II USKP 124/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił własne postanowienie o umorzeniu postępowania kasacyjnego i umorzył to postępowanie, stwierdzając, że skarga kasacyjna została wniesiona przez niewłaściwą stronę.
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą wysokości emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej. Wcześniej Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, błędnie przyjmując, że skargę wniósł organ rentowy. W rzeczywistości skargę wniósł odwołujący się A.W., a pismo organu rentowego dotyczyło innej sprawy. Sąd Najwyższy uchylił swoje wcześniejsze postanowienie i umorzył postępowanie, uznając je za niedopuszczalne z powodu braku prawidłowo wniesionej skargi kasacyjnej przez organ rentowy.
Sąd Najwyższy w składzie sędzi Romualdy Spyt rozpoznał sprawę z odwołania A.W. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych w Warszawie, dotyczącą wysokości emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej. Na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2025 r. Sąd Najwyższy uchylił swoje własne postanowienie z dnia 13 marca 2025 r. w tej samej sprawie (II USKP 124/24) i umorzył postępowanie kasacyjne ze skargi organu rentowego. Uzasadnienie wskazuje na błąd Sądu Najwyższego, który pierwotnie umorzył postępowanie kasacyjne, błędnie przyjmując, że skargę wniósł organ rentowy. W rzeczywistości skargę kasacyjną wniósł odwołujący się A.W., a pismo organu rentowego, które zawierało błędną sygnaturę sprawy, dotyczyło innej sprawy. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, postępowanie przed Sądem Najwyższym stosuje się odpowiednio do przepisów o apelacji i postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Kluczową przesłanką procesową jest istnienie wniosku strony o rozpoznanie sprawy. Ponieważ organ rentowy nie wniósł skargi kasacyjnej w tej sprawie, prowadzenie postępowania kasacyjnego było niedopuszczalne. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił swoje wcześniejsze postanowienie i umorzył postępowanie kasacyjne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, prowadzenie postępowania kasacyjnego jest niedopuszczalne, jeśli skarga kasacyjna nie została prawidłowo wniesiona.
Uzasadnienie
Istnienie wniosku strony o rozpoznanie sprawy (w tym przypadku skargi kasacyjnej) jest podstawową przesłanką procesową. Brak takiego wniosku czyni postępowanie niedopuszczalnym, co skutkuje koniecznością jego umorzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i umorzenie postępowania kasacyjnego
Strona wygrywająca
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych w Warszawie (formalnie, gdyż postępowanie zostało umorzone)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.W. | osoba_fizyczna | odwołujący się |
| Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych w Warszawie | organ_państwowy | organ rentowy |
Przepisy (3)
Pomocnicze
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
Stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
k.p.c. art. 355
Kodeks postępowania cywilnego
Przyczyna umorzenia postępowania, gdy wydanie wyroku staje się zbędne lub niedopuszczalne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak prawidłowo wniesionej skargi kasacyjnej przez organ rentowy jako przesłanka niedopuszczalności postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Niedopuszczalność procesu jest pojęciem wiązanym powszechnie z następczym brakiem przesłanki procesowej. Zgodnie z zasadą dyspozytywności procesu cywilnego proces nie może toczyć się bez powództwa (czyli wniosku powoda o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy). Ponieważ w niniejszej sprawie organ rentowy nie wniósł skargi kasacyjnej, niedopuszczalne było prowadzenie postępowania kasacyjnego z nieistniejącej skargi i wydanie orzeczenia.
Skład orzekający
Romualda Spyt
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności postępowania kasacyjnego i skutków braku prawidłowo wniesionej skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie doszło do pomyłki w ustaleniu strony wnoszącej skargę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje istotne błędy proceduralne, które mogą prowadzić do uchylenia wcześniejszych orzeczeń i umorzenia postępowania, co jest cenne z perspektywy praktyki prawniczej.
“Sąd Najwyższy uchyla własne postanowienie: kluczowa pomyłka proceduralna w sprawie emerytury policyjnej.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II USKP 124/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z odwołania A.W. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 maja 2025 r., uchyla postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2025 r. w sprawie II USKP 124/24 i umarza postępowanie kasacyjne ze skargi organu rentowego. [az] UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 13 marca 2025 r. w sprawie II USKP 24/24 umorzył postępowanie kasacyjne, przyjmując, że: „Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2023 r., III AUa 1139/20. W piśmie procesowym z dnia 21 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego cofnął tę skargę, wnosząc o umorzenie postępowania kasacyjnego”. W rzeczywistości w powyższej sprawie skargę kasacyjną wniósł odwołujący się A.W., a pismo Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (zawierające błędnie sygnaturę niniejszej sprawy) dotyczyło innej sprawy zawisłej przed Sądem Najwyższym. Stosownie do art. 398 21 k.p.c. jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, zaś stosownie do art. 391 § 1 k.p.c. jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed sądem drugiej instancji, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W świetle art. 355 k.p.c. przyczyną umorzenia postępowania jest (także) zaistnienie okoliczności, w świetle których wydanie wyroku staje się zbędne lub niedopuszczalne. Niedopuszczalność procesu jest pojęciem wiązanym powszechnie z następczym brakiem przesłanki procesowej (z wielu zob. Z. Resich, Przesłanki procesowe, Warszawa 1966, s. 85; W. Siedlecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego..., t. 1, red. Z. Resich, W. Siedlecki, s. 556; J. Krajewski [w:] Kodeks postępowania cywilnego..., t. 2, red. J. Jodłowski, K. Piasecki, s. 578; P. Telenga [w:] Kodeks postępowania cywilnego, t. 1, Komentarz do art. 1–729, red. A. Jakubecki, Warszawa 2017, s. 415). Zgodnie z zasadą dyspozytywności procesu cywilnego proces nie może toczyć się bez powództwa (czyli wniosku powoda o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy). Istnienie pozwu (powództwa) warunkuje więc dopuszczalność procesu. Dlatego też przyjmuje się, że istnienie pozwu (w istocie chodzi o powództwo) należy traktować jako przesłankę procesową w szerszym znaczeniu. Odpowiednio zatem przesłanką procesową skargi kasacyjnej jest jej wniesienie. Jeśli jej nie wniesiono, niedopuszczalne jest orzekanie o niej. Ponieważ w niniejszej sprawie organ rentowy nie wniósł skargi kasacyjnej, niedopuszczalne było prowadzenie postępowania kasacyjnego z nieistniejącej skargi i wydanie orzeczenia (tu: o umorzeniu postępowania kasacyjnego ze skargi organu rentowego). W związku z powyższym postępowanie ze skargi kasacyjnej organu rentowego należało umorzyć, uchylając uprzednio postanowienie Sądu Najwyższego umarzające postępowanie kasacyjne ze skargi organu rentowego (co wynika z uzasadnienia tego postanowienia). Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [az] [a.ł]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI