II UKN 657/00

Sąd Najwyższy2001-12-11
SAOSPracywypadki przy pracyWysokanajwyższy
wypadek przy pracyodszkodowanierentaSąd Najwyższykasacjanieważność postępowaniaśmierć stronypełnomocnictwo

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z powodu nieważności postępowania, która nastąpiła wskutek niezawiadomienia sądu o śmierci strony przed wydaniem wyroku.

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą odszkodowania i renty z tytułu wypadku przy pracy. Strona pozwana wniosła kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego zasądzający świadczenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził z urzędu nieważność postępowania apelacyjnego, ponieważ sąd nie został powiadomiony o śmierci powoda przed wydaniem wyroku, a pełnomocnik powoda nie podjął czynności zmierzających do zawieszenia postępowania. W związku z tym zaskarżony wyrok został uchylony.

Sprawa dotyczyła odszkodowania i renty wyrównawczej dochodzonej przez Bogdana P. od K. Holdingu Węglowego S.A. Kopalni Węgla Kamiennego „W.” w K. z tytułu wypadku przy pracy. Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz powoda kwotę 10.297 zł tytułem odszkodowania oraz kwotę 20.271,36 zł tytułem skapitalizowanej renty i renty wyrównawczej. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony pozwanej, uznając, że zarzut przedawnienia naruszałby zasady współżycia społecznego. Strona pozwana wniosła kasację, zarzucając naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, stwierdził z urzędu nieważność postępowania apelacyjnego na podstawie art. 379 pkt 2 KPC, ponieważ powód zmarł przed wydaniem zaskarżonego wyroku, a sąd nie został o tym fakcie powiadomiony. Pełnomocnik powoda nie podjął czynności zmierzających do zawieszenia postępowania, co skutkowało wygaśnięciem jego pełnomocnictwa. W związku z nieważnością postępowania, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, niezawiadomienie sądu o śmierci strony przed wydaniem wyroku skutkuje nieważnością postępowania na podstawie art. 379 pkt 2 KPC.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że brak powiadomienia sądu o śmierci strony przed wydaniem wyroku jest samoistną podstawą do stwierdzenia nieważności postępowania, niezależnie od innych zarzutów kasacyjnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Bogdan P.osoba_fizycznapowód
K. Holding Węglowy S.A. Kopalnia Węgla Kamiennego „W.” w K.spółkapozwany

Przepisy (10)

Główne

KPC art. 379 § pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

Nieważność postępowania zachodzi, gdy sąd przed wydaniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony.

KPC art. 96

Kodeks postępowania cywilnego

Wszystkie działania podjęte przez pełnomocnika po śmierci mandanta są bezprawne, z wyjątkiem czynności zmierzających do zawieszenia postępowania.

Pomocnicze

KPC art. 393¹¹

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach zakreślonych w kasacji, ale bierze pod uwagę nieważność postępowania z urzędu.

KPC art. 393¹³ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

KPC art. 393¹⁹

Kodeks postępowania cywilnego

Ustawa o świadczeniach przysługujących z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

Przepisy dotyczące świadczeń z tytułu wypadków przy pracy.

KC art. 361

Kodeks cywilny

KC art. 435 § § 1

Kodeks cywilny

KC art. 442

Kodeks cywilny

KC art. 5

Kodeks cywilny

Zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezawiadomienie sądu o śmierci strony przed wydaniem wyroku skutkuje nieważnością postępowania (art. 379 pkt 2 KPC).

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 361, 435 § 1 i art. 442 w związku z art. 5 KC) i przepisów postępowania (art. 174 § 1 pkt 1 w związku z art. 391 i art. 96 KPC) nie były rozpatrywane ze względu na stwierdzenie nieważności postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Nieważność postępowania zachodzi także wówczas, gdy sąd przed wydaniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony (art. 379 pkt 2 KPC). Na podstawie art. 96 KPC wszystkie działania podjęte przez pełnomocnika po śmierci mandanta są bezprawne, z wyjątkiem czynności zmierzających do zawieszenia postępowania.

Skład orzekający

Teresa Romer

przewodniczący

Beata Gudowska

sędzia

Maria Tyszel

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Nieważność postępowania w przypadku niezawiadomienia sądu o śmierci strony, skutki działań pełnomocnika po śmierci mandanta."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy śmierć strony nastąpiła przed wydaniem orzeczenia i sąd nie został o tym powiadomiony.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje kluczową zasadę proceduralną dotyczącą śmierci strony w trakcie postępowania i jej konsekwencji dla ważności orzeczenia, co jest istotne dla praktyków prawa.

Śmierć strony w trakcie procesu: jak niezawiadomienie sądu może doprowadzić do nieważności wyroku?

Dane finansowe

odszkodowanie: 10 297 PLN

skapitalizowana renta: 20 271,36 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 11 grudnia 2001 r. II UKN 657/00 Nieważność postępowania zachodzi także wówczas, gdy sąd przed wy- daniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony (art. 379 pkt 2 KPC). Na podstawie art. 96 KPC wszystkie działania podjęte przez pełnomocnika po śmierci mandanta są bezprawne, z wyjątkiem czynności zmierzających do za- wieszenia postępowania. Przewodniczący SSN Teresa Romer, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Maria Tyszel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2001 r. sprawy z powódz- twa Bogdana P. przeciwko K. Holdingowi Węglowemu S.A. Kopalni Węgla Kamien- nego „W.” w K. o odszkodowanie i rentę wyrównawczą, na skutek kasacji strony po- zwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 lutego 2000 r. [...] u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach przy uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyro- kiem z dnia 25 lutego 2000 r. [...] oddalił apelację K. Holdingu Węglowego S.A. Ko- palni Węgla Kamiennego „W.” w K. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 16 lipca 1999 r. [...], w sprawie z po- wództwa Bogdana P. o jednorazowe odszkodowanie oraz rentę wyrównawczą z ty- tułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ w dniu 16 listopada 1984 r. jako pracownik strony pozwanej. Sąd pierwszej instancji prawomocnym wyrokiem częściowym z dnia 9 lutego 1996 r. zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 10.297 zł tytu- łem odszkodowania przysługującego na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach przysługujących z tytułu wypadków przy pracy i 2 chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.), a na- stępnie wyrokiem - zaskarżonym apelacją - zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 20.271,36 zł tytułem skapitalizowanej renty za okres od 12 stycznia 1990 r. do 31 maja 1995 r. oraz rentę wyrównawczą za okres od 1 czerwca 1995 r. w kwotach określonych w pkt 1 sentencji. Sąd Apelacyjny uznał za prawidłowe zarówno ustale- nia faktyczne i podstawę prawną, jak i zaakceptował pogląd, że uwzględnienie (podniesionego przez stronę pozwaną) zarzutu przedawnienia naruszałoby zasady współżycia społecznego. W kasacji strona pozwana zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, „a w szczególności art. 361, 435 § 1 i art. 442 w związku z art. 5 KC” oraz naruszenie przepisów postępowania, „a zwłaszcza art. 174 § 1 pkt 1 w związku z art. 391 i art. 96 KPC” i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Są- dowi Apelacyjnemu w Katowicach lub Sądowi pierwszej instancji - przy uwzględnie- niu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje: Kasacja jest środkiem zaskarżenia o charakterze ściśle prawnym i zgodnie z art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach zakreślonych wska- zanymi w niej podstawami i wnioskami, jednakże nieważność postępowania bierze pod rozwagę z urzędu. Jest poza sporem, że powód zmarł w dniu 20 października 1999 r., a więc przed wydaniem zaskarżonego wyroku. Pełnomocnik powoda nie po- wiadomił Sądu Apelacyjnego o jego śmierci i występował w sprawie, mimo że sto- sownie do art. 96 KPC jego pełnomocnictwo wygasło; był umocowany jedynie do po- dejmowania czynności procesowych zmierzających do zawieszenia postępowania. Bezprawne działanie pełnomocnika nie zmienia jednak faktu, że w świetle art. 379 pkt 2 KPC postępowanie apelacyjne i zaskarżony wyrok są dotknięte nieważnością, a skoro wyrok z tej przyczyny podlega uchyleniu - bezprzedmiotowe było rozpozna- wanie usprawiedliwienia pozostałych podstaw kasacyjnych. Mając na uwadze, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 39313 § 1 w związku z art. 39319 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku. ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI