II UKN 725/99

Sąd Najwyższy2000-09-19
SAOSPracyubezpieczenia społeczneWysokanajwyższy
choroba zawodowaświadczenia pracowniczeinteres prawnypostępowanie cywilnedecyzja administracyjnaSąd Najwyższyubezpieczenia społeczne

Sąd Najwyższy orzekł, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną o braku choroby zawodowej przy rozpatrywaniu sprawy o świadczenia z tym związane, ale powód musi wykazać interes prawny w ustaleniu choroby, a nie tylko jej istnienia.

Powód dochodził ustalenia choroby zawodowej, mimo że decyzja administracyjna stwierdziła jej brak. Sąd pierwszej instancji i okręgowy oddaliły powództwo, wskazując na brak interesu prawnego w ustaleniu, gdyż powód mógł dochodzić świadczeń. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, potwierdził, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia, ale podkreślił, że powództwo o samo ustalenie choroby zawodowej wymaga wykazania interesu prawnego, który w tym przypadku nie został udowodniony, ponieważ powód mógł dochodzić świadczeń w innym trybie.

Sprawa dotyczyła powództwa Zbigniewa B. przeciwko N. Spółdzielni Materiałów Budowlanych o ustalenie choroby zawodowej. Powód pracował jako operator spycharki, a następnie przebywał na zwolnieniu lekarskim i otrzymywał rentę inwalidzką. Państwowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u niego choroby zawodowej, a decyzję tę utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Sanitarny. Biegły sądowy również nie stwierdził choroby wibracyjnej, wskazując na brak związku schorzeń z pracą. Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy w Gdańsku utrzymał ten wyrok w mocy, wskazując na brak interesu prawnego w ustaleniu choroby zawodowej, gdyż powód nie wystąpił z roszczeniem o świadczenia. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację powoda, zarzucającą naruszenie przepisów postępowania. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej i może samodzielnie ocenić charakter schorzenia. Jednakże, aby żądać ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, powód musi mieć interes prawny (art. 189 KPC). W tej sprawie, powód nie wykazał takiego interesu, ponieważ mógł dochodzić świadczeń w innym trybie, co czyniło powództwo o samo ustalenie choroby zawodowej bezzasadnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił kasację.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną.

Uzasadnienie

Sąd powszechny w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej nie jest związany decyzją administracyjną inspektora sanitarnego o nieistnieniu tej choroby. Może samodzielnie ocenić charakter schorzenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalił kasację

Strona wygrywająca

N. Spółdzielnia Materiałów Budowlanych w G. w likwidacji

Strony

NazwaTypRola
Zbigniew B.osoba_fizycznapowód
N. Spółdzielnia Materiałów Budowlanych w G. w likwidacjispółkapozwany

Przepisy (5)

Główne

KPC art. 189

Kodeks postępowania cywilnego

Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, jeżeli ma w tym interes prawny. Nie jest możliwe w drodze takiego powództwa żądanie ustalenia stanu faktycznego lub faktu, z wyłączeniem faktu prawotwórczego. Interes prawny z reguły nie zachodzi, gdy osoba zainteresowana może w innej drodze osiągnąć pełną ochronę swych praw.

Pomocnicze

KPC art. 278 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

KPC art. 232 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

KPC art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

KPC art. 393 § 12

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej. Powód nie wykazał interesu prawnego w ustaleniu choroby zawodowej, gdyż mógł dochodzić świadczeń w innym trybie.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów postępowania (art. 278 § 1 w zw. z art. 232, 233 § 1 KPC) przez bezpodstawne przyjęcie, że powód nie wykazał interesu prawnego w żądaniu ustalenia u niego choroby zawodowej.

Godne uwagi sformułowania

Sąd powszechny w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej nie jest związany decyzją administracyjną inspekto- ra sanitarnego o nieistnieniu tej choroby. Interes prawny w rozumieniu tego przepisu z reguły nie za- chodzi wtedy, gdy osoba zainteresowana może w innej drodze, np. w procesie o świadczenie, osiągnąć w pełni ochronę swych praw.

Skład orzekający

Beata Gudowska

przewodniczący

Jerzy Kuźniar

sprawozdawca

Andrzej Wróbel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej oraz że brak jest interesu prawnego w ustaleniu choroby, jeśli można dochodzić świadczeń."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy powód dochodził jedynie ustalenia choroby, a nie świadczeń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą relacji między decyzjami administracyjnymi a postępowaniem sądowym w sprawach o choroby zawodowe, co jest istotne dla praktyków prawa pracy.

Choroba zawodowa: czy decyzja sanepidu to koniec drogi? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 19 września 2000 r. II UKN 725/99 Sąd powszechny w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej nie jest związany decyzją administracyjną inspekto- ra sanitarnego o nieistnieniu tej choroby. Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (spra- wozdawca), Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2000 r. sprawy z po- wództwa Zbigniewa B. przeciwko N. Spółdzielni Materiałów Budowlanych w G. w li- kwidacji o ustalenie, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 28 września 1999 r. [...] o d d a l i ł kasację, przyznał adwokatowi Markowi K.-Ł. - Kancelaria Adwokacka w G. kwotę 100 zł (sto) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 31 maja 1999 r. [...] Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Gdyni odda- lił powództwo Zbigniewa B. przeciwko N. Spółdzielni Materiałów Budowlanych w G. w likwidacji, o uznanie choroby zawodowej, ustalając co następuje. Powód zatrud- niony w ogóle od 5 lipca 1966 r., w pozwanej Spółdzielni pracował dwukrotnie, to jest od 17 lipca do 6 listopada 1972 r. i od 21 czerwca do 30 listopada 1993 r. jako ope- rator spycharki. W trakcie zatrudnienia u pozwanej powód zachorował i od 23 sierp- nia 1993 r. do końca zatrudnienia przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie otrzymuje rentę inwalidzką według III grupy . Państwowy Terenowy Inspektor Sani- tarny w W. nie stwierdził u powoda choroby zawodowej (choroby wibracyjnej) – de- cyzja z dnia 23 czerwca 1997 r. – a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G., decyzję tę utrzymał w mocy. Biegły sądowy, z opinii którego dowód Sąd dopuścił, 2 nie stwierdził u powoda cech choroby wibracyjnej, wskazując, że schorzenia na jakie cierpi nie mają związku z pracą wykonywaną przy użyciu sprzętu budowlanego. Rozpoznając apelację powoda Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Spo- łecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni, uznał trafność merytorycznych ustaleń Sądu pierwszej instancji, ale zwrócił uwagę, że powództwo dotyczy ustalenia choro- by zawodowej, a w tej materii przewidziana jest droga administracyjna - w tej sprawie wyczerpana. Decyzje wydane w tym trybie nie wiążą Sądu jedynie w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej, w rozpoznawanej jednak sprawie z rosz- czeniem takim powód nie wystąpił . Pozwala to na uznanie, że nie został wykazany interes prawny po stronie po- woda w ustaleniu - art. 189 KPC - możliwe było bowiem, wytoczenie powództwa o świadczenie (wyrok z dnia 28 września 1999 r. [...]) Powyższy wyrok zaskarżył kasacją powód i zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 278 § 1 w związku z art. 232, 233 § 1 KPC, a także art. 189 KPC - przez bezpodstawne przyjęcie, że powód nie wykazał interesu prawnego w żądaniu ustalenia u niego choroby zawodowej, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponow- nego rozpoznania. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: W motywach zaskarżonego wyroku – jako przyczynę oddalenia apelacji po- woda – przytoczono, z jednej strony niewykazanie, że zatrudnienie powoda w po- zwanej Spółdzielni spowodowało zapadnięcie na chorobę zawodową, z drugiej zaś stwierdzono, iż nie było podstaw do merytorycznej oceny charakteru schorzenia, po- wód bowiem nie wykazał istnienia interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie. Dla oceny zasadności kasacji, należy przede wszystkim rozważyć, czy w spra- wie doszło do naruszenia przez Sąd art. 189 KPC. Stosownie do tego przepisu, po- wód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, jeżeli ma w tym interes prawny. Oznacza to, że nie jest możliwe w drodze takiego powództwa żądanie ustalenia stanu faktycznego lub faktu, z wyłączeniem faktu prawotwórczego. Interes prawny w rozumieniu tego przepisu z reguły nie za- chodzi wtedy, gdy osoba zainteresowana może w innej drodze, np. w procesie o 3 świadczenie, osiągnąć w pełni ochronę swych praw. W dotychczasowym orzecznic- twie Sądu Najwyższego - trafnie zacytowanym przez Sąd Okręgowy - jednolicie przyjmuje się, że celem postępowania sądowego w sprawach dotyczących - ogólnie mówiąc - chorób zawodowych nie jest kontrola zasadności decyzji organu adminis- tracyjnego właściwego w sprawach o stwierdzenie choroby zawodowej (jej istnienia lub nieistnienia), decyzje takie bowiem podjęte przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej, podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale zasadność powództwa w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej. W takich sprawach sąd powszechny nie jest związany decyzją inspektora sanitarnego i może w związku z tym uwzględnić powództwo po przesądzeniu charakteru schorzenia, nie zmienia to jednak faktu, że przedmiotem sprawy jest świadczenie z tytułu choroby zawodowej, nie zaś ustalenie charakteru tego schorzenia. Nie jest wykazaniem istnienia interesu prawnego - co należy ogól- nie zauważyć - również i to, że skoro w aktualnym stanie prawnym strona może do- chodzić, na podstawie przepisów prawa cywilnego, roszczeń uzupełniających z tytułu chorób zawodowych, to może skutecznie żądać ustalenia charakteru schorzenia oraz zawinienia stron stosunku pracy dla jego powstania. Okoliczności te będą bowiem ustalane, jako istotne, w toku ewentualnego procesu odszkodowawczego opartego na przepisach prawa cywilnego. W procesie takim twierdzenia stron będą poddane weryfikacji, a sąd rozpoznający sprawę oceni zasadność powództwa, w tym także ewentualne przyczynienie się stron. W tej sytuacji trafne jest stanowisko Sądu za- warte w zaskarżonym wyroku, że powód nie wykazał interesu prawnego w ustaleniu charakteru schorzenia (może wytoczyć powództwo o świadczenie),co prowadzi do oddalenia takiego powództwa. Niepodzielenie argumentów kasacji w tej części, czyni zbędnym odnoszenie się do jej pozostałych zarzutów. W tych warunkach więc, gdy kasacja nie ma usprawiedliwionych podstaw, należało orzec jak w sentencji, po myśli art. 39312 KPC . ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI