II UZ 123/00

Postanowienie z dnia 18 października 2000 r. II UZ 123/00 W sprawie o zwrot emerytury górniczej ze względu na przyjęcie niewłaś- ciwego przelicznika z tytułu wykonywania pracy pod ziemią, wartością przed- miotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym jest różnica pomiędzy warto- ścią świadczenia pobieranego przez ubezpieczonego, a hipotetyczną wartością świadczenia, jakie by otrzymywał, gdyby jego żądanie zastosowania wyższego przelicznika zostało uwzględnione. Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Roman Kuczyński (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2000 r. na posiedze- niu niejawnym sprawy z wniosku Henryka B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o wysokość świadczenia, na skutek zażalenia wnios- kodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 czerwca 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2000 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubez- pieczeń Społecznych w Katowicach odrzucił kasację Henryka B. od wyroku tego Sądu z dnia 17 lutego 1999 r. oddalającą apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 27 maja 1998 r., któ- rym oddalono odwołanie wnioskodawcy od decyzji Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. odmawiającej zastosowania do emerytury górniczej przelicznika 1,5. Sąd Apelacyjny ustalił bowiem, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1563,84 zł, co czyni kasację niedopuszczalną. 2 Powyższe postanowienie wnioskodawca zaskarżył zażaleniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Wezwany do określenia wartości przedmiotu zaskarżenia pełnomocnik wnioskodawcy pismem z dnia 7 lipca 1999 r. poinformował Sąd Apelacyjny, iż wyliczenie kwoty 8.271,60 zł wynika z porównania świadczenia, jakie otrzymuje wnioskodawca ze świadczeniem, jakie posiada Albin B. - świadek w sprawie, posiadający podobny staż ubezpieczeniowy. Tymczasem pod- stawa wymiaru emerytury lub renty w każdym indywidualnym przypadku uzależniona jest od wysokości osiąganych zarobków i posiadanego okresu zatrudnienia (ubez- pieczenia), ustalana na podstawie dokumentów dotyczących danego pracownika, a nawet osoby o podobnym stażu, z uwagi na różne okoliczności (wynagrodzenie, rodzaj pracy i zajmowane stanowisko) nie posiadają identycznych świadczeń eme- rytalno-rentowych i zaproponowana metoda obliczania wartości przedmiotu zaskar- żenia jest niedopuszczalna. Dlatego też w przedmiotowej sprawie wartością przed- miotu zaskarżenia może być tylko różnica pomiędzy świadczeniem dotychczas przez wnioskodawcę pobieranym a świadczeniem, jakie by hipotetycznie otrzymywał, gdyby jego żądanie o przeliczenie okresu pracy przez mnożnik 1,5 zostało uwzględ- nione. Przyjęcie zatem okresu zatrudnienia od 1 stycznia 1975 r. do 31 stycznia 1984 r. jako pracy górniczej wykonywanej pod ziemią i przemnożenie jej przez 1,5 spowo- dowałoby wzrost świadczenia wnioskodawcy o 130,32 zł brutto miesięcznie, zaś za okres 12 miesięcy kwota ta wyniosłaby 1563,84 zł. Tylko ta kwota więc może stano- wić wartość przedmiotu zaskarżenia, co w świetle przepisu art. 393 pkt 1 KPC czyni kasację niedopuszczalną. Z powyższych motywów Sąd Najwyższy w oparciu o art. 39319 w związku z art. 385 KPC postanowił jak w sentencji. ========================================