II UKN 49/00

Powódki dochodziły ustalenia, że śmierć Jana K. była następstwem wypadku przy pracy i zasądzenia odszkodowania. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że śmierć nastąpiła z przyczyn naturalnych (pęknięcie tętniaków mózgowych) i brak było zewnętrznej przyczyny wypadku przy pracy. Sąd Rejonowy powołał się na opinię biegłych, według której pęknięcie tętniaka może nastąpić w każdej sytuacji, ale zazwyczaj jest związane z nadmiernym wysiłkiem, stresem lub wzburzeniem emocjonalnym, których w pracy Jana K. nie było. Sąd Rejonowy uznał również, że brak aktualnego zaświadczenia lekarskiego przez Jana K. nie obciąża pracodawcy. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację powódek, zmienił wyrok, uznając zdarzenie za wypadek przy pracy. Sąd Okręgowy uznał, że dopuszczenie pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego, co stanowi naruszenie art. 229 § 4 KP, jest właśnie tą zewnętrzną przyczyną. Podkreślono, że pracodawca ma obowiązek zadbać o przeprowadzenie badań lekarskich, a ich brak, zwłaszcza gdy pracownik zgłaszał silne bóle głowy, mógł mieć decydujący wpływ na dopuszczenie go do pracy i w konsekwencji na wypadek. Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego w podobnych sprawach. Kasacja wniesiona przez pozwanego zarzucała naruszenie prawa materialnego (art. 6 ustawy wypadkowej) oraz przepisów postępowania. Sąd Najwyższy oddalił kasację, podzielając stanowisko Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy podkreślił, że naruszenie przez pracodawcę obowiązku dopuszczenia pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego, zgodnie z art. 229 § 4 KP, stanowi przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy, nawet jeśli pracodawcy nie można przypisać winy. Sąd Najwyższy powołał się na własne wcześniejsze orzeczenia potwierdzające tę interpretację.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający