II USK 117/24

Sąd Najwyższy2025-03-12
SNubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚrednianajwyższy
emerytura policyjnarenta inwalidzkaSąd Najwyższypostępowanie kasacyjneumorzenie postępowaniaorgan rentowywaloryzacjaustawa zaopatrzeniowa

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w sprawie dotyczącej wysokości emerytury policyjnej, ponieważ organ rentowy wydał nowe decyzje uwzględniające żądania odwołującego się.

Sprawa dotyczyła odwołania R. S. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w sprawie wysokości emerytury policyjnej. Po rozpoznaniu apelacji, Sąd Apelacyjny zmienił wyrok sądu pierwszej instancji. Zarówno R. S., jak i organ rentowy złożyli skargi kasacyjne do Sądu Najwyższego. Jednakże, organ rentowy wydał nowe decyzje z dnia 28 października 2024 r., które uwzględniły żądania odwołującego się. W związku z tym, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 477^13 § 1 k.p.c., umorzył postępowanie kasacyjne w całości.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargi kasacyjne R. S. i Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2023 r., który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie dotyczący wysokości emerytury policyjnej R. S. Sąd Apelacyjny ustalił wysokość emerytury na 51,20% podstawy wymiaru, uwzględniając pewne okresy służby, ale oddalając apelację R. S. w pozostałej części. Po złożeniu skarg kasacyjnych przez obie strony, organ rentowy, pismem z dnia 21 lutego 2025 r., wniósł o umorzenie postępowania, przedkładając dwie nowe decyzje z dnia 28 października 2024 r. Decyzje te, wydane na podstawie znowelizowanych przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, ponownie ustaliły wysokość emerytury i renty inwalidzkiej R. S. z uwzględnieniem wszystkich przysługujących waloryzacji. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 477^13 § 1 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, stwierdził, że wydanie przez organ rentowy decyzji uwzględniającej w całości żądanie strony stanowi podstawę do umorzenia postępowania kasacyjnego. W związku z tym, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w całości, uznając, że wydanie nowych decyzji przez organ rentowy uczyniło dalsze postępowanie zbędnym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wydanie przez organ rentowy decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd stanowi podstawę do umorzenia postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 477^13 § 1 k.p.c., który stanowi samodzielną podstawę umorzenia postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, gdy organ rentowy wyda decyzję uwzględniającą żądanie strony. Przepis ten jest uznawany za lex specialis w stosunku do art. 355 § 1 k.p.c. Wydanie takiej decyzji przez organ rentowy, nawet jeśli nie następuje formalne uchylenie zaskarżonej decyzji, czyni dalsze postępowanie zbędnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania kasacyjnego

Strony

NazwaTypRola
R. S.osoba_fizycznaodwołujący się
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieorgan_państwowyorgan rentowy

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 477^13 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis stanowi samodzielną podstawę umorzenia postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, jeżeli przed rozstrzygnięciem sprawy nastąpi wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony.

ustawa zaopatrzeniowa art. 32 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Podstawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury/renty.

ustawa zaopatrzeniowa art. 15

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Przepis dotyczący wysokości emerytury policyjnej.

ustawa zaopatrzeniowa art. 22

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Przepis dotyczący wysokości policyjnej renty inwalidzkiej.

Pomocnicze

k.p.c. art. 355 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne.

ustawa zaopatrzeniowa art. 8a

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin

Podstawa do wyłączenia stosowania niektórych przepisów ustawy.

k.p.c. art. 398^19

Kodeks postępowania cywilnego

Umorzenie postępowania kasacyjnego.

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Umorzenie postępowania.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ rentowy wydał nowe decyzje z dnia 28 października 2024 r., które uwzględniają żądania odwołującego się, co na podstawie art. 477^13 § 1 k.p.c. uzasadnia umorzenie postępowania kasacyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Zmiana lub wykonanie przez organ rentowy decyzji nie ma wpływu na bieg sprawy przed sądem ubezpieczeń społecznych. Sąd ten zobowiązany jest jednak umorzyć postępowanie w całości lub w części, jeżeli przed rozstrzygnięciem sprawy nastąpi wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony. art. 477^13 k.p.c., stanowi lex specialis w stosunku do art. 355 § 1 k.p.c. W postępowaniu sądowym organ rentowy staje się stroną, której służy uprawnienie dysponowania procesem. Wydanie przez organ rentowy w toku sprawy tak ocenionej przez sąd decyzji, skutkuje umorzeniem postępowania w odpowiednim zakresie.

Skład orzekający

Agnieszka Żywicka

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania kasacyjnego w sprawach ubezpieczeniowych w przypadku wydania przez organ rentowy decyzji uwzględniającej żądania strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, regulowanej przez art. 477^13 k.p.c.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów proceduralnych dotyczących umorzenia postępowania w sprawach ubezpieczeniowych, gdy organ rentowy zmienia swoją decyzję na korzyść strony. Jest to istotne dla prawników procesowych.

Sąd Najwyższy umarza sprawę emerytalną: co się stało po złożeniu skarg kasacyjnych?

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II USK 117/24
POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
w sprawie z odwołania R. S.
‎
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie
‎
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 marca 2025 r.,
‎
skarg kasacyjnych odwołującego się i organu rentowego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎
z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt III AUa 1973/22,
na podstawie art. 477
13
§ 1 k.p.c. umarza postępowanie kasacyjne w całości (w zakresie obu skarg kasacyjnych).
[SOP]
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania apelacji wniesionych przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie i R.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 maja 2022 r., wyrokiem z dnia 10 października 2023 r. w pkt 1. zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1. w ten sposób, że zmienił zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z 6 lipca 2017 r. ustalając od 1 października 2017r. wysokość emerytury R.S. na 51,20% podstawy wymiaru przy przyjęciu 0% podstawy wymiaru za każdy rok służby od 1 września 1977 r. do 31 lipca 1990r. bez zastosowania ograniczenia do wysokości miesięcznej kwoty przeciętnej emerytury wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ogłoszonej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, oraz oddalił odwołanie od tej decyzji w pozostałej części; w pozostałej części oddalił apelację organu rentowego; w pkt 3. oddalił apelację R.S.; w pkt 4. zniósł wzajemnie między stronami koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym.
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego złożył zarówno organ rentowy, zaskarżając ten wyrok w części tj. pkt 2 wyroku w zakresie w jakim oddalił apelację organu rentowego oraz ubezpieczony R.S., zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w części, tj. w zakresie w jakim Sąd zmienił wyrok sądu pierwszej instancji w punkcie 1., zmieniając decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno- Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r., w części, od 1 października 2017 r. ograniczając wysokość emerytury R.S. do 51,20% podstawy wymiaru, przy przyjęciu 0% podstawy wymiaru za każdy ro służby od 1 września 1977 r. do 31 lipca 1990 r. oraz oddalając odwołanie w pozostałej części, a także w zakresie punktu 4.
Pismem z dnia 21 lutego 2025 r. (wpłynęło do Sądu Najwyższego 25 lutego 2025 r.) organ rentowy przedkładając dwie decyzje z dnia 28 października 2024 r. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Organ rentowy w dniu 28 października 2024 r. na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Anty korupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst Dz.U. z 2024 r., poz. 1121, dalej jako „ustawa zaopatrzeniowa”) w związku z Decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr […] z dnia 18 września 2024 r., wydaną na podstawie art. 8a ustawy zaopatrzeniowej o wyłączeniu stosowania art. 15c ww. ustawy z urzędu od dnia 1 października 2017 r., tj. od daty obniżenia wysokości świadczenia ponownie ustalił wysokość emerytury z uwzględnieniem wszystkich przysługujących waloryzacji.
Organ rentowy w dniu 28 października 2024 r. na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. ustawy zaopatrzeniowej w związku z Decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr […] z dnia 18 września 2024 r., wydaną na podstawie art. 8a ustawy zaopatrzeniowej o wyłączeniu stosowania art. 22a ww. ustawy z urzędu od dnia 1 października 2017 r., tj. od daty obniżenia wysokości świadczenia ponownie ustalił wysokość renty inwalidzkiej z uwzględnieniem wszystkich przysługujących waloryzacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zmiana lub wykonanie przez organ rentowy decyzji nie ma wpływu na bieg sprawy przed sądem ubezpieczeń społecznych (art. 477
13
zdanie drugie k.p.c.). Sąd ten zobowiązany jest jednak umorzyć postępowanie w całości lub w części, jeżeli przed rozstrzygnięciem sprawy nastąpi wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony (art. 477
13
zdanie pierwsze k.p.c.). Przyjmuje się, że wskazany przepis stanowi samodzielną podstawę uchylenia lub zmiany decyzji na korzyść odwołującego się, obok przyczyn przewidzianych w art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jednolity tekst: Dz.U. z 20224 r., poz. 497 (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2012 r., II UK 240/11, OSNP 2013 nr 7-8, poz. 98).
Z kolei z mocy art. 355 § 1 k.p.c. sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne.
Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 września 2017 r., II UK 423/16 (LEX nr 2401070) zwrócił uwagę, że art. 477
13
k.p.c., stanowi
lex specialis
w stosunku do art. 355 § 1 k.p.c. w tym znaczeniu, że określa szczególne przesłanki umorzenia postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (por. także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2011 r., III UK 196/10, OSNP 2012 nr 17-18, poz. 222 i postanowienie z dnia 25 lipca 2012 r., II UK 333/11, OSNP 2013 nr 13-14, poz. 164). Ten szczególny rodzaj ustania procesu właściwy jest w postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których sąd nie rozstrzyga o żądaniu pozwu, lecz o zasadności odwołania przez badanie prawidłowości stanowiska organu rentowego zawartego w decyzji. W postępowaniu sądowym organ rentowy staje się stroną, której służy uprawnienie dysponowania procesem. Jako strona bierna w procesie może uznać żądanie, z tym że wyłącznym sposobem wyrażenia takiej woli jest wydanie decyzji o treści odnoszącej się do żądania odwołania; jest to jedyny sposób wypowiedzi organu rentowego. Decyzja wydana w toku sprawy może nie zaspokajać w całości żądania odwołania i może stać się - jak każda - przedmiotem odwołania wszczynającego inną sprawę, albo je zaspokajać w całości lub w części, a wtedy wywiera istotny wpływ na tok postępowania sądowego. Wydanie przez organ rentowy w toku sprawy tak ocenionej przez sąd decyzji, skutkuje umorzeniem postępowania w odpowiednim zakresie. Odpowiednio, w przypadku wydania decyzji częściowo uwzględniającej żądania strony, postępowanie sądowe umarza się co do nieistniejącego przedmiotu odwołania, w pozostałym zaś zakresie sąd kontynuuje rozpoznawanie odwołania (por. także postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 marca 2012 r., II UK 314/11, LEX nr 121515; z dnia 25 stycznia 2012 r., II UK 228/11, LEX nr 121543; z dnia 25 lipca 2012 r., II UK 333/11, OSNP 2013 nr 13-14, poz. 164 i z dnia 5 maja 2000 r., II UKN 191/00, OSNAPiUS 2002 nr 4, poz. 96; przywołany wyżej wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2011 r., III UK 196/10).
Zgodnie z art. 477
13
§ 1 k.p.c., zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji lub przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności zaskarżonego orzeczenia lub decyzji wydanej przez ten zespół, przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd - przez wydanie decyzji lub orzeczenia uwzględniającego w całości lub w części żądanie strony - powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. Poza tym zmiana lub wykonanie decyzji lub orzeczenia nie ma wpływu na bieg sprawy. Z jednolicie przyjętej w orzecznictwie Sądu Najwyższego wykładni tego przepisu wynika, że nie  jest konieczna zmiana czy też uchylenie zaskarżonej decyzji, a więc innymi słowy wyeliminowanie jej z obrotu. Chodzi w nim o wydanie takiej decyzji, której skutkiem jest uwzględnienie w całości lub w części żądania strony objętego przedmiotem zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 maja 2000 r., II UKN 191/00, OSNAPiUS 2002 nr 4, poz. 96 oraz z dnia 16 lipca 1998 r., II UKN 138/98, OSNAPiUS 1999 nr 13, poz. 440; z dnia 6 października 2022 r., III USK 27/22, LEX nr 3508433; z dnia 14 grudnia 2022 r., III USK 30/22, LEX nr 3557784; z dnia 9 października 2022 r., III USK 31/22, LEX nr 3509796; z dnia 9 lutego 2023 r., III USK 104/22, LEX nr 3514753).
Mając to na uwadze, uznać należy, że wydanie przez organ rentowy decyzji w całości uwzględniającej żądanie odwołującego się, będące przedmiotem skargi kasacyjnej, uzasadnia umorzenie postępowania (art. 398
19
w związku z art. 398
21
w związku z art. 391 § 1 w związku art. 477
13
i art. 355 § 1 k.p.c.).
Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, dostrzec należy, że decyzje z dnia 28 października 2024 r.  2024 r. uwzględniają żądania odwołującego się, to zaś stanowi podstawę do umorzenia postępowania wraz z uchyleniem wyroków Sądów obu instancji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
M.G.
[a.ł]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI