II UKN 107/97

Sąd Najwyższy1997-05-14
SAOSubezpieczenia społecznerenty inwalidzkieWysokanajwyższy
renta inwalidzkaubezpieczenia społecznedoręczenie wyrokupozbawienie wolnościterminy procesoweSąd NajwyższyKPCprawo do obrony

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego, uznając, że nie ustalono jednoznacznie, czy pozbawienie wolności wnioskodawcy uniemożliwiło mu terminowe zaskarżenie wyroku, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Jerzego T. od postanowienia Sądu Apelacyjnego, które oddaliło jego zażalenia na postanowienia Sądu Wojewódzkiego dotyczące doręczenia wyroku i przywrócenia terminu do złożenia wniosku o jego uzasadnienie. Sąd Apelacyjny uznał wnioski za spóźnione, ponieważ nie uprawdopodobniono niezawinionych przyczyn ich złożenia. Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego, wskazując na potrzebę dokładnego ustalenia daty i okresu pozbawienia wolności wnioskodawcy, co jest kluczowe dla zastosowania art. 327 § 2 KPC i zapewnienia stronie możliwości obrony praw.

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Jerzego T. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, które oddaliło jego zażalenia na dwa postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Zielonej Górze. Pierwsze z nich odmawiało doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a drugie odrzucało wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Sąd Apelacyjny uznał, że tygodniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie upłynął, a ubezpieczony nie wykazał niezawinionych przyczyn jego przekroczenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, zwrócił uwagę na zarzut naruszenia art. 5 KPC oraz art. 327 § 2 KPC. Podkreślono, że sąd ma bezwzględny obowiązek doręczenia wyroku stronie działającej bez adwokata, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu, z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia. Sąd Najwyższy stwierdził, że materiał dowodowy nie pozwolił na jednoznaczne ustalenie daty aresztowania i okresu pozbawienia wolności, co uniemożliwiło weryfikację twierdzeń wnioskodawcy o niemożności terminowego dochowania terminów procesowych. W związku z tym, uznając wydanie zaskarżonego postanowienia za przedwczesne, Sąd Najwyższy uchylił je i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, pozostawiając mu rozstrzygnięcie o kosztach.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pozbawienie wolności strony działającej bez adwokata, która nie była obecna przy ogłoszeniu wyroku, zobowiązuje sąd do doręczenia wyroku z urzędu z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, co jest obowiązkiem bezwzględnym gwarantującym prawo do obrony.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że sąd pierwszej instancji i apelacyjny nie ustaliły jednoznacznie daty i okresu pozbawienia wolności wnioskodawcy, co uniemożliwiło weryfikację, czy miało ono wpływ na jego możliwość terminowego zaskarżenia wyroku. Obowiązek doręczenia wyroku w takiej sytuacji (art. 327 § 2 KPC) jest bezwzględny i nie może być oparty na domniemaniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Jerzy T.

Strony

NazwaTypRola
Jerzy T.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych- Oddział w G.W.instytucjapozwanego

Przepisy (3)

Główne

KPC art. 327 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek sądu doręczenia z urzędu stronie działającej bez adwokata, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, odpisu jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Obowiązek ten ma charakter bezwzględny.

Pomocnicze

KPC art. 328 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wynosi tydzień od dnia ogłoszenia sentencji.

KPC art. 5

Kodeks postępowania cywilnego

Zarzut naruszenia przepisu, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 327 § 2 KPC poprzez niezastosowanie obowiązku doręczenia wyroku stronie pozbawionej wolności. Pozbawienie strony możliwości kontroli procesowej i zaskarżenia niekorzystnego wyroku z powodu pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Wnioski o doręczenie uzasadnienia i przywrócenie terminu były spóźnione. Strona nie uprawdopodobniła niezawinionych przyczyn przekroczenia terminów.

Godne uwagi sformułowania

Postanowienie z dnia 14 maja 1997 r. II UKN 107/97 Powzięcie przez sąd wiadomości o tym, że nieobecność strony działającej bez adwokata przy ogłoszeniu wyroku była spowodowana pozbawieniem wolności zobowiązuje sąd do doręczenia wyroku w trybie art. 327 § 2 KPC. Sygnalizowany obowiązek ma charakter bezwzględny, gwarantujący stronie możliwość obrony jej praw, a jego niewykonanie nie mogło być oparte na niezweryfikowanym ustaleniu lub domniemaniu, że strona nie była pozbawiona wolności w okresie umożliwiającym jej terminowe i skuteczne zaskarżenie niekorzystnego dla niej orzeczenia.

Skład orzekający

Andrzej Kijowski

przewodniczący

Zbigniew Myszka

sprawozdawca

Maria Tyszel

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 327 § 2 KPC w kontekście pozbawienia wolności strony, zapewnienie prawa do obrony i kontroli procesowej."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy strona działa bez adwokata i jest pozbawiona wolności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa do obrony i proceduralnych gwarancji dla osób pozbawionych wolności, co jest istotne dla praktyków prawa i może zainteresować szerszą publiczność ze względu na aspekt sprawiedliwości.

Pozbawienie wolności a prawo do obrony: Sąd Najwyższy przypomina o kluczowym obowiązku sądu.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Postanowienie z dnia 14 maja 1997 r. II UKN 107/97 Powzięcie przez sąd wiadomości o tym, że nieobecność strony działającej bez adwokata przy ogłoszeniu wyroku była spowodowana pozbawieniem wolności zobowiązuje sąd do doręczenia wyroku w trybie art. 327 § 2 KPC. Przewodniczący SSN: Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Zbigniew Myszka (sprawozdawca), Maria Tyszel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 1997 r. sprawy z wniosku Jerzego T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych- Oddziałowi w G.W. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od posta- nowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 10 grudnia 1996 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Apela- cyjnemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu do ponownego rozpoz- nania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasa- cyjnego. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 10 grudnia 1996 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubez- pieczeń Społecznych w Poznaniu oddalił zażalenia ubezpieczonego Jerzego T. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze z dnia 21 sierpnia 1996 r. odmawiające ubezpieczonemu doręczenia wyroku tegoż Sądu z dnia 22 lutego 1996 r. wraz z uzasadnieniem, a także na pos- tanowienie tego Sądu z dnia 11 października 1996 r. odrzucające wniosek powoda o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnie- nia tego wyroku. Uzasadniając wydane postanowienie Sąd Apelacyjny wskazał, że ogłoszenie wyroku Sądu Wojewódzkiego nastąpiło w dniu 22 lutego 1996 r., a zatem tygodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku upłynął w dniu 29 lutego 1996 r. Skoro ubezpieczony po raz pierwszy zwrócił się do Sądu Wojewódzkiego o doręczenie uzasadnienia pismem z dnia 11 sierpnia 1996 r., to jego wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu (art. 328 § 1 KPC), co w konsekwencji spowodowało oddalenie zażalenia na to postanowienie przez Sąd Apelacyjny. Równocześnie Sąd Apelacyjny również oddalił zażalenie na postanowienie odrzucające pismo ubezpieczonego potraktowane przez Sąd pierwszej instancji jako wniosek o przywrócenie terminu do żądania sporządzenia i doręczenia mu uzasadnie- nia wyroku, uznając, że Sąd Wojewódzki trafnie ustalił niewykazanie przez ubez- pieczonego niezawinionych przezeń przyczyn spóźnionego złożenia takiego wniosku, skoro nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu. Z materiału dowodowego wynikało bowiem, że ubezpieczony był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, na której zapadł wyrok w jego sprawie, a fakt pozbawienia wolności i jego pobyt w zakładzie karnym nastąpił w okresie późniejszym. W takich okolicznościach Sąd Wojewódzki prawidłowo nie stosował dyspozycji art. 327 § 2 KPC, zobowiązującego sądy do doręczenia z urzędu stronie działającej bez adwokata, która na skutek pozbawienia wolności nie była obecna przy ogłoszeniu wyroku, odpisu jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W konsekwencji Sąd Apelacyjny oddalił również to zażalenie ubezpie- czonego. Skarga kasacyjna, wskazując na zarzut naruszenia przepisu art. 5 KPC, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, zmierzała do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Woje- wódzki w Zielonej Górze, argumentując, że ubezpieczony - wskutek pozbawienia wolności został pozbawiony ?kontroli procesowej@ niekorzystnego dlań wyroku tego Sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja wskazując na naruszenie prawa procesowego - art. 5 KPC, w swoim uzasadnieniu podważała zaskarżone postanowienie z punktu widzenia naruszenia treści art. 327 § 2 KPC, utrzymując, że ubezpieczony, będąc pozbawionym wolności, nie mógł bronić swoich praw i dochować wymaganych terminów prawa procesowego do podjęcia czynności procesowych zmierzających do zaskarżenia niekorzystnego dlań wyroku Sądu Wojewódzkiego, które zostały dowolnie potraktowane przez ten Sąd jako wniosek o doręczenie uzasadnienia tego wyroku i wniosek o przywrócenie terminu do żądania sporządzenia tego uzasadnienia. W istocie rzeczy i w szczególności treść zażaleń ubezpieczonego jednoznacznie wskazywała na wolę zaskarżenia niekorzystnego dlań wyroku. Ponadto, wbrew wywodom Sądu Apelacyjnego, zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, z pisma ubezpieczonego z dnia 11 sierpnia 1996 r. wcale nie wynikało w jakim terminie został on pozbawiony wolności, lub że pozbawienie wolności skarżącego nastąpiło w okresie późniejszym niż data wydania wyroku przez Sąd Wojewódzki lub termin tygodniowy do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia (art. 328 § 1 KPC). Z tego pisma wynikał jedynie fakt wysłania tej korespondencji z zakładu karnego. Tymczasem zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił ustalić ani daty aresztowania, ani okresu pozbawienia wolności ubezpieczonego, który w rozlicznych pismach sądowych zmierzających explicite do zaskarżenia niekorzystnego dlań wyroku Sądu Wojewódzkiego oraz w kasacji twierdził, że opóźnienie dokonywania przezeń czynności procesowych wynikało z ówczesnego pozbawienia go wolności. Dlatego Sąd Najwyższy nie miał możliwości zweryfikowania tych twierdzeń istotnych z punktu widzenia kodeksowego obowiązku sądu doręczenia w ciągu tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku - odpisu jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia stronie działającej bez adwokata, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku (art. 327 § 2 KPC). Sygnalizowany obowiązek ma charakter bezwzględny, gwarantujący stronie możliwość obrony jej praw, a jego niewykonanie nie mogło być oparte na niezweryfikowanym ustaleniu lub domniemaniu, że strona nie była pozbawiona wolności w okresie umożliwiającym jej terminowe i skuteczne zaskarżenie niekorzystnego dla niej orzeczenia. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy uznał, że wydanie zaskarżonego postanowienia było przedwczesne, a prawidłowe orzekanie w sprawie będzie możliwe dopiero po dokładnym ustaleniu konkretnej daty aresztowania i okresu pozbawienia wolności ubezpieczonego i w tym celu orzekł kasatoryjnie. ========================================

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI