II UK 203/18

Sąd Najwyższy2019-08-14
SNubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚrednianajwyższy
emeryturaubezpieczenie społeczneSąd Najwyższypostępowanie kasacyjneśmierć wnioskodawcydziedziczenie świadczeń

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w sprawie o przyznanie wcześniejszej emerytury z powodu śmierci wnioskodawcy.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną organu rentowego od wyroku przyznającego wnioskodawcy J. Z. wcześniejszą emeryturę. W trakcie postępowania kasacyjnego, wnioskodawca zmarł. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym prawo do emerytury jest ściśle związane z osobą zmarłego i nie podlega dziedziczeniu (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi wypłaty należnych świadczeń do dnia śmierci), uznał, że wydanie wyroku stało się niedopuszczalne i umorzył postępowanie.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Z. przyznający wnioskodawcy J. Z. prawo do wcześniejszej emerytury od dnia 22 kwietnia 2016 r. Organ rentowy, wykonując prawomocny wyrok, wydał decyzję o przyznaniu emerytury w kwocie zaliczkowej. Pełnomocnik organu rentowego zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną. Sąd Najwyższy przyjął skargę do rozpoznania. Następnie, w dniu 8 czerwca 2019 r., wnioskodawca J. Z. zmarł. Sąd Najwyższy, opierając się na utrwalonym orzecznictwie, które podkreśla, że prawo do emerytury jest świadczeniem osobistym i nie podlega dziedziczeniu (z zastrzeżeniem dotyczącym wypłaty świadczeń należnych do dnia śmierci małżonkowi), uznał, że dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie przyznania emerytury jest niedopuszczalne. W związku z tym, na mocy art. 355 § 1 k.p.c. w związku z art. 398^21 i art. 391 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Prawo do emerytury jest ściśle związane z osobą zmarłego i jako takie nie podlega dziedziczeniu, z zastrzeżeniem dotyczącym wypłaty świadczeń należnych do dnia śmierci.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego, zgodnie z którym świadczenia z ubezpieczenia społecznego, w tym emerytura, mają charakter osobisty i nie przechodzą na spadkobierców, chyba że chodzi o wypłatę należności do dnia śmierci.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania kasacyjnego

Strony

NazwaTypRola
J. Z.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 355 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowany w związku ze śmiercią strony, gdy dalsze prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne.

u.e.r.f.u.s. art. 136 § ust. 1 i 2

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Reguluje wypłatę świadczeń należnych do dnia śmierci, m.in. małżonkowi.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^3 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa skargi kasacyjnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Śmierć wnioskodawcy jako podstawa do umorzenia postępowania z uwagi na niedopuszczalność wydania wyroku.

Godne uwagi sformułowania

prawo do emerytury (...) jest ściśle związane z osobą zmarłego i jako takie nie podlega dziedziczeniu wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się niedopuszczalne

Skład orzekający

Jerzy Kuźniar

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sprawach o świadczenia osobiste po śmierci strony, zasady dziedziczenia świadczeń emerytalnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji śmierci wnioskodawcy w trakcie postępowania kasacyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa ubezpieczeń społecznych dotyczącą osobistego charakteru świadczeń i konsekwencji śmierci strony dla postępowania sądowego.

Śmierć przekreśliła szansę na emeryturę: Sąd Najwyższy umarza postępowanie.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II UK 203/18
POSTANOWIENIE
Dnia 14 sierpnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Kuźniar
w sprawie z wniosku J. Z.
‎
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.
‎
o przyznanie wcześniejszej emerytury,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 14 sierpnia 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt III AUa (…),
umarza postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2018 r., III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…), oddalił apelację organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Z.  od wyroku Sądu Okręgowego w Z., zmieniającego zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia 17 maja 2016 r. i przyznającego wnioskodawcy J. Z. prawo do emerytury w obniżonym wieku (wcześniejszej) począwszy od dnia 22 kwietnia 2016 r.
Pozwany organ rentowy – wykonując prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego, wydał w dniu 27 marca 2018 r. „decyzję o przyznaniu emerytury w kwocie zaliczkowej od 22-04-2016 r., tj. od daty określonej w wyroku sądu”.
Wyrok ten zaskarżył skargą kasacyjną pełnomocnik pozwanego organu rentowego, opierając ja na podstawie zawartej w art. 398
3
§ 1 pkt 1 k.p.c., wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy z zasądzeniem kosztów postępowania, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r., II UK 203/18, Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania.
W dniu 8 czerwca 2019 r. wnioskodawca zmarł, jak świadczy przedłożona przez organ rentowy kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu z dnia 10 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W utrwalonym orzecznictwie - odnośnie do prawa do emerytury (świadczenia z ubezpieczenia społecznego) - nie jest kwestionowane, że jest ono ściśle związane z osobą zmarłego i jako takie nie podlega dziedziczeniu (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 2001 r., P 2/01, OTK 2001 nr 8, poz. 249 oraz uchwałę składu powiększonego Sądu Najwyższego z 26 lutego 1965 r., III PO 22/64, OSNC 1965 nr 7-8, poz. 107), z zastrzeżeniem wynikającym z art. 136 ust. 1 i 2 ustawy
z dnia
17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm.)
.
Zgodnie z art. 136 ust.
1 tej
ustawy,
w razie śmierci osoby, która zgłosi wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się m.in. małżonkowi zmarłego.
W tym stanie rzeczy wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się niedopuszczalne (art. 355 § 1 k.p.c.), co mając na względzie, na mocy powyższego przepisu w związku z art.
398
21
i
art. 391
§ 1 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu
.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI