II UK 573/15

Sąd Najwyższy2016-09-29
SNubezpieczenia społeczneprawo do emeryturyŚrednianajwyższy
emeryturaZUSSąd Najwyższyskarga kasacyjnaprawo ubezpieczeń społecznychterminydopuszczalność skargi

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną dotyczącą daty początkowej wypłaty emerytury, uznając ją za niedopuszczalną ze względu na niespełnienie wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Z. M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o prawo do emerytury. Skarga dotyczyła daty początkowej wypłaty świadczenia. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, ponieważ nie spełniała ona wymogów formalnych określonych w art. 398^2 § 1 k.p.c. dla spraw, w których dopuszczalna jest skarga kasacyjna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Najwyższy w składzie sędzi Beaty Gudowskiej rozpoznał skargę kasacyjną wnioskodawcy Z. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. w sprawie o emeryturę. Sprawa dotyczyła odmowy ustalenia prawa do emerytury po ukończeniu 65 roku życia za okres przed 13 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2015 r. oddalił apelację Z. M. od wyroku Sądu Okręgowego w E., który oddalił jego odwołanie od decyzji ZUS. Skarżący zarzucił błędną wykładnię przepisów ustawy o emeryturach i rentach oraz naruszenie Konstytucji RP, w szczególności zasad ochrony praw nabytych, powołując się na zdania odrębne do wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy uznał jednak, że skarga kasacyjna obejmująca wyrok sądu drugiej instancji wyłącznie w części dotyczącej daty początkowej wypłaty emerytury nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 398^2 § 1 k.p.c. Oznacza to, że przy wartości przedmiotu zaskarżenia poniżej dziesięciu tysięcy złotych skarga jest niedopuszczalna. W związku z tym Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna w takim przypadku nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 398^2 § 1 k.p.c. i jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że skarga kasacyjna obejmująca wyrok sądu drugiej instancji wyłącznie w części dotyczącej daty początkowej wypłaty emerytury nie jest objęta przepisami dopuszczającymi skargę niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość przedmiotu sporu poniżej 10 000 zł skutkuje niedopuszczalnością skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.

Strony

NazwaTypRola
Z. M.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^2 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Katalog wyjątków, zgodnie z którym skarga kasacyjna obejmująca wyrok sądu drugiej instancji wyłącznie w części dotyczącej daty początkowej wypłaty emerytury nie jest objęta tymi wyjątkami, co czyni ją niedopuszczalną przy wartości przedmiotu zaskarżenia poniżej 10 000 zł.

k.p.c. art. 398^6 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

u.e.r.f.u.s. art. 24 § 1 i 1b pkt 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Błędna wykładnia przez sąd niższej instancji, która doprowadziła do niesłusznego uznania, że skarżącemu nie przysługuje prawo do emerytury za okres przed 13 czerwca 2014 r.

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego sprawiedliwość społeczną, zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz ochrony praw nabytych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 398^2 § 1 k.p.c. dla spraw, w których dopuszczalna jest skarga kasacyjna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia art. 24 ust. 1 i 1b ustawy emerytalnej w związku z art. 2 Konstytucji RP, w tym pominięcie zdań odrębnych do wyroku TK K 43/12 i naruszenie ochrony praw nabytych.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna obejmująca wyrok sądu drugiej instancji wyłącznie w części dotyczącej daty początkowej wypłaty emerytury nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 398^2 § 1 k.p.c. przy wartości przedmiotu zaskarżenia niesięgającej kwoty dziesięciu tysięcy złotych jest niedopuszczalna.

Skład orzekający

Beata Gudowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących świadczeń z ubezpieczenia społecznego, gdy przedmiot zaskarżenia jest niewielki."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarga kasacyjna dotyczy wyłącznie daty początkowej świadczenia i wartość przedmiotu zaskarżenia jest niska.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma znaczenie praktyczne dla prawników zajmujących się prawem ubezpieczeń społecznych, ale jej rutynowy charakter proceduralny ogranicza zainteresowanie szerszej publiczności.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II UK 573/15
POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Beata Gudowska
w sprawie z wniosku Z. M.
‎
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.
‎
o emeryturę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 września 2016 r.,
‎
skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt III AUa (…),
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Sąd Apelacyjny, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w (…) oddalił apelację Z. M.  od wyroku Sądu Okręgowego w E.  z dnia 30 czerwca 2014 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w E.  z dnia 21 stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do emerytury po ukończeniu 65 roku życia, tj. za okres od dnia 13 stycznia do 12 czerwca 2014 r. i umarzającego postępowanie w pozostałej części ze względu na ustalenie prawa o emerytury od dnia 13 czerwca 2014 r., po ukończeniu wieku 65 lat i 5 miesięcy.
Skargę kasacyjną ubezpieczonego oparto na podstawie naruszenia – przez błędną wykładnię - art. 24 ust. 1 i 1b pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.) w związku z art. 2 Konstytucji RP, „polegającą na pominięciu w rozważaniach zdań odrębnych zgłoszonych do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 maja 2014 r., K 43/12 (Dz.U. z 2014 r., poz. 684), a w rezultacie niesłusznemu uznaniu, że skarżącemu nie przysługuje prawo do emerytury za okres przed 13 czerwca 2014 r. oraz że wyprowadzona z zasady demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego sprawiedliwość społeczną - ochrona praw nabytych nie została naruszona przez odmowę przyznania skarżącemu prawa do emerytury za wyżej wskazany okres”.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność skargi ze względu na rażące naruszenie zaskarżonym wyrokiem przepisów prawa materialnego wskazanych w podstawie skargi „w sytuacji, w której 6 sędziów Trybunału Konstytucyjnego zgłosiło zdania odrębne do wyroku z 7 maja 2014 r. sygn. K 43/12, w którym Trybunał ten orzekł o zgodności art. 24 ust. 1 i 1b ustawy emerytalnej z wyrażonymi w art. 2 Konstytucji RP zasadami zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz ochrony praw nabytych”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna obejmująca wyrok sądu drugiej instancji wyłącznie w części dotyczącej daty początkowej wypłaty emerytury nie jest objęta katalogiem wyjątków z art. 398
2
§ 1 k.p.c., według którego przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Oznacza to, że przy wartości przedmiotu zaskarżenia niesięgającej kwoty dziesięciu tysięcy złotych jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398
6
§ 3 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI