II UKN 706/00

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z wniosku Jana O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G. dotyczącą wysokości renty inwalidzkiej. Wnioskodawca złożył kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2000 r., który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Gdyni z dnia 14 grudnia 1999 r. Sąd Najwyższy, opierając się na przepisach wprowadzonych ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego, podkreślił, że kasacja jest szczególnym środkiem zaskarżenia o ograniczonym zakresie. Zgodnie z art. 392¹ KPC, kasacja w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. W pozostałych sprawach, w tym dotyczących wysokości renty, kasacja nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia, ustalona zgodnie z art. 22 KPC, jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Sąd Najwyższy ocenił, że różnica pomiędzy pobieraną a dochodzoną rentą nie osiągnie kwoty co najmniej 833 zł miesięcznie, co wyklucza możliwość uwzględnienia kasacji. W związku z tym, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 393⁷ § 2 KPC, Sąd Najwyższy postanowił odrzucić kasację.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający