II UZ 79/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na odrzucenie skargi kasacyjnej dotyczącej wysokości emerytury policyjnej, uznając ją za niedopuszczalną z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie o wysokość emerytury policyjnej. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia poniżej wymaganego progu 10 000 zł. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie nie jest zasadne, ponieważ przepis dotyczący odrzucenia skargi przez sąd apelacyjny ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia nie został naruszony, a wartość ta decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych, w tym dotyczących wysokości emerytury.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie wnioskodawcy B. P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej. Sprawa dotyczyła wysokości emerytury policyjnej, którą skarżący nabył w 1990 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na 8.935 zł, co było poniżej ustawowego wymogu 10.000 zł dla spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, zgodnie z art. 398^2 § 1 k.p.c. w związku z art. 398^6 § 2 k.p.c. Skarżący zarzucił naruszenie art. 398^6 § 1 k.p.c., twierdząc, że skarga jest dopuszczalna i że wartość przedmiotu zaskarżenia nie powinna mieć wpływu na jej rozpoznanie. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wyjaśniając, że art. 398^6 § 1 k.p.c. nie dotyczy odrzucenia skargi przez sąd apelacyjny ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Podkreślono, że w sprawach dotyczących wysokości emerytury, które są prawem majątkowym, wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej, chyba że sprawa dotyczy przyznania lub wstrzymania emerytury/renty lub objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Sąd Najwyższy stwierdził, że spór dotyczył wysokości emerytury, a nie jej przyznania, dlatego wartość przedmiotu zaskarżenia była kluczowa. Sąd zaznaczył również, że błędne pouczenie sądu o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej nie zmienia przepisów ustawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, w sprawach dotyczących wysokości emerytury, które są prawem majątkowym, wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej, chyba że sprawa dotyczy przyznania lub wstrzymania emerytury/renty lub objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sprawa dotyczyła wysokości emerytury, a nie jej przyznania, co czyniło ją sprawą majątkową, dla której dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia przekraczającej 10 000 zł.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Dyrektor Z. [...] w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Dyrektor Z. [...] w W. | organ_państwowy | organ rentowy |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 398^2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest nie niższa niż dziesięć tysięcy złotych, z wyjątkiem spraw o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^6 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach o wysokość emerytury decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Spór dotyczył wysokości emerytury, a nie jej przyznania. Błędne pouczenie sądu nie wpływa na ustawowe wymogi dopuszczalności skargi.
Odrzucone argumenty
Skarga kasacyjna powinna być dopuszczalna mimo niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia. Naruszenie art. 398^6 § 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Pouczenie sądu o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej jest błędne (nieuprawnione), gdy skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna. Innymi słowy takie pouczenie nie zmienia regulacji ustawy (art. 398^2 k.p.c.), gdyż tylko ona stanowi podstawę do oceny czy od wyroku sądu drugiej instancji można wnieść skargę kasacyjną.
Skład orzekający
Roman Kuczyński
przewodniczący
Halina Kiryło
członek
Zbigniew Korzeniowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o wysokość świadczeń emerytalnych i rentowych oraz znaczenie błędnego pouczenia sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z wartością przedmiotu zaskarżenia w sprawach ubezpieczeniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważne kwestie proceduralne dotyczące dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach ubezpieczeniowych, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Kiedy skarga kasacyjna jest niedopuszczalna? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady.”
Dane finansowe
WPS: 8935 PLN
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II UZ 79/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku B. P. przeciwko Dyrektorowi Z. […] w W. o wysokość emerytury policyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 lutego 2015 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III AUa […], oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z 8 września 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną B. P. od wyroku tego Sądu z 5 lutego 2014 r. ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Sprawa dotyczyła wysokości emerytury, którą skarżący nabył w 1990 r. Dopuszczalność skargi kasacyjnej zależała od wartości przedmiotu zaskarżenia, którą określono na 8.935 zł (art. 398 6 § 2 k.p.c. w związku z art. 398 2 § 1 k.p.c.). W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie „art. 398 6 § 1 k.p.c.” przez uznanie, iż skarga w sprawie jest niedopuszczalna. Sąd Apelacyjny doręczając odpis wyroku dołączył również pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący domagał się przeliczenia (wyższej) emerytury niż ustalona w decyzji pozwanego. Wskazana w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia winna zatem pozostać bez wpływu na przyjęcie skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przepis art. 398 6 § 1 k.p.c. nie został naruszony, gdyż nie dotyczy odrzucenia skargi kasacyjnej przez sąd apelacyjny ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Znaczenie ma wówczas art. 398 2 § 1 k.p.c., jednak skarżący nie przeczy podanej wartości przedmiotu zaskarżenia na 8.935 zł. Błędnie jednak zakłada, że w sprawie dotyczącej „przeliczenia emerytury, tj. przyznania jej w wysokości innej niż ustalona decyzją organu rentowego” wartość przedmiotu zaskarżenia nie decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Chodzi o prawo majątkowe i dlatego o dopuszczalności skargi decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia; w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Tylko w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 398 2 § 1 k.p.c.). Skarga jest niedopuszczalna, gdyż prawo skarżącego do emerytury nie jest sporne. Została mu ustalona i przyznana w 1990 r. Na podstawie decyzji pozwanego z 16 listopada 2009 r. wysokość emerytury została zmniejszona. Spór dotyczył tej kwestii, czyli w efekcie wysokości emerytury, stąd znaczenie w aspekcie dopuszczalności skargi kasacyjnej miała tylko podana wartość przedmiotu zaskarżenia. Pouczenie sądu o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej jest błędne (nieuprawnione), gdy skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna. Innymi słowy takie pouczenie nie zmienia regulacji ustawy (art. 398 2 k.p.c.), gdyż tylko ona stanowi podstawę do oceny czy od wyroku sądu drugiej instancji można wnieść skargę kasacyjną. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 k.p.c. w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI