Orzeczenie · 2020-09-17

II UK 389/18

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2020-09-17
SNubezpieczenia społeczneświadczenia z ubezpieczenia społecznegoWysokanajwyższy
ubezpieczenie chorobowezasiłek chorobowyzasiłek macierzyńskipodstawa wymiarudziałalność gospodarczaSąd Najwyższyustawa zasiłkowazmiany legislacyjne

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w S., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. przyznający ubezpieczonej M. J. prawo do zasiłku chorobowego, opiekuńczego i macierzyńskiego liczonego od wyższej podstawy wymiaru (9.897,50 zł). Sąd Rejonowy uznał, że zastosowanie ma art. 43 ustawy zasiłkowej, ponieważ przerwa między pobieranym zasiłkiem macierzyńskim a nabyciem prawa do zasiłku chorobowego nie przekroczyła 3 miesięcy. Sąd Okręgowy podzielił to stanowisko. Sąd Najwyższy uchylił jednak zaskarżony wyrok, stwierdzając, że skarga kasacyjna organu rentowego jest uzasadniona. Kluczową kwestią była zmiana przepisów od 1 stycznia 2016 r., wprowadzająca art. 48a oraz modyfikująca art. 49 i 50 ustawy zasiłkowej. Sąd Najwyższy, powołując się na własną uchwałę III UZP 6/18, wskazał, że art. 43 ustawy zasiłkowej, dotyczący ustalania podstawy wymiaru zasiłku dla pracowników, nie ma bezpośredniego zastosowania do ubezpieczonych niebędących pracownikami, jeśli ich sytuacja jest uregulowana w nowszych przepisach (art. 48a-50). W tej sprawie, ze względu na okresy ubezpieczenia i pobierania zasiłków, zastosowanie miały przepisy dotyczące osób niebędących pracownikami, co wykluczało zastosowanie art. 43 ustawy zasiłkowej w sposób przyjęty przez sądy niższych instancji. Ponadto, Sąd Najwyższy podkreślił, że rozpoczęcie pobierania zasiłku macierzyńskiego przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą powoduje ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, co również miało znaczenie dla prawidłowego ustalenia podstawy wymiaru zasiłku. W konsekwencji Sąd Najwyższy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że oddalił odwołanie ubezpieczonej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących ustalania podstawy wymiaru zasiłków chorobowych dla osób prowadzących działalność gospodarczą, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych od 2016 r. i wpływu pobierania zasiłku macierzyńskiego na ubezpieczenie chorobowe.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej osób niebędących pracownikami i zmian przepisów wprowadzonych od 2016 r. Może wymagać analizy w kontekście aktualnego stanu prawnego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy art. 43 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ma zastosowanie do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku dla ubezpieczonego niebędącego pracownikiem, jeśli jego sytuacja jest uregulowana w przepisach wprowadzonych po 1 stycznia 2016 r. (art. 48a-50)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 43 ustawy zasiłkowej, dotyczący pracowników, nie ma zastosowania do ubezpieczonych niebędących pracownikami, jeśli ich sytuacja jest uregulowana w nowszych przepisach (art. 48a-50), które weszły w życie od 1 stycznia 2016 r.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że art. 43 ustawy zasiłkowej znajduje zastosowanie głównie do pracowników. Po zmianach legislacyjnych od 1 stycznia 2016 r., sytuacja ubezpieczonych niebędących pracownikami jest w pierwszej kolejności rozpatrywana przez pryzmat art. 48a-50 ustawy. Tylko w przypadku, gdy te przepisy nie regulują danej sytuacji, art. 43 może znaleźć odpowiednie zastosowanie.

Czy rozpoczęcie pobierania zasiłku macierzyńskiego przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, która była objęta dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, powoduje ustanie tego ubezpieczenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, rozpoczęcie pobierania zasiłku macierzyńskiego przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność powoduje ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 9 ust. 1c w związku z art. 14 ust. 2 pkt 3 oraz art. 11 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, osoba pobierająca zasiłek macierzyński nie może jednocześnie podlegać dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i zmiana wyroku
Strona wygrywająca
Organ rentowy

Strony

NazwaTypRola
M. J.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (13)

Główne

ustawa zasiłkowa art. 48a

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Wprowadzony od 1 stycznia 2016 r., reguluje sytuację, w której podstawy wymiaru zasiłku chorobowego ubezpieczonego niebędącego pracownikiem nie można ustalić na podstawie przychodu z 12 miesięcy.

ustawa zasiłkowa art. 49 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Dotyczy sytuacji, gdy niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego ubezpieczonego niebędącego pracownikiem. Podstawę wymiaru stanowi najniższa miesięczna podstawa wymiaru składek.

ustawa zasiłkowa art. 50

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Reguluje ustalanie podstawy wymiaru zasiłku w innych przypadkach.

ustawa systemowa art. 9 § ust. 1c

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Określa, że rozpoczęcie pobierania zasiłku macierzyńskiego przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność powoduje ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.

ustawa systemowa art. 14 § ust. 2 pkt 3

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Wskazuje na ustanie ubezpieczenia chorobowego w przypadku pobierania zasiłku macierzyńskiego.

k.p.c. art. 398 § 16

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna orzekania przez Sąd Najwyższy po rozpoznaniu skargi kasacyjnej.

Pomocnicze

ustawa zasiłkowa art. 43

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Przepis ten, dotyczący pracowników, nie ma zastosowania do ubezpieczonych niebędących pracownikami, jeśli ich sytuacja jest uregulowana w art. 48a-50 ustawy, zwłaszcza po zmianach od 1 stycznia 2016 r.

ustawa zasiłkowa art. 48 § ust. 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Określa podstawę wymiaru zasiłku dla ubezpieczonych niebędących pracownikami jako przychód za 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy.

ustawa zasiłkowa art. 48 § ust. 2

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Stosuje się odpowiednio do ubezpieczonych niebędących pracownikami, z zastrzeżeniem przepisów wymienionych w tym ustępie.

ustawa zasiłkowa art. 49 § ust. 2

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Odsyła do odpowiedniego stosowania art. 37 ust. 1 w określonych sytuacjach.

ustawa zasiłkowa art. 4 § ust. 2

Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Do okresów ubezpieczenia chorobowego wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, bezpłatnym albo czynną służbą wojskową.

ustawa systemowa art. 11 § ust. 1

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Określa osoby podlegające obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.

ustawa systemowa art. 11 § ust. 2

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Nie przewiduje możliwości podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu w związku z pobieraniem zasiłku macierzyńskiego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie art. 48a-50 ustawy zasiłkowej zamiast art. 43, ze względu na zmiany legislacyjne od 1 stycznia 2016 r. i status ubezpieczonej jako osoby niebędącej pracownikiem. • Ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w związku z rozpoczęciem pobierania zasiłku macierzyńskiego.

Odrzucone argumenty

Zastosowanie art. 43 ustawy zasiłkowej, zgodnie z którym przerwa między zasiłkami nieprzekraczająca 3 miesięcy pozwala na ustalenie podstawy wymiaru zasiłku na nowo. • Ubezpieczona podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 9 sierpnia 2016 r. mimo pobierania zasiłku macierzyńskiego.

Godne uwagi sformułowania

art. 43 ustawy zasiłkowej jest usytuowany w Rozdziale 8 tej ustawy, zawierającym przepisy określające zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłków przysługujących ubezpieczonym będącym pracownikami. • przedstawiane poglądy zdezaktualizowały się w wyniku zmian legislacyjnych, które weszły w życie od dnia 1 stycznia 2016 r. • rozpoczęcie pobierania zasiłku macierzyńskiego przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność, która uprzednio została objęta dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym powoduje ustanie ubezpieczenia chorobowego.

Skład orzekający

Jolanta Frańczak

przewodniczący, sprawozdawca

Bohdan Bieniek

członek

Krzysztof Rączka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania podstawy wymiaru zasiłków chorobowych dla osób prowadzących działalność gospodarczą, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych od 2016 r. i wpływu pobierania zasiłku macierzyńskiego na ubezpieczenie chorobowe."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej osób niebędących pracownikami i zmian przepisów wprowadzonych od 2016 r. Może wymagać analizy w kontekście aktualnego stanu prawnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ubezpieczeń społecznych – ustalania podstawy wymiaru zasiłków dla przedsiębiorców, co jest częstym problemem. Wyrok Sądu Najwyższego wyjaśnia zawiłe kwestie związane ze zmianami przepisów i ich wpływem na prawa ubezpieczonych.

Przedsiębiorco, uwaga! Zmiany przepisów od 2016 r. zmieniły zasady ustalania Twojego zasiłku chorobowego.

Dane finansowe

WPS: 9897,5 PLN

zwrot kosztów procesu: 180 PLN

zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 120 PLN

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst