II UZ 52/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy prostuje oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu dotyczącym oznaczenia sądu niższej instancji.
Sprawa dotyczyła zażalenia na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie o rozłożenie należności składkowych na raty. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, stwierdził oczywistą omyłkę pisarską w komparycji swojego wcześniejszego postanowienia z dnia 4 listopada 2025 r. Omyłka polegała na błędnym oznaczeniu sądu niższej instancji jako Sądu Apelacyjnego w Warszawie zamiast prawidłowego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. Sąd Najwyższy dokonał sprostowania tej omyłki na podstawie przepisów k.p.c.
Sąd Najwyższy w składzie orzekającym w osobach SSN Agnieszki Żywickiej (przewodniczącej i sprawozdawcy), SSN Jarosława Sobutki oraz SSN Roberta Stefanickiego rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2026 r. sprawę z odwołania M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Toruniu, dotyczącą rozłożenia należności składkowych na raty. Przedmiotem postępowania było zażalenie wniesione przez Spółkę na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2025 r., o sygnaturze akt III AUa 395/24. W trakcie postępowania Sąd Najwyższy zidentyfikował oczywistą omyłkę pisarską w komparycji swojego własnego postanowienia z dnia 4 listopada 2025 r. Omyłka ta polegała na błędnym wskazaniu Sądu Apelacyjnego w Warszawie jako sądu, którego wyrok był przedmiotem zaskarżenia, podczas gdy prawidłowym sądem był Sąd Apelacyjny w Gdańsku. Na podstawie art. 350 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 398^21 k.p.c., Sąd Najwyższy dokonał sprostowania tej omyłki, wpisując prawidłowe oznaczenie sądu niższej instancji.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może sprostować oczywistą omyłkę pisarską.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398^21 k.p.c., stwierdził, że błędne oznaczenie sądu niższej instancji w komparycji postanowienia stanowi oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w celu zapewnienia prawidłowości dokumentu procesowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie omyłki pisarskiej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. | spółka | odwołująca się |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Toruniu | instytucja | strona przeciwna |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
Zastosowanie przepisów o sprostowaniu omyłek do postanowień Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
prostuje oczywistą omyłkę pisarską w komparycji tego postanowienia
Skład orzekający
Agnieszka Żywicka
przewodniczący-sprawozdawca
Jarosław Sobutka
członek
Robert Stefanicki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne kwestie sprostowania omyłek w orzeczeniach Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie oczywistych omyłek pisarskich w komparycji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to czysto proceduralne postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej, bez głębszych zagadnień prawnych czy faktycznych.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN II UZ 52/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Żywicka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jarosław Sobutka SSN Robert Stefanicki w sprawie z odwołania M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Toruniu o rozłożenie należności składkowych na raty, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 marca 2026 r., zażalenia odwołującej się Spółki na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt III AUa 395/24, na podstawie art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2025 r. w ten sposób, że w komparycji tego postanowienia w miejsce błędnego oznaczenia: „Sądu Apelacyjnego w Warszawie” wpisuje „ Sądu Apelacyjnego w Gdańsku”. [a.ł] UZASADNIENIE
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę