II UZ 117/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie ubezpieczonego, potwierdzając, że skarga kasacyjna w sprawie o przeliczenie emerytury jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 10.000 zł, chyba że sprawa dotyczy przyznania lub wstrzymania emerytury.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej w sprawie o przeliczenie emerytury. Sąd Apelacyjny uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia (10.000 zł), ponieważ sprawa dotyczyła jedynie wysokości świadczenia, a nie jego przyznania. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, podkreślając, że wyjątek od wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia dotyczy wyłącznie spraw o przyznanie i wstrzymanie emerytury, a nie o jej przeliczenie.
Przedmiotem postępowania było zażalenie ubezpieczonego S. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę kasacyjną w sprawie dotyczącej przeliczenia emerytury. Sąd Apelacyjny uzasadnił odrzucenie skargi tym, że wartość przedmiotu zaskarżenia, określona przez pełnomocnika wnioskodawcy na 538,66 zł (różnica między emeryturą żądaną a przyznaną), nie spełniała wymogu co najmniej 10.000 zł, co jest warunkiem dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o charakterze majątkowym. Sąd drugiej instancji podkreślił, że sprawa dotyczyła jedynie wysokości świadczenia, a nie jego przyznania, co wykluczało zastosowanie wyjątku przewidzianego w art. 398^2 § 1 zd. drugie k.p.c. Ubezpieczony w zażaleniu zarzucił naruszenie tego przepisu, twierdząc, że sprawa dotyczyła przyznania prawa do emerytury, co czyniłoby skargę kasacyjną dopuszczalną niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając je za bezzasadne. Sąd Najwyższy podkreślił, że zasada limitowania dopuszczalności skargi kasacyjnej wartością przedmiotu zaskarżenia ma wyjątki, które należy interpretować ściśle. Wyjątek ten dotyczy spraw o przyznanie i wstrzymanie emerytury. Ponieważ zaskarżone decyzje organu rentowego nie przyznawały ani nie wstrzymywały emerytury, a jedynie kwestionowano jej wysokość, Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił, iż rzeczywistą płaszczyzną sporu była wysokość świadczenia, a nie jego istnienie. W związku z tym twierdzenia skarżącego o dopuszczalności skargi kasacyjnej zostały uznane za gołosłowne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna w takiej sprawie nie jest dopuszczalna, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie spraw o przyznanie i wstrzymanie emerytury, a nie o jej przeliczenie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że wyjątek od wymogu wartości przedmiotu zaskarżenia dla skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest ściśle określony i dotyczy tylko spraw o przyznanie i wstrzymanie emerytury. W przypadku sporu o wysokość świadczenia, a nie o jego przyznanie, należy stosować ogólne zasady dopuszczalności skargi kasacyjnej, w tym wymóg wartości przedmiotu zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398^2 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zdanie drugie stanowi wyjątek od zasady dopuszczalności skargi kasacyjnej limitowanej wartością przedmiotu zaskarżenia, przewidując jej dopuszczalność niezależnie od tej wartości w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394^1 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa dotyczy wysokości świadczenia emerytalnego, a nie jego przyznania lub wstrzymania, co wyklucza zastosowanie wyjątku z art. 398^2 § 1 zd. drugie k.p.c. Wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wymagane 10.000 zł.
Odrzucone argumenty
Sprawa dotyczy przyznania prawa do emerytury, co uzasadnia dopuszczalność skargi kasacyjnej niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
nie ma wątpliwości, że dopuszczalność skargi kasacyjnej określana jest według wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli musi wynosić przynajmniej 10.000 zł. wyjątki, które powinny być interpretowane ściśle. tylko tak określony przedmiot sporu ma charakter kwalifikowany, przy czym o jego istnieniu nie decyduje subiektywne przekonanie strony. rzeczywistą płaszczyzną rozbieżności między organem rentowym i wnioskodawcą była wysokość świadczenia, którego istnienie nie było negowane. twierdzenia skarżącego zawarte w zażaleniu są gołosłowne i nie mogą zostać uwzględnione.
Skład orzekający
Bohdan Bieniek
przewodniczący
Halina Kiryło
członek
Piotr Prusinowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, zwłaszcza w kontekście rozróżnienia między sprawami o przyznanie/wstrzymanie świadczenia a sprawami o jego przeliczenie/wysokość."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przepisu k.p.c. dotyczącego skargi kasacyjnej w sprawach ubezpieczeniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest istotne dla prawników zajmujących się sprawami ubezpieczeń społecznych, ponieważ precyzuje kryteria dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o świadczenia emerytalne, co może mieć praktyczne znaczenie w wielu podobnych sprawach.
“Kiedy skarga kasacyjna w sprawie emerytury ma szansę na rozpoznanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 538,66 PLN
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II UZ 117/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Piotr Prusinowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku S. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o przeliczenie emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2018 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt III AUa (…) (III WSC U (…)), oddala zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 listopada 2017 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego S. K., wniesioną od wyroku z dnia 13 czerwca 2017 r. Sąd drugiej instancji wskazał, że przedmiotem postępowania było przeliczenie należnej wnioskodawcy emerytury. Podkreślił, że nie ma racji pełnomocnik ubezpieczonego, gdy wywodzi, że sprawa dotyczyła przyznania emerytury. Ubezpieczonemu przyznano już to prawo, nie było one zatem objęte sporem. Zakres postępowania wyznaczony został zaskarżonymi decyzjami, w których ubezpieczony kwestionował zasady obliczenia emerytury, w rezultacie w postępowaniu chodziło tylko o wysokość świadczenia. Sąd Apelacyjny dodał, że w piśmie z dnia 30 października 2017 r. pełnomocnik wykonując zarządzenie Sądu, wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 538,66 zł, co stanowi różnicę między wysokością emerytury żądanej i przyznanej. W tych okolicznościach nie ma wątpliwości, że dopuszczalność skargi kasacyjnej określana jest według wartości przedmiotu zaskarżenia, czyli musi wynosić przynajmniej 10.000 zł. Oznacza to, że nie jest ona regulowana art. 398 2 § 1 zdanie drugie k.p.c. Z orzeczeniem Sądu drugiej instancji nie zgodził się ubezpieczony. Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 398 2 § 1 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi do dalszego prowadzenia. W uzasadnieniu zażalenia podał, że w jego ocenie sprawa dotyczyła przyznania prawa do emerytury, co skutkuje dopuszczalnością skargi kasacyjnej bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest trafne. Zasadą jest, że dopuszczalność skargi kasacyjnej limitowana jest wartością przedmiotu zaskarżenia. Prawodawca od tego modelu przewidział wyjątki, które powinny być interpretowane ściśle. W art. 398 2 § 1 zdanie drugie k.p.c. przewidziano, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury. Oznacza to, że tylko tak określony przedmiot sporu ma charakter kwalifikowany, przy czym o jego istnieniu nie decyduje subiektywne przekonanie strony. Skoro zaskarżone przez wnioskodawcę decyzje organu rentowego nie przyznawały, ani nie wstrzymywały emerytury, to trudno na etapie postępowania kasacyjnego twierdzić, że kwestie te były przedmiotem sporu. Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że rzeczywistą płaszczyzną rozbieżności między organem rentowym i wnioskodawcą była wysokość świadczenia, którego istnienie nie było negowane. W tych okolicznościach twierdzenia skarżącego zawarte w zażaleniu są gołosłowne i nie mogą zostać uwzględnione. Kierując się art. 394 1 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 398 14 k.p.c. należało orzec jak w sentencji. r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI