II UKN 620/99

Sąd Najwyższy2000-06-30
SAOSubezpieczenia społecznerentyŚrednianajwyższy
rentaniezdolność do pracypostępowanie apelacyjnedowodyart. 381 KPCart. 382 KPCSąd NajwyższyZUS

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego, uznając, że pominięcie dowodu z karty informacyjnej dotyczącej leczenia neurotycznego było naruszeniem przepisów postępowania.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jej apelację w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Apelacyjny pominął dowód z karty informacyjnej, powołując się na art. 381 KPC, mimo że wnioskodawczyni wskazywała na problemy psychiczne. Sąd Najwyższy uznał to za naruszenie przepisów postępowania, uchylając wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z wniosku Urszuli H.-S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Sąd pierwszej instancji oddalił odwołanie, uznając, że stan zdrowia wnioskodawczyni nie powoduje niezdolności do pracy. Sąd Apelacyjny w Poznaniu podzielił to stanowisko, oddalając apelację i pomijając dowód z karty informacyjnej ze Specjalistycznego Gabinetu Lekarskiego „M.”, powołując się na art. 381 KPC. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację wnioskodawczyni, uznał, że pominięcie tego dowodu było naruszeniem przepisów postępowania (art. 381 i 382 KPC), ponieważ potrzeba powołania się na ten dowód wynikała z przebiegu procesu, a wnioskodawczyni działała bez pełnomocnika. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd drugiej instancji może pominąć nowe dowody, jeśli strona mogła je powołać w pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później. Nie można pominąć dowodu, gdy opóźnienie było usprawiedliwione przebiegiem procesu, a ocena powinna uwzględniać osobiste właściwości strony i cel złożenia dowodu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 381 KPC ma zapobiegać zwłoce, ale nie może oznaczać dowolnego pomijania dowodów. W sytuacji, gdy strona działa bez pełnomocnika i wskazuje na problemy zdrowotne, a następnie przedkłada dowód potwierdzający te problemy, pominięcie go jest naruszeniem przepisów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

wnioskodawczyni

Strony

NazwaTypRola
Urszula H.-S.osoba_fizycznawnioskodawczyni
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (7)

Główne

KPC art. 381

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później. Nie można pominąć dowodu, gdy opóźnienie było usprawiedliwione przebiegiem procesu.

KPC art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.

Pomocnicze

KPC art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

u.z.e.p.i.r. art. 32

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

u.z.e.p.i.r. art. 33

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin

KPC art. 393¹ § pkt 2

Kodeks postępowania cywilnego

KPC art. 393¹³ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez Sąd Apelacyjny przepisów postępowania, w szczególności art. 381 i 382 KPC, poprzez pominięcie dowodu z karty informacyjnej dotyczącej leczenia neurotycznego, mimo że potrzeba powołania się na ten dowód wynikała z przebiegu procesu, a wnioskodawczyni działała bez pełnomocnika.

Godne uwagi sformułowania

Nie można pominąć dowodu z powołaniem się na art. 381 KPC, jeżeli opóźnienie w jego zgłoszeniu jest usprawiedliwione przebiegiem procesu. Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Nie kwestionując poczynionych przez Sąd Wojewódzki i zaakceptowanych przez Sąd drugiej instancji ustaleń, wskazać trzeba na ich przedwczesność i niekompletność.

Skład orzekający

Zbigniew Myszka

przewodniczący

Jerzy Kuźniar

sprawozdawca

Jadwiga Skibińska-Adamowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 381 i 382 KPC w kontekście postępowania apelacyjnego, zwłaszcza gdy strona działa bez pełnomocnika i pojawiają się nowe okoliczności zdrowotne."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd drugiej instancji pomija dowód, a strona działała bez profesjonalnej pomocy prawnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest uwzględnianie wszystkich dowodów, zwłaszcza gdy strona jest w trudniejszej sytuacji procesowej. Pokazuje też, jak Sąd Najwyższy koryguje błędy proceduralne sądów niższych instancji.

Czy sąd może zignorować dowód, bo pojawił się za późno? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Wyrok z dnia 30 czerwca 2000 r. II UKN 620/99 Nie można pominąć dowodu z powołaniem się na art. 381 KPC, jeżeli opóźnienie w jego zgłoszeniu jest usprawiedliwione przebiegiem procesu. Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar (spra- wozdawca), Jadwiga Skibińska-Adamowicz. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2000 r. sprawy z wniosku Urszuli H.-S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o rentę z tytułu niezdolności do pracy, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 czerwca 1999 r. [...] u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasa- cyjnego. U z a s ad n i e n i e Wyrokiem z dnia 19 października 1998 r. [...] Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie oddalił odwołanie wnioskodawczyni Urszuli H.-S. od decyzji organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w S. z dnia 14 stycznia 1998 r. odmawiającej przyznania prawa do renty z tytułu nie- zdolności do pracy, po ustaleniu, na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego w tym opinii biegłych lekarzy specjalistów: kardiologa, neurologa, orto- pedy i okulisty, że obecny stan zdrowia wnioskodawczyni nie powoduje niezdolności do pracy .W ocenie Sądu , brak więc podstaw wymienionych w art. 32 i 33 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm. ) do zmiany decyzji i przyznania prawa do renty. Stanowisko to w pełni podzielił Sąd Apelacyjny w Poznaniu i oddalił apelację wnioskodawczyni, pomijając, z powołaniem się na art.381 KPC, dowód z karty infor- macyjnej ze Specjalistycznego Gabinetu Lekarskiego „M.” , w której stwierdzono, iż 2 wnioskodawczyni była leczona z powodu dolegliwości neurotycznych w 1993 r. (wy- rok z dnia 8 czerwca 1999 r. [...]). Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją wnioskodawczyni i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło wpłynąć na treść wyroku – art. 328 §2, 381 i 382 KPC - wniosła o jego uchylenie i ”przekazanie sprawy Sądowi I instancji do po- nownego rozpoznania.” W uzasadnieniu kasacji skarżąca podniosła, że już w piśmie z dnia 31 sierpnia 1998 r. powołała się na dolegliwości natury psychicznej, co nie zostało jednak oce- nione przez Sąd pierwszej instancji. W tych warunkach rzeczą Sądu Apelacyjnego, jako sądu meriti, było uzupełnienie postępowania dowodowego – art. 382 KPC – i dopuszczenie dowodu z przedłożonej karty informacyjnej, a nadto z opinii biegłego sądowego lekarza psychiatry dla oceny czy dolegliwości natury neurotycznej, z po- wodu których wnioskodawczyni była leczona, powodują niezdolność do pracy. Sąd Najwyższy rozważył co następuje: Zgodnie z art. 381 KPC sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i do- wody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instan- cji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później. Wprowadzenie tego przepisu było wynikiem przyjęcia w KPC po jego nowelizacji założenia, że postępo- wanie apelacyjne jest dalszym ciągiem postępowania sądowego zmierzającego do wyjaśnienia spornych okoliczności sprawy, z ograniczeniem możliwości powoływania się na ” nowości” tylko jeżeli strona nie mogła powołać nowych faktów i dowodów przed sądem pierwszej instancji, bądź też gdy potrzeba powołania ich pojawiła się później. Unormowanie to – pozostawiające kwestię dopuszczalności nowych faktów i dowodów w postępowaniu apelacyjnym uznaniu sądu - ma, z jednej strony, zapobie- gać działaniu stron na zwłokę, z drugiej zaś, przenoszeniu punktu ciężkości rozpo- znania sprawy na sąd drugiej instancji. Nie może to jednak oznaczać, że sąd drugiej instancji może z tej możliwości korzystać według zupełnie swobodnego uznania (do- wolnie), powinien bowiem mieć na względzie przyczyny, dla których wniosek dowo- dowy został złożony z opóźnieniem. Nie można pominąć dowodu z powołaniem się na ten przepis, w sytuacji gdy opóźnienie było usprawiedliwione przebiegiem proce- su. Okoliczności te nadto winny być oceniane z uwzględnieniem osobistych właści- wości strony po ustaleniu, że nowy dowód nie został złożony w celu przewleczenia 3 postępowania. Jako zasadę wynikającą z tego przepisu należy potraktować dopusz- czalność powoływania się na nowe fakty i dowody w postępowaniu drugoinstancyj- nym, a ich pominięcie może nastąpić tylko w przypadkach wskazanych w tym przepi- sie . W rozpoznawanej sprawie, w której i przed Sądem pierwszej i drugiej instancji wnioskodawczyni działała bez pomocy pełnomocnika, wskazała ona – w piśmie pro- cesowym z dnia 31 sierpnia 1998 r. - że cierpi na dolegliwości bólowe nie tylko krę- gosłupa, ale także głowy, „jest nadto powolniejsza niż kiedyś, nie może się skupić, ma lewostronne zawroty głowy i brak pamięci”. W tej sytuacji gdy w trakcie postępo- wania przed Sądem Apelacyjnym przedłożyła zaświadczenie lekarskie wskazujące na leczenie z powodu dolegliwości neurotycznych, pominięcie tego faktu nie może być uznane za zgodne z zasadą wynikającą z art. 381 KPC, narusza nadto zasadę zawartą w art. 382 KPC, wedle której sąd drugiej instancji orzeka na podstawie mate- riału zebranego w postępowaniu pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyj- nym. Nie kwestionując poczynionych przez Sąd Wojewódzki i zaakceptowanych przez Sąd drugiej instancji ustaleń, wskazać trzeba na ich przedwczesność i niekom- pletność, nie wyjaśniono bowiem czy schorzenia neurotyczne, z powodu których wnioskodawczyni pozostawała w leczeniu , nie czynią jej choćby częściowo niezdol- ną do pracy. To naruszenie przepisów art.381 i 382 KPC mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC ), co mając na uwadze orzeczono jak w sen- tencji na podstawie art. 39313 § 1 KPC . ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI