II UZ 75/05

Sąd Najwyższy2006-01-18
SNubezpieczenia społeczneświadczenia emerytalneŚrednianajwyższy
kasacjawartość przedmiotu zaskarżeniaświadczenie emerytalneSąd Najwyższypostępowanie cywilneprawo ubezpieczeń społecznych

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na odrzucenie kasacji w sprawie o wysokość świadczenia emerytalnego, uznając, że kasacja nie spełniała wymogów dotyczących wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Apelacyjny odrzucił kasację wnioskodawcy w sprawie o wysokość świadczenia emerytalnego, ponieważ pełnomocnik nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, twierdząc, że jej nie ma. Sąd Apelacyjny uznał, że wartość przedmiotu sporu powinna być ustalona zgodnie z art. 22 k.p.c. Wnioskodawca złożył zażalenie, argumentując brak podstaw prawnych i faktycznych do wskazania tej wartości. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że kasacja w sprawach o wysokość świadczenia emerytalnego jest dopuszczalna tylko, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 10 000 zł, a w sprawach o świadczenia powtarzające się suma świadczeń za jeden rok stanowi wartość przedmiotu sporu.

Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w P., który odrzucił kasację od wyroku dotyczącego wysokości świadczenia emerytalnego. Sąd Apelacyjny uzasadnił odrzucenie kasacji tym, że pełnomocnik wnioskodawcy nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, mimo wezwania, twierdząc, że w sprawie nie ma takiej wartości. Sąd Apelacyjny podkreślił, że przedmiotem sporu jest wysokość świadczenia emerytalnego, a wartość przedmiotu sporu powinna być ustalona zgodnie z art. 22 k.p.c. Pełnomocniczka wnioskodawcy w zażaleniu zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu rażące naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, wskazując na brak podstaw prawnych i faktycznych do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, odwołał się do art. 3921 § 1 k.p.c., który stanowi, że kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 10 000 zł, z wyjątkiem spraw o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty. Sąd Najwyższy stwierdził, że rozpoznawana sprawa nie dotyczy przyznania emerytury, lecz ustalenia jej wysokości, co jest sprawą o charakterze majątkowym. Wartość przedmiotu zaskarżenia w takich sprawach podlega ograniczeniu, a zgodnie z art. 22 k.p.c., w sprawach o świadczenia powtarzające się trwające dłużej niż rok, wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie było niezasadne i oddalił je.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, w sprawach o wysokość świadczenia emerytalnego istnieje wartość przedmiotu zaskarżenia, która powinna być ustalona zgodnie z przepisami k.p.c., w szczególności art. 22 k.p.c. dla świadczeń powtarzających się.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że sprawa o wysokość świadczenia emerytalnego jest sprawą majątkową, a wartość przedmiotu zaskarżenia powinna być ustalona zgodnie z art. 3921 § 1 k.p.c. i art. 22 k.p.c., który stanowi, że w sprawach o świadczenia powtarzające się trwające dłużej niż rok, wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Wojskowe Biuro Emerytalne w S.

Strony

NazwaTypRola
Z. P.osoba_fizycznawnioskodawca
Wojskowe Biuro Emerytalne w S.instytucjapozwany

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 3921 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza dziesięć tysięcy złotych.

k.p.c. art. 22

Kodeks postępowania cywilnego

W sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się trwających dłużej niż rok, wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok.

Pomocnicze

k.p.c. art. 39319

Kodeks postępowania cywilnego

Do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące oznaczenia wartości przedmiotu sporu.

k.p.c. art. 368 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy odpowiedniego stosowania przepisów o wartości przedmiotu sporu.

k.p.c. art. 3933 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wymogi dotyczące usunięcia braków formalnych kasacji.

k.p.c. art. 39318 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania przez Sąd Najwyższy.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy stosowania przepisów o zażaleniu.

k.p.c. art. 397

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy stosowania przepisów o zażaleniu.

u.z.e.ż.

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin

Wspomniana przez pełnomocniczkę w zażaleniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja w sprawach o ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego jest dopuszczalna tylko, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 10 000 zł. Wartość przedmiotu sporu w sprawach o świadczenia powtarzające się ustala się jako sumę świadczeń za jeden rok (art. 22 k.p.c.). Sprawa dotyczy ustalenia wysokości świadczenia, a nie jego przyznania, co wyłącza zastosowanie wyjątku od wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia.

Odrzucone argumenty

W sprawie o wysokość świadczenia emerytalnego nie ma wartości przedmiotu sporu. Sąd Apelacyjny rażąco naruszył przepisy prawa materialnego i procesowego.

Godne uwagi sformułowania

przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wysokość świadczenia emerytalnego nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, jakoby w tej sprawie w ogóle nie było wartości przedmiotu zaskarżenia do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia zachodzi trwały brak podstaw prawnych i faktycznych kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza dziesięć tysięcy złotych Rozpoznawana sprawa nie jest sprawą o prawo do emerytury – tę bowiem przyznano ubezpieczonemu, wbrew twierdzeniom jego pełnomocnika – lecz sprawą o wysokość świadczenia emerytalnego.

Skład orzekający

Krystyna Bednarczyk

przewodniczący

Zbigniew Hajn

sprawozdawca

Zbigniew Korzeniowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie dopuszczalności kasacji w sprawach o wysokość świadczeń emerytalnych i rentowych oraz stosowanie art. 22 k.p.c. do określania wartości przedmiotu sporu w takich sprawach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z niedopełnieniem wymogów formalnych kasacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia ważne zasady dotyczące dopuszczalności kasacji w sprawach o świadczenia emerytalne, co jest istotne dla praktyków prawa ubezpieczeń społecznych.

Kiedy kasacja w sprawie emerytury jest możliwa? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe wymogi formalne.

0

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II UZ 75/05 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 18 stycznia 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Krystyna Bednarczyk (przewodniczący) 
SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) 
SSA Zbigniew Korzeniowski 
 
 
w sprawie z wniosku Z. P. 
przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w S. 
o wysokość świadczenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2006 r., 
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w P. 
z dnia 3 lutego 2005 r., sygn. akt III AUa …/03, 
 
oddala zażalenie. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
 
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. w sprawie Z. 
P. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w S. o wysokość świadczenia 
postanowieniem z 3 lutego 2005 r. odrzucił kasację wnioskodawcy złożoną od 
wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 8 września 
2004 r. 
 
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny podniósł, że wniesiona 
kasacja nie spełniała wymogów wskazanych w art. 3933 § 2, a pełnomocnik 
wezwany do ich usunięcia w terminie 7 dni poprzez podanie wartości przedmiotu 
zaskarżenia pod rygorem odrzucenia kasacji, podał, że w „niniejszej sprawie nie ma 
żadnej wartości przedmiotu sporu”. Sąd Apelacyjny jednoznacznie stwierdził, że 

 
 
2 
przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest wysokość świadczenia emerytalnego. 
W sprawach o takim charakterze wartość przedmiotu sporu podlega ustaleniu w 
oparciu o art. 22 k.p.c.. Tym samym nie można się zgodzić ze stanowiskiem 
skarżącego, jakoby w tej sprawie w ogóle nie było wartości przedmiotu 
zaskarżenia.  
 
W zażaleniu od postanowienia Sądu Apelacyjnego pełnomocniczka 
wnioskodawcy wskazała, że „do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia 
zachodzi trwały brak podstaw prawnych i faktycznych”. W opinii wnoszącej 
zażalenie Sąd Apelacyjny rażąco naruszył przepisy prawa materialnego w stopniu 
mającym wpływ na rozpatrzenie sprawy, na dowód czego wskazuje szereg 
przepisów Konstytucji RP i ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu 
emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 1994 r., Nr 10, poz. 36 
ze zm.) oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Wskazuje również na rażące 
naruszenie i obrazę norm prawnych przepisów prawa postępowania cywilnego, 
wskazując liczne przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. 
 
Pełnomocniczka wniosła o usunięcie skutków naruszonego prawa przez 
uchylenie w całości z mocą ex tunc zaskarżonego zażaleniem postanowienia i 
merytoryczne rozpatrzenie kasacji.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 3921 § 1 k.p.c., kasacja przysługuje w sprawach o roszczenia 
majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza dziesięć tysięcy 
złotych. Do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu 
kasacyjnym odpowiednie zastosowanie mają przepisy dotyczące oznaczenia 
wartości przedmiotu sporu (art. 39319  k.p.c. w związku z art. 368 § 2 k.p.c.). 
Jedynie w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o 
objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego kasacja przysługuje niezależnie 
od wartości przedmiotu zaskarżenia. 
Rozpoznawana sprawa nie jest sprawą o prawo do emerytury – tę bowiem 
przyznano ubezpieczonemu, wbrew twierdzeniom jego pełnomocnika  – lecz 
sprawą o wysokość świadczenia emerytalnego. Dopuszczalność kasacji w sprawie 
o ustalenie nowej wysokości świadczeń podlega natomiast ograniczeniu ze 
względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3921 § 1 k.p.c.), a zatem 

 
 
3 
zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z 3 lutego 2005 r. należało oddalić 
jako niezasadne.  
 Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest wysokość świadczenia 
emerytalnego. Roszczenie o wysokość emerytury jest sprawą o prawo majątkowe. 
Dlatego przy oznaczeniu wartości przedmiotu sporu (a odpowiednio także wartości 
przedmiotu zaskarżenia) uwzględnić należy reguły wynikające z art. 22 k.p.c. 
Zgodnie z powołanym przepisem, w sprawach o prawo do świadczeń 
powtarzających się trwających dłużej niż rok, wartość przedmiotu sporu stanowi 
suma świadczeń za jeden rok. 
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39318 § 1 
k.p.c. w związku z art. 385 i art. 397 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI