II UZ 7/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji ZUS, uznając, że apelacja dotyczyła okresu nieobjętego sentencją wyroku sądu pierwszej instancji.
Organ rentowy złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło apelację ZUS od wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny uznał, że apelacja ZUS dotyczyła okresu, który nie został rozstrzygnięty przez Sąd Okręgowy w sentencji wyroku. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, potwierdził, że apelacja dotyczyła okresu nieobjętego sentencją wyroku sądu pierwszej instancji, a tym samym była niedopuszczalna, co skutkowało oddaleniem zażalenia.
Sprawa dotyczyła zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Sąd Okręgowy zmienił decyzję ZUS, ustalając okresy podlegania ubezpieczeniom wnioskodawczyni, jednak nie rozstrzygnął kwestii ubezpieczeń za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. Apelacja ZUS dotyczyła właśnie tego nieobjętego sentencją okresu. Sąd Apelacyjny odrzucił tę apelację, uznając ją za niedopuszczalną. Organ rentowy wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. i argumentując, że sąd pierwszej instancji w istocie rozstrzygnął negatywnie o podleganiu ubezpieczeniom za pozostały okres. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za nieuzasadnione. Podkreślił, że skoro sentencja wyroku Sądu Okręgowego nie zawierała rozstrzygnięcia w przedmiocie ubezpieczeń za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r., to apelacja ZUS dotycząca tego okresu była skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu i podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie organu rentowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, apelacja taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że jeśli sentencja wyroku sądu pierwszej instancji nie zawiera rozstrzygnięcia w określonym zakresie (np. nie oddala powództwa w pozostałym zakresie), to apelacja dotycząca tego nieobjętego sentencją okresu jest skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu i jako taka jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
K. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia apelacji.
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia apelacji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 367 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zakresu apelacji.
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy orzekania przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy rozpoznawania zażaleń.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja organu rentowego dotyczyła okresu, który nie został rozstrzygnięty w sentencji wyroku sądu pierwszej instancji. Brak rozstrzygnięcia w sentencji wyroku sądu pierwszej instancji w przedmiocie oddalenia odwołania w pozostałym zakresie oznacza, że kwestia ta nie została merytorycznie rozpoznana. Apelacja skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Odrzucone argumenty
Sąd Okręgowy, zmieniając decyzję ZUS i ustalając krótsze okresy ubezpieczenia, w istocie rozstrzygnął negatywnie o podleganiu ubezpieczeniom za pozostały okres. Sąd Apelacyjny miał podstawy do merytorycznej oceny wyroku co do nie rozpoznanego roszczenia.
Godne uwagi sformułowania
apelacja dotyczy okresu, który nie został przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięty w sentencji orzeczenia (jest w istocie skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu) sentencja wyroku powinna zawierać tak zredagowane rozstrzygnięcie sądu co do żądania stron, aby na jej podstawie możliwe było określenie zakresu powagi rzeczy osądzonej i skutków wyroku bez uciekania się do treści uzasadnienia tego wyroku
Skład orzekający
Jerzy Kuźniar
przewodniczący-sprawozdawca
Maciej Pacuda
członek
Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności apelacji od wyroków, w których nie rozstrzygnięto wszystkich kwestii objętych odwołaniem, a także znaczenie sentencji wyroku dla określenia zakresu orzeczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie apelacja dotyczy okresu nieobjętego sentencją wyroku sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne wskazanie, kiedy apelacja jest niedopuszczalna z powodu braku rozstrzygnięcia w sentencji sądu pierwszej instancji.
“Kiedy apelacja jest skazana na odrzucenie? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczową kwestię procesową.”
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II UZ 7/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym: rentowemu, emerytalnemu i wypadkowemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r., zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 listopada 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie z wniosku K. K. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym; rentowym, emerytalnemu i wypadkowemu, wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że w decyzji z dnia 9 marca 2009 r. organ rentowy stwierdził podleganie wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2006 r. do 18 stycznia 2007 r. oraz od 16 lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. Zaskarżonym apelacją wyrokiem Sąd 2 Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustalił, iż wnioskodawczyni z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w okresie od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18 stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. Kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. nie została rozstrzygnięta w wyroku przez Sąd pierwszej instancji, a tego właśnie okresu dotyczy apelacja złożona przez organ rentowy. W tym stanie rzeczy apelacja organu rentowego dotyczy okresu, który nie został przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięty w sentencji orzeczenia (jest w istocie skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu), a zatem brak podstaw do merytorycznej oceny wyroku co do nie rozpoznanego roszczenia. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zaskarżając je w całości, wniósł pełnomocnik organu rentowego i zarzucając naruszenie art. 373 w związku z art. 370 k.p.c., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu rentowego wskazał, iż w jego ocenie Sąd Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmieniając (wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r.) zaskarżoną decyzję, oraz ustalając datę końcową ubezpieczeń społecznych wnioskodawczyni na dzień 30 września 2008 r. w istocie rozstrzygnął negatywnie o podleganiu wnioskodawczyni tym ubezpieczeniom za pozostały okres objęty decyzją ZUS, tj. od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r., a tym samym Sąd Apelacyjny nie miał podstaw aby przyjąć, że apelacja dotyczyła roszczenia nie rozpoznanego wyrokiem Sądu pierwszej instancji, a zatem jej odrzucenie nie było zasadne w świetle art. 373 w związku z art. 370 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Nie jest wątpliwe, że Sąd pierwszej instancji zaskarżonym apelacją wyrokiem zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego, orzekając, że wnioskodawczyni podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia 3 pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18 stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. Kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. nie została więc w wyroku rozstrzygnięta, w sentencji wyroku brak rozstrzygnięcia w przedmiocie „oddalenia odwołania w pozostałym zakresie”, tym samym kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za ten okres (od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r.) nie została w wyroku Sądu pierwszej instancji rozstrzygnięta, tymczasem tego właśnie okresu dotyczy apelacja złożona przez organ rentowy. Jeżeli sąd pracy i ubezpieczeń społecznych, w sprawie o objęcie ubezpieczeniem społecznym, uwzględniając częściowo odwołanie ubezpieczonego, zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego i objął ubezpieczeniem inne niż wskazane w niej okresy, nie oddalając odwołania w pozostałym zakresie, apelacja wniesiona od nieistniejącego – w tej części - orzeczenia sądu pierwszej instancji, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 367 § 1 oraz 370 k.p.c., por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III UZ 12/05 - niepublikowane, w którym wskazano, że sentencja wyroku powinna zawierać tak zredagowane rozstrzygnięcie sądu co do żądania stron, aby na jej podstawie możliwe było określenie zakresu powagi rzeczy osądzonej i skutków wyroku bez uciekania się do treści uzasadnienia tego wyroku). W konsekwencji, odrzuceniu podlega apelacja od wyroku dotycząca takiej jego części, do której nie odnosi się sentencja tego wyroku, w szczególności w sytuacji, gdy w sentencji wyroku brak jest rozstrzygnięcia w przedmiocie „oddalenia powództwa w pozostałym zakresie”, ponieważ w rozumieniu przepisów prawa procesowego w tym zakresie orzeczenie nie zostało wydane. Tym się kierując, Sąd Najwyższy z mocy art. 398¹4 w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI