II UO 4/15

Sąd Najwyższy2015-06-23
SNubezpieczenia społeczneemerytury policyjneNiskanajwyższy
emerytura policyjnasprostowanie omyłkiSąd Najwyższyorgan rentowypostępowanie niejawne

Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w swoim wcześniejszym postanowieniu, wskazując, że wniosek pochodził od organu rentowego, a nie od wnioskodawcy.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w swoim postanowieniu z dnia 16 czerwca 2015 r. (sygn. akt II UO 4/15). Omyłka polegała na błędnym wskazaniu, że wniosek pochodził od wnioskodawcy, podczas gdy w rzeczywistości był to wniosek organu rentowego. Sąd, działając z urzędu na podstawie art. 350 § 1 i § 2 k.p.c., dokonał sprostowania, aby odzwierciedlić prawidłowe pochodzenie wniosku.

Przedmiotowe postanowienie Sądu Najwyższego dotyczy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w innym postanowieniu tego samego sądu z dnia 16 czerwca 2015 r., o sygnaturze akt II UO 4/15. W pierwotnym postanowieniu błędnie wskazano, że dotyczyło ono wniosku wnioskodawcy. Uzasadnienie sprostowania wyjaśnia, że wniosek, do którego odnosiło się postanowienie z 16 czerwca 2015 r., faktycznie pochodził od organu rentowego, a nie od wnioskodawcy. Sąd Najwyższy, działając z urzędu na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących sprostowania błędów, dokonał stosownego sprostowania, aby zapewnić zgodność treści orzeczenia z rzeczywistym stanem faktycznym postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w swoim postanowieniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 350 § 1 i § 2 k.p.c., dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w swoim postanowieniu, ponieważ wniosek pochodził od organu rentowego, a nie od wnioskodawcy, co było ewidentnym błędem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

sprostowanie omyłki

Strony

NazwaTypRola
B. K.osoba_fizycznawnioskodawca
Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.organ_państwowyprzeciwnik wnioskodawcy

Przepisy (1)

Główne

k.p.c. art. 350 § § 1 i § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy te pozwalają sądowi na sprostowanie z urzędu lub na wniosek błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w orzeczeniach.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

sprostować oczywistą omyłkę wniosku organu rentowego z urzędu należało dokonać sprostowania

Skład orzekający

Zbigniew Korzeniowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania oczywistych omyłek w orzeczeniach sądowych."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu strony wnioskującej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Jest to typowe postanowienie proceduralne dotyczące sprostowania oczywistej omyłki, bez głębszych zagadnień prawnych czy faktycznych.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II UO 4/15
POSTANOWIENIE
Dnia 23 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z wniosku B. K.
‎
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.
‎
o wysokość emerytury policyjnej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2015 r.,
‎
wniosku organu rentowego na postanowienia Sądu Najwyższego
‎
z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II UK 193/14,
postanawia sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II UO 4/15 przez zastąpienie słów "wniosku wnioskodawcy" słowami "wniosku organu rentowego".
UZASADNIENIE
Wniosek do którego Sąd Najwyższy odniósł się w postanowieniu z 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II UO 4/15, pochodził od organu rentowego a nie od wnioskodawcy, dlatego z urzędu należało dokonać sprostowania na podstawie art. 350 § 1 i § 2 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI