II UKN 725/99
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy orzekł, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną o braku choroby zawodowej przy rozpatrywaniu sprawy o świadczenia z tym związane, ale powód musi wykazać interes prawny w ustaleniu choroby, a nie tylko jej istnienia.
Powód dochodził ustalenia choroby zawodowej, mimo że decyzja administracyjna stwierdziła jej brak. Sąd pierwszej instancji i okręgowy oddaliły powództwo, wskazując na brak interesu prawnego w ustaleniu, gdyż powód mógł dochodzić świadczeń. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, potwierdził, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia, ale podkreślił, że powództwo o samo ustalenie choroby zawodowej wymaga wykazania interesu prawnego, który w tym przypadku nie został udowodniony, ponieważ powód mógł dochodzić świadczeń w innym trybie.
Sprawa dotyczyła powództwa Zbigniewa B. przeciwko N. Spółdzielni Materiałów Budowlanych o ustalenie choroby zawodowej. Powód pracował jako operator spycharki, a następnie przebywał na zwolnieniu lekarskim i otrzymywał rentę inwalidzką. Państwowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u niego choroby zawodowej, a decyzję tę utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Sanitarny. Biegły sądowy również nie stwierdził choroby wibracyjnej, wskazując na brak związku schorzeń z pracą. Sąd Rejonowy w Gdyni oddalił powództwo, a Sąd Okręgowy w Gdańsku utrzymał ten wyrok w mocy, wskazując na brak interesu prawnego w ustaleniu choroby zawodowej, gdyż powód nie wystąpił z roszczeniem o świadczenia. Sąd Najwyższy rozpoznał kasację powoda, zarzucającą naruszenie przepisów postępowania. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej i może samodzielnie ocenić charakter schorzenia. Jednakże, aby żądać ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, powód musi mieć interes prawny (art. 189 KPC). W tej sprawie, powód nie wykazał takiego interesu, ponieważ mógł dochodzić świadczeń w innym trybie, co czyniło powództwo o samo ustalenie choroby zawodowej bezzasadnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił kasację.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną.
Uzasadnienie
Sąd powszechny w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej nie jest związany decyzją administracyjną inspektora sanitarnego o nieistnieniu tej choroby. Może samodzielnie ocenić charakter schorzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalił kasację
Strona wygrywająca
N. Spółdzielnia Materiałów Budowlanych w G. w likwidacji
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Zbigniew B. | osoba_fizyczna | powód |
| N. Spółdzielnia Materiałów Budowlanych w G. w likwidacji | spółka | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
KPC art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, jeżeli ma w tym interes prawny. Nie jest możliwe w drodze takiego powództwa żądanie ustalenia stanu faktycznego lub faktu, z wyłączeniem faktu prawotwórczego. Interes prawny z reguły nie zachodzi, gdy osoba zainteresowana może w innej drodze osiągnąć pełną ochronę swych praw.
Pomocnicze
KPC art. 278 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 232 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
KPC art. 393 § 12
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej. Powód nie wykazał interesu prawnego w ustaleniu choroby zawodowej, gdyż mógł dochodzić świadczeń w innym trybie.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania (art. 278 § 1 w zw. z art. 232, 233 § 1 KPC) przez bezpodstawne przyjęcie, że powód nie wykazał interesu prawnego w żądaniu ustalenia u niego choroby zawodowej.
Godne uwagi sformułowania
Sąd powszechny w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej nie jest związany decyzją administracyjną inspekto- ra sanitarnego o nieistnieniu tej choroby. Interes prawny w rozumieniu tego przepisu z reguły nie za- chodzi wtedy, gdy osoba zainteresowana może w innej drodze, np. w procesie o świadczenie, osiągnąć w pełni ochronę swych praw.
Skład orzekający
Beata Gudowska
przewodniczący
Jerzy Kuźniar
sprawozdawca
Andrzej Wróbel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że sąd powszechny nie jest związany decyzją administracyjną w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej oraz że brak jest interesu prawnego w ustaleniu choroby, jeśli można dochodzić świadczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy powód dochodził jedynie ustalenia choroby, a nie świadczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą relacji między decyzjami administracyjnymi a postępowaniem sądowym w sprawach o choroby zawodowe, co jest istotne dla praktyków prawa pracy.
“Choroba zawodowa: czy decyzja sanepidu to koniec drogi? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWyrok z dnia 19 września 2000 r. II UKN 725/99 Sąd powszechny w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej nie jest związany decyzją administracyjną inspekto- ra sanitarnego o nieistnieniu tej choroby. Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (spra- wozdawca), Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2000 r. sprawy z po- wództwa Zbigniewa B. przeciwko N. Spółdzielni Materiałów Budowlanych w G. w li- kwidacji o ustalenie, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 28 września 1999 r. [...] o d d a l i ł kasację, przyznał adwokatowi Markowi K.-Ł. - Kancelaria Adwokacka w G. kwotę 100 zł (sto) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 31 maja 1999 r. [...] Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Gdyni odda- lił powództwo Zbigniewa B. przeciwko N. Spółdzielni Materiałów Budowlanych w G. w likwidacji, o uznanie choroby zawodowej, ustalając co następuje. Powód zatrud- niony w ogóle od 5 lipca 1966 r., w pozwanej Spółdzielni pracował dwukrotnie, to jest od 17 lipca do 6 listopada 1972 r. i od 21 czerwca do 30 listopada 1993 r. jako ope- rator spycharki. W trakcie zatrudnienia u pozwanej powód zachorował i od 23 sierp- nia 1993 r. do końca zatrudnienia przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie otrzymuje rentę inwalidzką według III grupy . Państwowy Terenowy Inspektor Sani- tarny w W. nie stwierdził u powoda choroby zawodowej (choroby wibracyjnej) – de- cyzja z dnia 23 czerwca 1997 r. – a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G., decyzję tę utrzymał w mocy. Biegły sądowy, z opinii którego dowód Sąd dopuścił, 2 nie stwierdził u powoda cech choroby wibracyjnej, wskazując, że schorzenia na jakie cierpi nie mają związku z pracą wykonywaną przy użyciu sprzętu budowlanego. Rozpoznając apelację powoda Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Spo- łecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni, uznał trafność merytorycznych ustaleń Sądu pierwszej instancji, ale zwrócił uwagę, że powództwo dotyczy ustalenia choro- by zawodowej, a w tej materii przewidziana jest droga administracyjna - w tej sprawie wyczerpana. Decyzje wydane w tym trybie nie wiążą Sądu jedynie w sprawie o świadczenia z tytułu choroby zawodowej, w rozpoznawanej jednak sprawie z rosz- czeniem takim powód nie wystąpił . Pozwala to na uznanie, że nie został wykazany interes prawny po stronie po- woda w ustaleniu - art. 189 KPC - możliwe było bowiem, wytoczenie powództwa o świadczenie (wyrok z dnia 28 września 1999 r. [...]) Powyższy wyrok zaskarżył kasacją powód i zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 278 § 1 w związku z art. 232, 233 § 1 KPC, a także art. 189 KPC - przez bezpodstawne przyjęcie, że powód nie wykazał interesu prawnego w żądaniu ustalenia u niego choroby zawodowej, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponow- nego rozpoznania. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: W motywach zaskarżonego wyroku – jako przyczynę oddalenia apelacji po- woda – przytoczono, z jednej strony niewykazanie, że zatrudnienie powoda w po- zwanej Spółdzielni spowodowało zapadnięcie na chorobę zawodową, z drugiej zaś stwierdzono, iż nie było podstaw do merytorycznej oceny charakteru schorzenia, po- wód bowiem nie wykazał istnienia interesu prawnego w wytoczeniu powództwa o ustalenie. Dla oceny zasadności kasacji, należy przede wszystkim rozważyć, czy w spra- wie doszło do naruszenia przez Sąd art. 189 KPC. Stosownie do tego przepisu, po- wód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, jeżeli ma w tym interes prawny. Oznacza to, że nie jest możliwe w drodze takiego powództwa żądanie ustalenia stanu faktycznego lub faktu, z wyłączeniem faktu prawotwórczego. Interes prawny w rozumieniu tego przepisu z reguły nie za- chodzi wtedy, gdy osoba zainteresowana może w innej drodze, np. w procesie o 3 świadczenie, osiągnąć w pełni ochronę swych praw. W dotychczasowym orzecznic- twie Sądu Najwyższego - trafnie zacytowanym przez Sąd Okręgowy - jednolicie przyjmuje się, że celem postępowania sądowego w sprawach dotyczących - ogólnie mówiąc - chorób zawodowych nie jest kontrola zasadności decyzji organu adminis- tracyjnego właściwego w sprawach o stwierdzenie choroby zawodowej (jej istnienia lub nieistnienia), decyzje takie bowiem podjęte przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej, podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale zasadność powództwa w sprawie o świadczenia przysługujące pracownikowi z tytułu choroby zawodowej. W takich sprawach sąd powszechny nie jest związany decyzją inspektora sanitarnego i może w związku z tym uwzględnić powództwo po przesądzeniu charakteru schorzenia, nie zmienia to jednak faktu, że przedmiotem sprawy jest świadczenie z tytułu choroby zawodowej, nie zaś ustalenie charakteru tego schorzenia. Nie jest wykazaniem istnienia interesu prawnego - co należy ogól- nie zauważyć - również i to, że skoro w aktualnym stanie prawnym strona może do- chodzić, na podstawie przepisów prawa cywilnego, roszczeń uzupełniających z tytułu chorób zawodowych, to może skutecznie żądać ustalenia charakteru schorzenia oraz zawinienia stron stosunku pracy dla jego powstania. Okoliczności te będą bowiem ustalane, jako istotne, w toku ewentualnego procesu odszkodowawczego opartego na przepisach prawa cywilnego. W procesie takim twierdzenia stron będą poddane weryfikacji, a sąd rozpoznający sprawę oceni zasadność powództwa, w tym także ewentualne przyczynienie się stron. W tej sytuacji trafne jest stanowisko Sądu za- warte w zaskarżonym wyroku, że powód nie wykazał interesu prawnego w ustaleniu charakteru schorzenia (może wytoczyć powództwo o świadczenie),co prowadzi do oddalenia takiego powództwa. Niepodzielenie argumentów kasacji w tej części, czyni zbędnym odnoszenie się do jej pozostałych zarzutów. W tych warunkach więc, gdy kasacja nie ma usprawiedliwionych podstaw, należało orzec jak w sentencji, po myśli art. 39312 KPC . ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI