II UZ 82/01

Postanowienie z dnia 28 listopada 2001 r. II UZ 82/01 W sprawie o przyznanie emerytury kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, chociażby zaskarżono wyłącznie wysokość przyznanego świadczenia. Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopa- da 2001 r. sprawy z wniosku Bronisława C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziałowi w N.S. o wysokość świadczenia, zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 lipca 2001 r. [...] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 24 lipca 2001 r. odrzucił kasację wnioskodawcy Bronisława C. od wyroku tego Sądu z dnia 3 kwietnia 2001 r. oddalającego apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2000 r. oddalającego odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS z dnia 31 sierpnia 1999 r., o przyznaniu wnioskodawcy emerytury w miejsce pobieranej dotychczas renty. Podstawę odrzucenia kasacji stanowiło ustalenie jej niedopuszczalności ze względu na wartość zaskarżenia niższą niż dziesięć tysięcy złotych. Wynika to - we- dług oceny Sądu Apelacyjnego - z wartości dochodzonego w sprawie roszczenia któ- rego wartości wprawdzie wnioskodawca nie oznaczył ale wskazał, że chodzi mu o to, że emerytura, którą otrzymuje od lipca 1999 r. w miejsce wypłacanej uprzednio renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, powinna być wyższa. Przyjmując nawet maksymalny wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury (250%) i porównując go z dotychczasowym wskaźnikiem podstawy renty otrzymywanej przez wniosko- 2 dawcę (236,05 %), nie sposób przyjąć, że sporna kwota przekracza 800 zł miesięcz- nie (10 000 zł w skali roku) skoro wypłacana wnioskodawcy od 1 września 1999 r. kwota stanowi 1.515,67 zł miesięcznie. W zażaleniu wnioskodawca zarzucił: „naruszenie przepisów prawa proceso- wego, w szczególności art. 22”. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd Apelacyjny w Krakowie błędnie uznał, że przedmiotem dochodzonego w sprawie roszczenia jest świadczenie pieniężne. Tymczasem sporna kwestia, która stała się także przedmiotem kasacji, polega na kwestionowaniu przyjętej przez organ rentowy i w zaskarżonym kasacją wyroku pod- stawy wymiaru emerytury. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 3921 § 1 zdanie drugie KPC w sprawach z zakresu ubezpie- czeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarże- nia w określonych sprawach, w tym o przyznanie i wstrzymanie emerytury. Rozpatrywana sprawa mieści się w kategorii spraw o przyznanie emerytury. Przedmiotem bowiem odwołania, które rozpoczęło postępowanie sądowe w sprawie, była decyzja ZUS z dnia 31 sierpnia 1999 r. ustalająca dla wnioskodawcy na jego wniosek prawo do emerytury w określonej wysokości. Istotne jest przy tym, że od- wołanie obejmuje decyzję tę w całości. Chociaż odwołujący się zmierza do uzyskania świadczenia emerytalnego w wyższej wysokości, to podstawy swego żądania upa- truje w przesłankach emerytury, która - jego zdaniem - powinna być „pełna”, z uwzględnieniem wskazanych okresów składkowych. Z powyższych przyczyn rozstrzygnięto o zasadności zażalenia (art. 39318 § 1, art. 397 i art. 386 § 1 KPC). ========================================