. Sprawa dotyczyła Czesława S., który odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej uwzględnienia kilku okresów zatrudnienia z powodu braku opłaconych składek. Sąd Wojewódzki uwzględnił te okresy, uznając, że pracownik nie ponosi winy za zaniedbania pracodawcy. Sąd Apelacyjny, powziął jednak wątpliwości, czy nowa ustawa rewaloryzacyjna nie zmienia tej zasady. Sąd Najwyższy, analizując przepisy, w tym art. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin oraz art. 2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, stwierdził, że do dnia wejścia w życie ustawy rewaloryzacyjnej, prawo do świadczeń było uzależnione od faktycznego zatrudnienia, a nie od opłacenia składek. Podkreślono, że pracownik nie miał wpływu na obowiązek pracodawcy w zakresie opłacania składek. W związku z tym, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że pracownikowi można uwzględnić okresy zatrudnienia sprzed 15 listopada 1991 r., za które pracodawca nie odprowadził składek, uznając je za okresy składkowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, można uwzględnić.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że okresy zatrudnienia sprzed wejścia w życie ustawy rewaloryzacyjnej, za które pracodawca nie odprowadził składek, należy traktować jako okresy składkowe. Podkreślono, że pracownik nie miał wpływu na obowiązek pracodawcy w zakresie opłacania składek, a wcześniejsze przepisy uzależniały prawo do świadczeń od samego zatrudnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchwała

Strona wygrywająca

wnioskodawca (w zakresie interpretacji prawa)

Strony

NazwaTypRola
Czesław S.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

ustawa rewaloryzacyjna art. 2 § ust. 2 pkt 1 lit. a

Ustawa o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

Okresy zatrudnienia sprzed 15 listopada 1991 r., za które pracodawca nie odprowadził składek, należy uważać za okresy składkowe.

u.z.e.p. art. 11 § ust. 1

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

Okresy zatrudnienia wymagane do uzyskania świadczeń to okresy pozostawania w stosunku pracy, w czasie których pracownik pobierał wynagrodzenie lub zasiłki z ubezpieczenia społecznego.

Pomocnicze

u.z.e.p. art. 12

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników

Ustawa o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych art. 4

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pracownik nie ponosi odpowiedzialności za brak opłacenia składek przez pracodawcę. Do dnia wejścia w życie ustawy rewaloryzacyjnej, prawo do świadczeń było uzależnione od faktycznego zatrudnienia, a nie od opłacenia składek. Zawężająca interpretacja art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy rewaloryzacyjnej prowadziłaby do pozbawienia praw nabytych zgodnie z wcześniejszymi przepisami.

Godne uwagi sformułowania

Pracownik nie miał wpływu na wykonanie czy kontrolę wykonania obowiązku opłacania składek przez pracodawcę. Uzależniając prawo do świadczeń emerytalno-rentowych od zatrudnienia przez określony czas a nie od opłacania składek, nasz system ubezpieczenia społecznego odpowiadał bardziej systemowi zabezpieczenia społecznego, bez ekwiwalentności świadczeń w stosunku do składek.

Skład orzekający

Teresa Romer

przewodniczący

Krzysztof Kolasiński

sprawozdawca

Maria Tyszel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie prawa do świadczeń emerytalno-rentowych w przypadku nieopłacenia składek przez pracodawcę przed 15 listopada 1991 r."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. i specyficznej sytuacji braku opłacenia składek przez pracodawcę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Orzeczenie dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa ubezpieczeń społecznych, które miało wpływ na prawa wielu osób. Wyjaśnia, jak interpretować przepisy przejściowe i kto ponosi odpowiedzialność za błędy pracodawcy.

Czy brak składek ZUS u pracodawcy pozbawi Cię emerytury? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Uchwała z dnia 11 maja 1994 r. II UZP 5/94 Przewodniczący SSN: Teresa Romer (autor uzasadnienia), Sędziowie SN: Krzysztof Kolasiński (sprawozdawca) , Maria Tyszel, Sąd Najwyższy, przy udziale prokuratora Witolda Bryndy, w sprawie z wniosku Czesława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o wysokość renty inwalidzkiej, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 11 maja 1994 r. zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 grudnia 1993 r. [...] do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c. "Czy pracownikowi, który zgłosił wniosek o świadczenie emerytalno-rentowe po 15 listopada 1991 r. (po wejściu z życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz. U. Nr 104, poz. 450) można uwzględnić okres zatrudnienia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników z dnia 14 grudnia 1982 r. (Dz. U. Nr 40, poz. 267 z późn. zm.), wykonywanego przed 15 listopada 1991 r., za które pracodawca nie odprowadził składek na ubezpieczenie i uważać je jako okresy składkowe, w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt. 1 litera "a" w/w ustawy rewaloryzacyjnej z dnia 17 października 1991 r. ?" p o d j ą ł następującą uchwałę: Pracownikowi, który zgłosił wniosek o świadczenie emerytalno-rentowe po 15 listopada 1991 r. (po wejściu w życie ustawy z 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw, Dz. U. Nr 104, poz. 450) można uwzględnić okresy zatrudnienia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.), wykonywanego przed 15 listopada 1991 r., za które pracodawca nie odprowadził składek na ubezpieczenie. U z a s a d n i e n i e Przytoczone w sentencji zagadnienie prawne powstało na tle następującego stanu faktycznego. Wnioskodawca Czesław S. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z 29 sierpnia 1992 roku, którą przyznano mu prawo do renty inwalidzkiej w wysokości określonej dla III grupy inwalidów, z pominięciem okresów zatrudnienia od 20 września 1963 r. do 24 października 1966 r., od 3 listopada 1968 r. do 31 grudnia 1971 r., od 22 grudnia 1973 r. do 31 grudnia 1973 r., od 1 października 1974 r. do 28 lutego 1975 r., od 1 marca 1976 r. do 31 grudnia 1976 r. i od 1 czerwca 1977 r. do 31 marca 1979 r. Organ rentowy okresów tych nie uwzględnił ponieważ nie zostały za nie opłacone składki na ubezpieczenie społeczne. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził postępowanie dowodowe. Wyniki tego postępowania potwierdziły zatrudnienie wnioskodawcy w spornych okresach. Wyrokiem z 21 lipca 1993 r. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i uwzględnił pracę wnioskodawcy w przytoczonych wyżej okresach. W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, iż brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności zaświadczeń o zatrudnieniu wnioskodawcy u Edwarda C. Świadectwa pracy wystawione przez pracodawcę są czytelne, podają stanowisko i okresy zatrudnienia wnioskodawcy. Wśród świadków, którzy potwierdzili przed sądem zatrudnienie Czesława S. znalazł się sam pracodawca - Edward C. Sąd podkreślił, że z zeznań tego świadka wynikało, iż świadomie odstępował on w pewnych okresach od ubezpieczenia wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, nie uzasadnia to pominięcia tych okresów pracy w obliczeniu należnego wnioskodawcy świadczenia. Sąd Apelacyjny- Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu rozpatrując rewizję pozwanego organu rentowego od tego wyroku, powziął poważne wątpliwości prawne, którym dał wyraz w przedstawionym zagadnieniu. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wyraził pogląd, że okresy zatrudnienia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267 ze zm.), wykonywanego przed 15 listopada 1991 r. tj przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 października 1991 roku o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.), za które pracodawca nie opłacał składek należy uważać za okresy składkowe w pojęciu art. 2 ust. 2 pkt 1a tej ustawy. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Spór dotyczy zatrudnienia wnioskodawcy przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji... Ustawa ta wprowadziła, nowe, nieznane dotychczasowym przepisom o ubezpieczeniu społecznym pojęcie okresów składkowych i nieskładkowych. Pojęcie okresów składkowych definiuje ust. 1 art. 2 ustawy. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy za okresy składkowe uważa się również przypadające przed dniem wejścia w życie ustawy okresy za które była płacona składka na ubezpieczenie społeczne, albo za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Do tych okresów wedle art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a należą okresy zatrudnienia po ukończeniu 15 lat życia na obszarze Państwa Polskiego - w wymiarze nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy - jeżeli w czasie tych okresów pracownik pobierał wynagrodzenie lub zasiłek z ubezpieczenia społecznego: chorobowy, macierzyński albo opiekuńczy. Art. 45 ustawy z dnia 17 października 1991 roku, w ust. 1 stanowi, że przepisy ustaw i dekretu, wymienione w art. 1 (w tym ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników) stosuje się od dnia wejścia w życie ustawy o ile nie są z nią sprzeczne. Wnioskodawca pobiera rentę inwalidzką na mocy przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Zgodnie z art. 11 ust. 1 tej ustawy okresami zatrudnienia, wymaganymi do uzyskania świadczeń określonych w ustawie, są, z zastrzeżeniem art. 12, okresy pozostawania w stosunku pracy, w czasie których pracownik pobierał wynagrodzenie lub zasiłki z ubezpieczenia społecznego chorobowy, macierzyński albo opiekuńczy. Art. 12 stanowi, że przy ustaleniu prawa do świadczeń określonych w ustawie nie uwzględnia się okresów zatrudnienia wykonywanego w wymiarze czasu pracy niższym niż połowa wymiaru obowiązującego pracownika w danym zawodzie. Jest poza sporem, że wnioskodawca w kwestionowanych okresach pozostawał w stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, a więc spełniał warunek o jakim mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym do zaliczenia tego zatrudnienia dla uzyskania prawa do świadczeń przewidzianych w ustawie i ich podwyższenia z tytułu stażu pracy. Zarówno art. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 roku, jak i poprzednio obowiązujące przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym a także jednolite orzecznictwo sądowe, w tym byłego Trybunału Ubezpieczeń Społecznych, uzależniały nabycie prawa do świadczeń emerytalno-rentowych jedynie od udowodnienia wymaganego okresu zatrudnienia, a także okresów z nim równorzędnych lub zaliczalnych do niego. Do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 17 października 1991 roku o rewaloryzacji nabycie prawa do świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego pracowników nie było więc uzależnione od opłacania składek na ubezpieczenie społeczne ale tylko od faktycznego wykonywania zatrudnienia co najmniej w połowie obowiązującego czasu pracy. Opłacanie składek należało i należy do obowiązków pracodawcy. Na wykonanie czy też kontrolę wykonania tego obowiązku pracownik nie miał wpływu. Uzależniając prawo do świadczeń emerytalno-rentowych od zatrudnienia przez określony czas a nie od opłacania składek, nasz system ubezpieczenia społecznego odpowiadał bardziej systemowi zabezpieczenia społecznego, bez ekwiwalentności świadczeń w stosunku do składek. Ustawa z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent... wprowadziła pojęcie okresów składkowych i nieskładkowych i związała ściślej prawo do zaopatrzenia emerytalno-rentowego z opłacaniem składek na ubezpieczenie społeczne. Art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy jako okresy składkowe wymienia okresy opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie przepisów o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych. Przepisy te zawarte zostały w ustawie z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. 1989 r., Nr 25, poz. 137 ze zm.). Trudno przepisy tej ustawy odnosić do zdarzeń zaistniałych przed wejściem jej w życie a ponadto art. 4 tej ustawy stanowi tylko o obowiązkowym ubezpieczeniu społecznym pracowników. Nie uzależnia powstania i trwania tego obowiązku od opłacenia składek. Wnioskodawca złożył wniosek o rentę inwalidzką pod rządami ustawy z dnia 17 października 1991 r o rewaloryzacji ... . W dniu zgłoszenia wniosku obowiązywał i nadal zachowuje swoją moc art. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników, który, jak wspomniano, warunkuje uzyskanie prawa do świadczeń określonych w ustawie, pozostawaniem w stosunku pracy bez względu na to, czy pracodawca opłacał w czasie stosunku pracy składki na ubezpieczenie społeczne. Ścisła interpretacja art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 października 1991 r. prowadziłaby do pozbawienia wnioskodawcy praw dobrze nabytych, zgodnie z obowiązującymi przepisami, które nie utraciły swojej mocy z dniem 15 listopada 1991 roku, z chwilą wejścia w życie ustawy o rewaloryzacji. Wnioskodawca nie ma możliwości "sanowania", zaistniałej sytuacji zgodnie z wymaganiami ustawy rewaloryzacyjnej, gdyż opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne należy do pracodawcy a sam pracodawca, gdyby zaistniała taka możliwość, nie mógłby już opłacić zaległych składek ze względu na przedawnienie. Dlatego też za okresy składkowe, przypadające przed wejściem w życie ustawy o rewaloryzacji, należy uważać także i takie okresy pozostawania w stosunku pracy, za które składka na ubezpieczenie nie została opłacona. Zawężające traktowanie tego pojęcia, prowadziłoby do sprzeczności z dotychczasowymi przepisami, które dawały w nabyciu prawa do świadczeń priorytet samemu zatrudnieniu. Analogiczne stanowisko wyraził pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecz- nych. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy podjął uchwałę, jak w sentencji. ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI