II UZ 87/14

Sąd Najwyższy2015-03-12
SNubezpieczenia społeczneemerytury policyjneŚrednianajwyższy
emerytura policyjnawartość przedmiotu zaskarżeniaskarga kasacyjnabłąd pisarskiSąd Najwyższypostanowieniezażalenieprawo ubezpieczeń społecznych

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, uznając, że omyłka pisarska w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia nie powinna pozbawiać strony prawa do jej wniesienia.

Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy z powodu rzekomo zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia (poniżej 10.000 zł). Wnioskodawca w zażaleniu podniósł, że podana kwota wynikała z błędu pisarskiego i w rzeczywistości wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczała wymagany próg. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne, stwierdzając, że omyłka pisarska nie powinna skutkować odrzuceniem skargi, zwłaszcza gdy istnieją podstawy do ustalenia prawidłowej, wyższej wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną. Głównym powodem odrzucenia była ocena wartości przedmiotu zaskarżenia, którą Sąd Apelacyjny uznał za niższą niż wymagane 10.000 zł. Sąd Apelacyjny obliczył roczną różnicę emerytury po obniżeniu, dochodząc do wniosku, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niedopuszczalna. Wnioskodawca w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, wskazując na błąd pisarski w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Twierdził, że zamiast prawidłowej kwoty emerytury przed obniżeniem (4.975,42 zł) wpisał omyłkowo 4.675,42 zł, co skutkowało zaniżeniem wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za zasadne. Podkreślił, że omyłka pisarska dotycząca wartości przedmiotu zaskarżenia nie powinna pozbawiać strony prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy wskazał na dowody (w tym wcześniejsze dokumenty i uzasadnienie Sądu Okręgowego), które potwierdzały, że rzeczywista kwota emerytury przed obniżeniem była wyższa, co czyniło twierdzenie o błędzie pisarskim wiarygodnym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że skarga kasacyjna nie powinna była zostać odrzucona jako niedopuszczalna.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, omyłka pisarska w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia nie powinna pozbawiać strony prawa do skargi kasacyjnej, jeśli istnieją podstawy do ustalenia prawidłowej, wyższej wartości.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że omyłka pisarska nie powinna skutkować odrzuceniem skargi kasacyjnej, zwłaszcza gdy istnieją dowody wskazujące na rzeczywistą, wyższą wartość przedmiotu zaskarżenia, która spełnia wymogi formalne dopuszczalności skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

T. N.

Strony

NazwaTypRola
T. N.osoba_fizycznawnioskodawca
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.organ_państwowyprzeciwnik wnioskodawcy

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 398² § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa wymóg wartości przedmiotu zaskarżenia dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Pomocnicze

k.p.c. art. 25 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy obowiązku sądu przeprowadzenia dochodzenia w celu ustalenia wartości przedmiotu sporu.

k.p.c. art. 398⁶ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy niedopuszczalności skargi kasacyjnej z powodu wartości przedmiotu zaskarżenia.

k.p.c. art. 398¹⁵ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.

k.p.c. art. 394¹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do wniesienia zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Omyłka pisarska w oznaczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia nie powinna pozbawiać strony prawa do skargi kasacyjnej. Istnieją dowody potwierdzające wyższą, prawidłową wartość przedmiotu zaskarżenia, co czyni twierdzenie o błędzie pisarskim wiarygodnym. Sąd Apelacyjny przedwcześnie odrzucił skargę kasacyjną bez należytego sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia.

Godne uwagi sformułowania

Omyłka pisarska nie powinna pozbawiać strony prawa do skargi kasacyjnej, gdy dotyczy wartości przedmiotu zaskarżenia. W takiej sytuacji trudno przyjąć, że wartość przedmiotu zaskarżenia została podana dowolnie, a więc co najmniej przedwcześnie (bez odpowiedniego sprawdzenia) skarga kasacyjna została odrzucona jako niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.

Skład orzekający

Zbigniew Korzeniowski

przewodniczący-sprawozdawca

Romualda Spyt

członek

Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej w przypadku błędów pisarskich dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia oraz obowiązek sądu dokładnego ustalenia tej wartości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu pisarskiego w skardze kasacyjnej i wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak drobny błąd pisarski może prowadzić do poważnych konsekwencji procesowych, ale też jak Sąd Najwyższy dba o prawo do sądu, interpretując przepisy w sposób korzystny dla strony w przypadku oczywistych omyłek.

Błąd pisarski w skardze kasacyjnej nie musi oznaczać końca drogi sądowej – Sąd Najwyższy chroni prawo do sądu.

Dane finansowe

WPS: 10 087 PLN

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II UZ 87/14
POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Romualda Spyt
‎
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
w sprawie z wniosku T. N.
‎
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.
‎
o wysokość emerytury policyjnej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 marca 2015 r.,
‎
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt III AUa […],
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z 28 października 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną ze względu na wartość przedmiot zaskarżenia. Nie przyjął wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w skardze w kwocie 10.087 zł, czyli jako różnicy emerytury po obniżeniu jej wysokości do 4.134,90 zł miesięcznie, gdyż w skardze podano, że emerytura przed obniżeniem wynosiła 4.675,42 zł. Wówczas roczna różnica wynosi 6.486,24 zł (4.675,42 zł – 4.134,90 zł = 540,52 zł x 12). Skarga jest zatem niedopuszczalna (art. 398
2
§ 1 k.p.c. w związku art. 398
6
§ 2 k.p.c.).
W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 25 § 1 k.p.c. przez nieprzeprowadzenie pełnego dochodzenia w celu ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia oraz art. 398
2
§ 1 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od 10.000 zł, a tym samym, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. W uzasadnieniu podał, że w skardze wystąpił błąd pisarski, gdyż zamiast rzeczywistej emerytury przed jej obniżeniem w kwocie 4.975,42 podano omyłkowo kwotę 4.675,42 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
Omyłka pisarska nie powinna pozbawiać strony prawa do skargi kasacyjnej, gdy dotyczy wartości przedmiotu zaskarżenia. W skardze wartość przedmiotu zaskarżenia podano na kwotę 10.087 zł.
Nie jest niewiarygodne twierdzenie, że omyłkowo zamiast kwoty 4.975,42 zł wpisano kwotę 4.675,42 zł.
Już w odwołaniu od decyzji pozwanego (str. 3) podano, że emerytura do tej pory (przed obniżeniem) wynosiła 4.975, 42 zł (zreferował to Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku z 5 kwietnia 2013 r., k. 161). Taka kwota emerytury ujęta jest również w decyzji pozwanego z 26 lutego 2010 r. (w aktach sprawy k. 14, jako „załącznik nr 1”).
W takiej sytuacji trudno przyjąć, że wartość przedmiotu zaskarżenia została podana dowolnie, a więc co najmniej przedwcześnie (bez odpowiedniego sprawdzenia) skarga kasacyjna została odrzucona jako niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 398
15
§ 1 k.p.c. w związku z art. 394
1
§ 1 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI