II UZ 134/97

Postanowienie z dnia 25 lutego 1998 r. II UZ 134/97 Dwunastokrotność dochodzonej renty wyrównawczej, podana w apelacji jako wartość przedmiotu zaskarżenia, nie może być w kasacji podwyższona o kwotę będącą równowartością renty za miesiące trwania postępowania apela- cyjnego. Przewodniczący SSN: Barbara Wagner, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Jerzy Kuźniar. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 1998 r. sprawy z powództwa Tadeusza S. przeciwko [...] Holdingowi Węglowemu SA Kopalni Węgla Kamiennego "W." w K. o rentę wyrównawczą, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 25 sierpnia 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach posta- nowieniem z dnia 25 sierpnia 1997 r. odrzucił jako niedopuszczalną kasację powoda Tadeusza S. wniesioną od wyroku tegoż Sądu Wojewódzkiego z dnia 17 kwietnia 1997 r. [...], oddalającego apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Katowicach z dnia 30 października 1996 r. [...] wydanego w sprawie prze- ciwko [...] Holdingowi Węglowemu SA - Kopalni Węgla Kamiennego "W." w K. o rentę wyrównawczą. W uzasadnieniu postanowienia odrzucającego kasację Sąd Wojewódzki wskazał, że domagając się zasądzenia renty wyrównawczej w wysoko- ści po 400 zł miesięcznie od dnia 1 lipca 1995 r., powód jako wartość przedmiotu - 2 - sporu podał w pozwie kwotę 6.300 zł. Natomiast w apelacji od wyroku pierwszoins- tancyjnego, uwzględniającego powództwo tylko częściowo, wartość przedmiotu zas- karżenia została określona kwotą 4.800 zł. Skarżąc wyrok Sądu Wojewódzkiego od- dalający apelację, nie mógł więc powód jako wartości przedmiotu zaskarżenia podać kwoty 9.429 zł, gdyż w ten sposób rozszerzyłby żądanie pozwu, a to jest w postępo- waniu kasacyjnym niedopuszczalne. Skoro zaś wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym była niższa niż 5.000 zł, to kasacja w niniejszej sprawie nie przysługuje z mocy art. 393 pkt 1 KPC. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód, domagając się uchyle- nia tego orzeczenia lub jego zmiany i "przyjęcia" kasacji. W uzasadnieniu tego żą- dania skarżący podnosi, że wprawdzie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła na początku postępowania apelacyjnego 4.800 zł, ale w okresie jego prawie czteromie- sięcznego trwania wzrosła co najmniej o 1.200 zł, licząc po 400 zł miesięcznie. Po- wód nie rozszerza więc w kasacji żądania pozwu, tylko podaje "aktualną, rzeczywistą wartość przedmiotu sporu na dzień wydania zaskarżonego wyroku". Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Kasacja nie przysługuje bo- wiem w sprawach o świadczenia, a taki niewątpliwie charakter ma żądanie renty wy- równawczej, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięć tysięcy złotych, przy czym do oznaczenia owej wartości stosuje się odpowiednio przepisy o wartości przedmiotu sporu (art. 393 pkt 1 KPC). Skoro skarżący dochodził renty wy- równawczej na podstawie art. 444 § 2 KC, a więc świadczenia powtarzającego się, to wartość przedmiotu sporu stanowi - zgodnie z art. 22 KPC - suma świadczeń za jeden rok. Przy domaganiu się renty w wysokości po 400 zł miesięcznie, wartość przedmiotu sporu wynosi 4.800 zł. Taką kwotę jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazano też w postępowaniu apelacyjnym i - jak słusznie zauważył Sąd Wojewódz- ki - taka tylko kwota mogłaby być przedmiotem zaskarżenia w kasacji. Wspomniana kwota nie sięga jednak granicy określonej w art. 393 pkt 1 KPC, więc kasacja jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 393 5 KPC. Nie ma więc racji skarżący twierdząc w uzasadnieniu zażalenia, że wartość - 3 - przedmiotu zaskarżenia podana w apelacji ulega zwiększeniu odpowiednio do czasu trwania postępowania apelacyjnego. Wartość ta nie może bowiem - bez względu na długość postępowania apelacyjnego - przekroczyć dwunastokrotności miesięcznej kwoty renty. Dopuszczenie kasacji wskazującej jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 9.429 zł byłoby więc rzeczywiście rozpatrywaniem sprawy, w której doszło do rozszerzenia żądania pozwu, a to jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne. Z wyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 19 w związku z art. 385 i 397 § 2 KPC orzekł, jak w sentencji. ========================================