II UZ 30/01

Postanowienie z dnia 25 maja 2001 r. II UZ 30/01 Sprawa o podwyższenie (przeliczenie podstawy wymiaru) emerytury nie jest sprawą o przyznanie lub wstrzymanie prawa do emerytury, w której kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3921 § 1 zda- nie drugie KPC). Przewodniczący Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Zbigniew Myszka (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 maja 2001 r. sprawy z wniosku Mieczysława L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziałowi w Ł. o wysokość emerytury, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2001 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowie- niem z dnia13 marca 2001 r. odrzucił kasację ubezpieczonego Mieczysława L. od wyroku tego Sądu z dnia 10 stycznia 2001 r. oddalającego jego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego odwołanie od decyzji organu rentowego od- mawiającej przeliczenia podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego. Sąd Apela- cyjny uznał, że przedmiotowa sprawa ma charakter sprawy o prawa majątkowe, w której dopuszczalność kasacji jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia nie niższej niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3921 § 1 KPC), skoro rozstrzygnięcie sprawy dotyczyło w istocie rzeczy wysokości pobieranej emerytury. Sąd ten uznał, że tego rodzaju sprawa nie kwalifikuje się jako sprawa o przyznanie lub o wstrzymanie świadczenia bądź o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w których ka- 2 sacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu na to postanowienie ubezpieczony utrzymywał, że jego sprawa ma charakter sprawy o przyznanie „dalszej części emerytury określonej na nowej podstawie wymiaru tego świadczenia”, w której kasacja przysługuje bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia zgodnie ze zdaniem drugim art. 3921 § 1 KPC. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3921 § 1 KPC kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysię- cy złotych, a w sprawach gospodarczych - niższa niż dwadzieścia tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje nie- zależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzyma- nie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Przepis co do zasady uzależnia przedmiotową dopuszczalność kasacji w sprawach o prawa majątkowe od wartości przedmiotu zaskarżenia, a pomija tę wartość wyłącznie w ściśle określonych sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Skarżący nie zakwestionował majątkowego charakteru sprawy o ponowne przeliczenie podstawy wymiaru pobieranej przez niego emerytury, która istotnie kwalifikowała się jako sprawa o wysokość pobieranego świadczenia z ubezpieczenia społecznego, skoro ubezpieczony zmierzał do uzyskania pobieranego świadczenia w wyższej wysokości. Tego rodzaju sprawa nie należała jednak do ściśle określonej kategorii spraw o prawa majątkowe z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których kasacja przysłu- guje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 392 1 § 1 zdania drugiego KPC, albowiem nie dotyczyła przyznania lub wstrzymania pobiera- nej emerytury ani objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Wyjątki okre- ślone w tym przepisie podlegają wykładni ścisłej, co powoduje, że sprawa o wyso- kość pobieranej emerytury, określana według nomenklatury skarżącego jako sprawa o „wypłatę dalszej części emerytury” nie kwalifikuje się jako sprawa o przyznanie świadczenia, które ubezpieczony przecież pobiera, tyle że w zaniżonej wysokości. Sprawa o wzrost pobieranej emerytury nie jest zatem sprawą o przyznanie lub o wstrzymanie emerytury, w której kasacja przysługuje niezależnie od wartości przed- miotu zaskarżenia (art. 3921 § 1 zdanie drugie KPC). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie 3 39318 § 3 i 397 § 2 KPC w związku z art. 385 KPC. ========================================