II UZ 38/05

Postanowienie z dnia 10 czerwca 2005 r. II UZ 38/05 Dopuszczalność kasacji w sprawach o świadczenia wymienione w art. 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wy- padków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. Nr 199, poz. 1673 ze zm.) uza- leżniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, z wyjątkiem spraw o rentę wypadkową (art. 3921 § 1 k.p.c.). Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca), Jerzy Kwaśniewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2005 r. sprawy z wniosku Reginy K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych- Oddziałowi w G. o odszkodowanie, na skutek zażalenia wnioskodawczyni na posta- nowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 31 stycznia 2005 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2005 r. [...] Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku odrzucił kasację wnioskodawczyni Reginy K. od wyroku tego Sądu z dnia 24 września 2004 r. Sąd ustalił, że sprawa toczy się z odwołania wnioskodawczyni od decyzji organu rentowego odmawiającej przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Odwołanie to zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2004 r. Po wniesieniu apelacji od tego wyroku pełnomocnik wnioskodawczyni został wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i określił tę wartość na kwotę 6.820 zł. Natomiast w kasacji wniesionej od wyroku oddalającego apelację wartość przed- miotu zaskarżenia określił na 10.230 zł. Sąd Apelacyjny uznał, że wartość przed- miotu zaskarżenia kasacją nie może być wyższa niż wartość podana w apelacji. Nie 2 można bowiem przyjąć, że dla potrzeb postępowania kasacyjnego (ze względu na przedmiotową dopuszczalność kasacji) wartość ta mogłaby ulec zwiększeniu. Kasa- cja, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych jest niedopuszczalna z mocy art. 3921 § 1 k.p.c. i podlega odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c. Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem wnioskodawczyni, wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła, że wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy. Organ rentowy odmówił ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu i odszkodowania. Zdaniem wnioskodawczyni, sprawa nie ma charakteru majątkowego tak długo jak nie zostanie ustalony procent uszczerbku na zdrowiu. Jest to sprawa o ustalenie i kasacja przysługuje w każdym przypadku nie- zależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przepis art. 3921 § 1 w zdaniu pierwszym stanowi, że kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niż- sza niż dziesięć tysięcy złotych. Świadczenia z tytułu wypadków przy pracy przysłu- gujące od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wymienione są enumeratywnie w art. 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypad- ków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673 ze zm.). Wszystkie te świadczenia - zasiłki i świadczenia rehabilitacyjne, jednorazowe odszkodowania, renty, dodatki i pokrycie kosztów leczenia mają charakter praw majątkowych. Do- puszczalność kasacji w sprawach o te świadczenia uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, wyjątkiem spraw o przyznanie prawa do renty wypadkowej. Wynika to ze zdania drugiego art. 3921 § 1 k.p.c. stanowiącego, że kasacja w tego rodzaju sprawach o prawa majątkowe przysługuje niezależnie od wartości przed- miotu zaskarżenia. Wniosek złożony przez wnioskodawczynię w organie rentowym dotyczył przy- znania jednorazowego odszkodowania, a więc prawa majątkowego. Wysokość na- leżnego odszkodowania uzależniona jest od ustalonego procentu uszczerbku na zdrowiu. Organ rentowy odmówił ustalenia takiego uszczerbku uznając, że niezależ- nie od stopnia uszczerbku, odszkodowanie nie może być przyznane ze względu na uchybienie terminu określonego w art. 47 ust. 1 ustawy wypadkowej. Kwestionując w 3 odwołaniu to stanowisko, wnioskodawczyni domagała się nadal jednorazowego od- szkodowania, przy czym w postępowaniu sądowym musiała określić wartość przed- miotu sporu - wysokość odszkodowania za doznany według jej twierdzeń uszczerbek na zdrowiu. Wartość tę określiła w postępowaniu apelacyjnym na kwotę niższą niż dziesięć tysięcy złotych. Zawarte w zażaleniu twierdzenie, że sprawa ma charakter niemajątkowy, dopóki nie zostanie określony uszczerbek na zdrowiu nie ma żadnego uzasadnienia prawnego. Ustawa wypadkowa nie przewiduje samodzielnego rosz- czenia o ustalenie uszczerbku na zdrowiu. Ustalenie takie jest częścią postępowania przed organem rentowym w sprawie o jednorazowe odszkodowanie. Słusznie Sąd Apelacyjny uznał sprawę niniejszą za sprawę o prawa majątkowe, a jego prawidłowe ustalenie co do rzeczywistej wartości przedmiotu zaskarżenia nie jest w zażaleniu kwestionowane. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 i 39318 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie. ========================================