II UKN 69/99

Sąd Najwyższy1999-08-05
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚrednianajwyższy
emeryturawcześniejsza emeryturaopieka nad dzieckiemzasiłek pielęgnacyjnyubezpieczenie społeczneSąd Najwyższyprawo pracy

Sąd Najwyższy oddalił kasację matki ubiegającej się o wcześniejszą emeryturę, stwierdzając, że przyznanie dziecku zasiłku pielęgnacyjnego nie jest równoznaczne z niemożnością kontynuowania przez nią zatrudnienia.

Kobieta wnioskowała o wcześniejszą emeryturę, powołując się na konieczność opieki nad synem, który otrzymywał zasiłek pielęgnacyjny. Sądy niższych instancji oddaliły jej wniosek, uznając, że stan zdrowia dziecka nie uniemożliwia matce dalszego zatrudnienia. Sąd Najwyższy w kasacji potwierdził, że przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego nie przesądza o prawie do wcześniejszej emerytury, gdyż oba świadczenia opierają się na odmiennych przesłankach i celach.

Sprawa dotyczyła wniosku Krystyny W. o przyznanie wcześniejszej emerytury na podstawie przepisów umożliwiających wcześniejsze przejście na emeryturę pracownikom opiekującym się dziećmi wymagającymi specjalnej opieki. Kluczowym zagadnieniem było ustalenie, czy fakt przyznania synowi wnioskodawczyni zasiłku pielęgnacyjnego automatycznie spełnia warunek niemożności kontynuowania zatrudnienia przez matkę, uzasadniający jej prawo do wcześniejszej emerytury. Sądy niższych instancji oddaliły wniosek, uznając, że stan zdrowia dziecka nie wymagał stałej opieki w stopniu uniemożliwiającym matce pracę. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, szczegółowo analizował różnice między prawem do zasiłku pielęgnacyjnego a prawem do wcześniejszej emerytury. Podkreślono, że choć oba świadczenia dotyczą opieki nad dzieckiem, ich cele i przesłanki są odmienne. Zasiłek pielęgnacyjny stanowi pomoc finansową, podczas gdy wcześniejsza emerytura ma zastąpić utracone dochody z pracy. Sąd stwierdził, że przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego nie jest równoznaczne z koniecznością sprawowania przez matkę opieki w takim zakresie, który uniemożliwiałby jej zatrudnienie. W związku z tym kasacja została oddalona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, przyznanie dziecku zasiłku pielęgnacyjnego nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem takiego jego stanu zdrowia, który matce uniemożliwiałby kontynuowanie zatrudnienia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy rozróżnił cel i przesłanki przyznania zasiłku pielęgnacyjnego od prawa do wcześniejszej emerytury. Zasiłek pielęgnacyjny jest pomocą finansową, podczas gdy wcześniejsza emerytura ma zastąpić utracone dochody z pracy z powodu konieczności sprawowania stałej opieki nad dzieckiem w stopniu uniemożliwiającym zatrudnienie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie kasacji

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w O.

Strony

NazwaTypRola
Krystyna W.osoba_fizycznawnioskodawczyni
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w O.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (2)

Główne

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi specjalnej opieki art. § 1 ust. 1 i 2

Konieczność sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, która stanowi przeszkodę w kontynuowaniu zatrudnienia, musi być rozumiana jako wymagająca stałej opieki oraz pielęgnacji lub pomocy w czynnościach samoobsługowych, co jest warunkiem podstawowym dla prawa do wcześniejszej emerytury.

Pomocnicze

Ustawa o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych art. 14 ust. 3 pkt 1

Stan zdrowia dziecka uzasadnia prawo do zasiłku pielęgnacyjnego, jeśli wymaga on ze strony innej osoby stałej opieki, polegającej na pielęgnacji lub na systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym lub rehabilitacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przyznanie dziecku zasiłku pielęgnacyjnego nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem takiego jego stanu zdrowia, który matce uniemożliwiałby kontynuowanie zatrudnienia. Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego i prawo do wcześniejszej emerytury opierają się na odmiennych przesłankach i celach, mimo podobieństwa sformułowań dotyczących 'stałej opieki'.

Odrzucone argumenty

Spełnianie przez dziecko warunków do zasiłku pielęgnacyjnego powinno implikować prawo matki do wcześniejszej emerytury.

Godne uwagi sformułowania

Przyznanie dziecku prawa do zasiłku pielęgnacyjnego nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem takiego jego stanu zdrowia, który jego matce uniemożliwiałby kon- tynuowanie zatrudnienia oraz uzasadniał konieczność jej przejścia po 20 latach ubezpieczenia na emeryturę. Stała opieka wymagana przez dziecko uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego jest bowiem inna od tej, która została zdefiniowana jako warunek skorzystania przez matkę z wcześniejszego przejścia na emeryturę.

Skład orzekający

Barbara Wagner

przewodniczący

Beata Gudowska

sprawozdawca

Roman Kuczyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek prawa do wcześniejszej emerytury dla opiekunów dzieci wymagających specjalnej opieki, w kontekście przyznania zasiłku pielęgnacyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji przepisów dotyczących emerytur i zasiłków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie ubezpieczeń społecznych ze względu na precyzyjną analizę różnic między świadczeniami i ich przesłankami, choć dla szerszej publiczności może być zbyt specyficzna.

Czy zasiłek pielęgnacyjny dla dziecka gwarantuje matce wcześniejszą emeryturę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 5 sierpnia 1999 r. II UKN 69/99 Przyznanie dziecku zasiłku pielęgnacyjnego nie zawsze oznacza stwier- dzenia takiego stanu jego zdrowia, który uzasadnia zaprzestanie przez matkę zatrudnienia, warunkującego jej prawo do emerytury na podstawie rozporzą- dzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześ- niejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi specjalnej opieki (Dz.U. Nr 28, poz. 149). Przewodniczący: SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Beata Gudowska (sprawozdawca), Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 1999 r. sprawy z wniosku Krystyny W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. o wcześniejszą emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apela- cyjnego w Rzeszowie z dnia 27 listopada 1998 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 27 listopada 1998 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie oddalił apelację Krystyny W. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Tarnobrzegu z dnia 29 maja 1998 r. w przedmiocie oddalenia jej odwołania od odmawiającej prawa do eme- rytury decyzji Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 22 lipca 1997 r. Przyczyną odmowy było niespełnienie warunków przewidzianych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej eme- rytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi specjalnej opieki (Dz.U. Nr 28, poz. 149). Ustalono bowiem, że wnioskodawczyni nie doznaje przeszkody w kontynuowaniu zatrudnienia z powodu stanu zdrowia syna Pawła, urodzonego 10 czerwca 1984 r., mimo tego, że w okresie od dnia 1 sierpnia 1997 r. do dnia 30 czerwca 1998 r. przyznany mu był zasiłek pielęgnacyjny. 2 W kasacji od wyroku Sądu drugiej instancji, opartej na podstawie naruszenia przepisów postępowania (art. 233 § 1 KPC w związku z art. 328 § 2 KPC) przez nie- dokonanie oceny wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów, oraz - jako tego konsekwencji - naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu § 1 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia, skarżąca zarzuciła, że spełnianie przez jej dziecko warunków do zasiłku pielęgnacyjnego powinno impli- kować jej prawo do emerytury. Opierając się na tych podstawach wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, względnie o jego zmianę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zdaniem Sądu Apelacyjnego materiał dowodowy sprawy nie dostarczył pods- taw do stwierdzenia po stronie ubezpieczonej spełnienia warunków do emerytury, przewidzianych w § 1 ust. 1 in principio oraz ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi specjalnej opieki (Dz.U. Nr 28, poz. 149), albowiem nie zostało wykazane, że stan zdrowia jej syna wymaga roztoczenia nad nim stałej opieki, pogodzenia z dalszym wykonywaniem zatrudnienia. Skarżąca udo- wodniła natomiast stwierdzenie przez publiczny zakład opieki zdrowotnej, że jej syn - ze względu na stan zdrowia - wymaga ze strony innej osoby stałej opieki, polegającej na pielęgnacji lub na systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym lub rehabilitacyjnym. Oznacza to, że stan zdrowia syna skarżącej uzasadnia przewi- dziane w art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych (Dz.U. z 1995 r. Nr 4, poz. 17 ze zm. wprowadzonymi przed dniem 1 stycznia 1999 r.) prawo do zasiłku pielęgnacyjnego. Przyznanie dziecku prawa do zasiłku pielęgnacyjnego nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem takiego jego stanu zdrowia, który jego matce uniemożliwiałby kon- tynuowanie zatrudnienia oraz uzasadniał konieczność jej przejścia po 20 latach ubezpieczenia na emeryturę. To, że akty prawne regulujące prawo do zasiłku pielęg- nacyjnego i emerytury posługują się określeniem "stała opieka", co - wobec identyczności sformułowania - mogłoby sugerować ich jednakowe rozumienie, nie oznacza, że są one tożsame. Stała opieka wymagana przez dziecko uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego jest bowiem inna od tej, która została zdefiniowana jako 3 warunek skorzystania przez matkę z wcześniejszego przejścia na emeryturę. Ko- nieczność sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem została wyrażona w przepisie § 1 in principio rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. jako przesz- koda w kontynuowaniu zatrudnienia przez matkę z tej przyczyny, że stan zdrowia dziecka wymaga stałej opieki oraz pielęgnacji lub pomocy w czynnościach samo- obsługowych. Jest to warunek podstawowy, a dodatkowy został sformułowany w § 1 ust. 2 rozporządzenia. Omawianego warunku prawa do emerytury bez osiągnięcia wieku emerytal- nego - abstrahując od racji jego ustanowienia - nie można interpretować w oderwaniu od całości przepisów aktu prawnego, w którym został sformułowany, przedmiotu re- gulacji, jak też zakresu objętych tym aktem praw podmiotowych. Wprawdzie cel re- gulacji, uwzględniający trudną życiowo sytuację, obciążającą pracownicę, wykazuje podobieństwo do ratio legis prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, jednak realizowany jest przy pomocy odmiennej instytucji prawnej. Zasiłek pielęgnacyjny, nie będący świadczeniem z ubezpieczenia społecznego, stanowi tylko pomoc finansową dla ro- dziny, uzupełnienie jej zwykłych dochodów, natomiast emerytura ma zastąpić te do- chody, które mogłaby osiągać matka chorego dziecka, gdyby nie konieczność spra- wowania nad nim opieki w zakresie uniemożliwiającym ich osiąganie. Elementem definiującym konieczność stałej opieki jest także stan zdrowia dziecka, określany - w przypadku prawa do emerytury - jako wymagający stałej opieki oraz pielęgnacji lub pomocy w czynnościach samoobsługowych, oraz egzemp- lifikowany w pkt 1 - 4 § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r., chorobami upośledzającymi w bardzo poważnym stopniu sprawność organizmu. W odniesieniu do zasiłku pielęgnacyjnego natomiast stan zdrowia dziecka określony jest w obowiązującym od 18 grudnia 1998 r. załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 stycznia 1998 r. w sprawie stanów zdrowia oraz szczegółowych zasad, warunków i trybu wydawania zaświadczeń będących podstawą uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego dla dziecka (Dz.U. Nr 15, poz. 70). Wymieniono tam także różne stany chorobowe, określone generalnie jako „upośle- dzenie sprawności ogólnej, utrudniające możliwość samodzielnego poruszania się, lub stany wymagające opieki i pomocy innej osoby w leczeniu i rehabilitacji, a także w ochronie dziecka przed możliwością doznania urazu". W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego omawiana potrzeba stałej opieki była z punktu widzenia rodzaju tych schorzeń różnicowana w zależności 4 od jej celu. I tak, w przypadku prawa do zasiłku pielęgnacyjnego była ona określana jako konieczna i niezbędna w celu przygotowania dziecka do samodzielnego życia, współdziałania w procesie społecznym (wyrok z dnia 11 listopada 1976 r., II URN 54/76, OSNCP 1977 z. 8, poz. 136), natomiast jako warunek prawa do wcześniejszej emerytury stawiana była choroba dziecka w bardzo poważnym stopniu upośledzają- cej sprawność jego organizmu, która wymagałaby stałej opieki matki (wyrok z dnia 2 czerwca 1998 r., II UKN 95/98, OSNAPiUS 1999 nr 11, poz. 376). W świetle tego co wyżej powiedziano, inne ma znaczenie pomoc i opieka ze strony matki poświęcającej się dziecku zupełnie i całkowicie, tak że uniemożliwia jej to wykonywanie zatrudnienia, czyli "stała opieka i pielęgnacja" wymagana dla prawa do emerytury, a inne "stała opieka polegająca na pielęgnacji", warunkująca prawo do zasiłku pielęgnacyjnego. Przyznanie dziecku zasiłku pielęgnacyjnego nie zawsze jest zatem równoznaczne ze stwierdzeniem takiego jego stanu zdrowia, który jego matce uniemożliwia kontynuowanie zatrudnienia, co warunkuje jej prawo do emerytury na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie upraw- nień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagają- cymi specjalnej opieki. Przytoczone argumenty prowadzą do konkluzji, wobec której podstawy kasacji okazały się nieusprawiedliwione (art. 39312 KPC) . ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI