II UZ 9/11

Sygn. akt II UZ 9/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 14 kwietnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Maciej Pacuda 
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec 
 
w sprawie z wniosku A. K. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych R. B. 
i in. , o przeniesienie odpowiedzialności za zaległe składki, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r., 
zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 11 stycznia 2011 r.,  
 
1. zmienia punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten 
sposób, że w miejsce kwoty 3.600 zł zasądzonej od pozwanego 
organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni tytułem zwrotu 
kosztów 
zastępstwa 
procesowego 
w 
postępowaniu 
zażaleniowym, zasądza kwotę 300 zł (trzysta), 
2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego 
kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania 
zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r., Sąd Apelacyjny, w punkcie 
pierwszym (I) oddalił zażalenie pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w 
punkcie drugim (II) zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni A. K. 

 
 
2 
kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu 
zażaleniowym, w sprawie o przeniesienie odpowiedzialności za zaległe składki z 
tytułu ubezpieczeń społecznych, przy udziale zainteresowanych: /.../.  
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, w części 
dotyczącej kwoty 3.300 zł (punkt II) co do zasądzonych kosztów zastępstwa 
procesowego w postępowaniu zażaleniowym, wniósł pełnomocnik organu 
rentowego zarzucając naruszenie § 6 pkt 7 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa 
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z 
urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), poprzez błędne zastosowanie, oraz § 6 
pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) poprzez 
niezastosowanie, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od 
organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni A. K. kwoty 300 zł tytułem zwrotu 
kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym (art. 3941 § 3 
k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.), oraz zasądzenie od odwołującej na rzecz 
organu rentowego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów 
zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pełnomocnik organu rentowego 
wskazał, iż Sąd Apelacyjny błędnie zastosował przepis § 6 pkt 7 rozporządzenia 
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności 
radców prawnych (...) w związku z przepisem § 12 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, 
skoro wartość przedmiotu zaskarżenia (wartość przedmiotu sprawy rozpoznawanej 
przez Sąd Apelacyjny) wynosiła 3.300 zł. Zdaniem pełnomocnika organu 
rentowego, oddalając zażalenie Sąd drugiej instancji winien zastosować przepis § 6 
pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w 
sprawie opłat za czynności radców prawnych (...), a tym samym zasądzone koszty 
zastępstwa procesowego winny wynosić 300 zł. 
 
Sąd Najwyższy zważył co następuje: 
 
Zażalenie jest uzasadnione.  

 
 
3 
W ocenianej sprawie organ rentowy zaskarżył postanowienie Sądu 
Okręgowego zawarte w punkcie II wyroku z dnia 17 września 2010 r., co do kwoty 
3.300 zł, tym samym wyznaczył zakres zaskarżenia wskazanego postanowienia. 
Pozwala to na wyrażenie stanowiska, że w sprawie z zażalenia na orzeczenie o 
kosztach postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia, mająca znaczenie 
przesądzające 
o 
wynagrodzeniu 
pełnomocnika 
strony 
(część 
kosztów 
postępowania zażaleniowego), stanowi kwota zasądzonych kosztów, nie zaś 
wartość przedmiotu sporu w rozpoznawanej sprawie (por. także postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2010 r., I CZ 9/10 – niepublikowane, w którym 
stwierdzono, że w przypadku złożenia zażalenia na zawarte w wyroku 
postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, wartość przedmiotu 
zaskarżenia zależy od wysokości tych kosztów, nie zaś od wartości przedmiotu 
sporu w sprawie zasadniczej).  
W okolicznościach sprawy oznacza to, że trafnie pełnomocnik organu 
rentowego zarzucił, iż oddalając zażalenie Sąd Apelacyjny powinien zastosować 
przepis § 6 pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców 
prawnych (...), skoro wartość przedmiotu sprawy wynosiła w postępowaniu 
zażaleniowym 3600 zł to przy stosowaniu wyżej wymienionego przepisu zasądzone 
koszty zastępstwa procesowego winny wynosić 300 zł. 
W związku z powyższym Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie, 
postanowił jak w sentencji (art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.).  
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono po myśli art. 98 k.p.c., 
uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika organu rentowego (§ 6 pkt 3 
w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 
września 2002 r.).