II UKN 662/98

Sprawa dotyczyła prawa do zasiłku chorobowego mianowanego pracownika samorządowego, Zbigniewa P., który stał się niezdolny do pracy po upływie miesiąca od ustania stosunku pracy. Pracownik otrzymywał wynagrodzenie przez 6 miesięcy po rozwiązaniu umowy o pracę, zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o pracownikach samorządowych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił przyznania zasiłku, powołując się na art. 6 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, który wymaga powstania niezdolności do pracy w czasie zatrudnienia lub w ciągu miesiąca/trzech miesięcy po jego ustaniu. Sąd Wojewódzki i Sąd Apelacyjny podzieliły to stanowisko, uznając, że okres pobierania wynagrodzenia po ustaniu zatrudnienia nie jest okresem zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zasiłkach chorobowych. Sąd Apelacyjny powołał się na uchwałę SN z 1992 r., jednak Sąd Najwyższy w niniejszym wyroku wyjaśnił, że uchwała ta dotyczyła zaopatrzenia emerytalnego i nie ma zastosowania do świadczeń chorobowych. Sąd Najwyższy oddalił kasację pracownika, podkreślając, że ustawa o świadczeniach pieniężnych nie uzależnia prawa do zasiłku chorobowego od posiadania określonego okresu zatrudnienia, lecz od powstania niezdolności do pracy w ściśle określonych terminach po ustaniu zatrudnienia, czego wnioskodawca nie spełnił.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający