II UZ 50/11

Sygn. akt II UZ 50/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 18 stycznia 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Roman Kuczyński 
SSA Maciej Piankowski 
 
w sprawie z wniosku W. J. 
przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z udziałem 
zainteresowanej J. J. 
o wysokość świadczenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2012 r., 
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 3 sierpnia 2011 r.,  
 
oddala zażalenie. 
 
 
UZASADNIENIE 
 
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z wniosku W. J. przeciwko Kasie Rolniczego 
Ubezpieczenia Społecznego, przy udziale zainteresowanej J. J., o wysokość 
świadczenia, na skutek skargi kasacyjnej i wniosku o przywrócenie terminu do 
wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawcy W. J. od wyroku tego Sądu z dnia 18 
kwietnia 2011 r., postanowił oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia 
skargi kasacyjnej i odrzucić skargę kasacyjną. 
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że orzeczenie Sądu drugiej 
instancji wraz z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi W. J. w dniu 20 
maja 2011 r., natomiast sama skarga kasacyjna została złożona w dniu 22 lipca 

 
 
2 
2011 roku. Dlatego też, przedmiotową skargę kasacyjną należy uznać za 
spóźnioną w świetle art. 3985 k.p.c. 
Podniesiono także, że skarżący nie wykazał, iż skarga kasacyjna została 
złożona w niniejszej sprawie po upływie terminu bez winy skarżącego. 
Okolicznością wyłączającą winę skarżącego w nieterminowym złożeniu skargi 
kasacyjnej nie może być wskazywana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność, 
iż nie mógł on w wymaganym terminie uzyskać pełnomocnictwa od skarżącego. 
Przedłożenie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej - jako warunek 
formalny skargi kasacyjnej - mogło być uzupełnione w toku postępowania 
sądowego. 
Sąd wskazał ponadto, że okolicznością uzasadniającą uwzględnienie 
przedmiotowego wniosku nie mógł być również pobyt pełnomocnika skarżącego w 
domu w związku ze zgłaszanymi schorzeniami. Zgodnie z utrwaloną linią 
orzeczniczą Sądu Najwyższego w takiej sytuacji profesjonalny pełnomocnik 
powinien udzielić pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi w celu 
zapewnienia ochrony praw swojego klienta w postaci terminowego złożenia skargi 
kasacyjnej. 
Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł zażalenie na to postanowienie, wnosząc 
o jego uchylenie. 
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że „złożenie przez pełnomocnika 
skargi kasacyjnej z 2-dniowym opóźnieniem nastąpiło bez jego zawinienia, gdyż 
jest to usprawiedliwione jego chorobą uniemożliwiającą wychodzenie z domu i w 
tym czasie nie mógł udzielić pełnomocnictwa innemu pełnomocnikowi gdyż 
prowadzi kancelarią radcy prawnego osobiście i w kancelarii nie są zatrudnieni inni 
prawnicy, którym mógłby udzielić substytucji do złożenia skargi kasacyjnej”. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zażalenie jest nieuzasadnione. Trafnie przyjął Sąd drugiej instancji, że 
pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iż przekroczenie terminu do wniesienia 
skargi kasacyjnej (art. 3985 § 1 k.p.c.) nastąpiło bez jego winy. Podzielić należy 
pogląd, że niedołączenie pisemnego pełnomocnictwa do skargi kasacyjnej stanowi 

 
 
3 
brak formalny tego pisma procesowego, który można uzupełnić po jej wniesieniu – 
na wezwanie przewodniczącego. Stąd też trudności z uzyskaniem potwierdzenia 
pełnomocnictwa na piśmie od strony nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do 
wniesienia skargi kasacyjnej. 
Jeśli zaś chodzi o „chorobę uniemożliwiającą wychodzenie z domu”, która 
wedle skarżącego usprawiedliwia niedochowanie terminu, to zauważyć należy, że z 
zaświadczenia lekarskiego z dnia 15 lipca 2011 r. wynika, że pełnomocnik 
ubezpieczonego „w dniach 15 - 22.07.2011 powinien pozostać w domu z powodu: 
1. Nadciśnienia tętniczego, 2. Infekcji wirusowej”. Nie potwierdza ono natomiast 
samo w sobie niemożności dochowania - z uwagi na chorobę - upływającego z 
dniem 20 lipca 2011 r. terminu do sporządzenia i wniesienia skargi (którego bieg 
rozpoczął się  20 maja 2011 r.). Uchybienie terminu byłoby w tym przypadku 
usprawiedliwione, gdyby do dnia 14 lipca 2011 r. skarga nie została sporządzona 
bądź została sporządzona, ale pełnomocnik ubezpieczonego nie mógł skorzystać z 
pomocy innych osób w nadaniu jej w urzędzie pocztowym. Warunkiem bowiem 
uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności 
procesowej jest wykazanie przez stronę, że pomimo całej swej staranności nie 
mogła czynności dokonać w terminie, a więc, że zachodziła niezależna od niej 
przeszkoda. Inaczej rzecz ujmując, przy tej ocenie należy brać pod rozwagę nie 
tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, 
lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań 
mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie Sądu 
Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, Lex, nr 50679). Rzecz 
jednak w tym, że w argumentacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu brak 
jakichkolwiek odniesień do tych istotnych kwestii. Nie sposób zatem uznać, że 
skarżący uprawdopodobnił, iż nie wniósł skargi kasacyjnej w przepisanym terminie 
bez swojej winy. 
Nie ma więc znaczenia błędny pogląd Sądu drugiej instancji, z którego zdaje 
się wynikać, że w każdych okolicznościach choroba pełnomocnika w otwartym 
terminie do wniesienia skargi kasacyjnej  nie ma znaczenia przy ocenie braku winy 
w niedochowaniu tego terminu, gdyż ”profesjonalny pełnomocnik powinien udzielić 

 
 
4 
pełnomocnictwa substytucyjnego innemu pełnomocnikowi w celu zapewnienia 
ochrony praw swojego klienta w postaci terminowego złożenia skargi kasacyjnej”. 
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 3971 3 k.p.c. w 
związku z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.