Orzeczenie · 2008-02-19

II UK 114/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2008-02-19
SAOSubezpieczenia społecznezasiłkiWysokanajwyższy
przedawnienieroszczeniezasiłek chorobowywynagrodzenie prowizyjnepodstawa wymiaruSąd Najwyższyubezpieczenia społeczneipso iure

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 lutego 2008 r. rozpoznał sprawę dotyczącą zasiłku chorobowego, w której wnioskodawca domagał się uwzględnienia wynagrodzenia prowizyjnego w podstawie jego wymiaru. Sprawa wywodziła się z decyzji ZUS z 2004 r. ustalającej, że wynagrodzenie prowizyjne komornika sądowego nie wchodziło do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okresy niezdolności do pracy krótsze niż jeden miesiąc kalendarzowy. Sądy niższych instancji (Rejonowy i Okręgowy) oddaliły odwołanie i apelację ubezpieczonego, podzielając stanowisko ZUS. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną, oddalił ją, wskazując przede wszystkim na przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy. Podkreślono, że przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy następuje z mocy prawa (ipso iure) po upływie 6 miesięcy od ostatniego dnia okresu, za który zasiłek przysługuje, lub 3 lat w przypadku błędu pracodawcy lub organu rentowego. Wnioskodawca domagał się wyrównania zasiłku wypłaconego ponad dziesięć lat wcześniej, co było oczywistym naruszeniem terminów przedawnienia. Sąd Najwyższy stwierdził, że po upływie tych terminów nie ma procesowych możliwości dochodzenia wyrównania zasiłku. Dodatkowo, sąd wskazał, że nawet gdyby sprawa nie była przedawniona, sądy prawidłowo ustaliły, iż wnioskodawca pobrał należne mu wynagrodzenie prowizyjne, a kwestia jego wysokości w kontekście zmian przepisów dotyczyła prawa pracy, a nie ubezpieczeń społecznych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie zasady przedawnienia roszczeń o zasiłki chorobowe ipso iure i jego konsekwencji procesowych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji komornika sądowego i zasad obliczania zasiłku chorobowego w kontekście wynagrodzenia prowizyjnego. Kluczowe jest ustalenie, czy doszło do błędu pracodawcy lub organu rentowego, co wydłuża termin przedawnienia.

Zagadnienia prawne (3)

Czy roszczenie o wyrównanie zasiłku chorobowego, wypłaconego w zaniżonej wysokości, może być dochodzone po upływie ponad dziesięciu lat od daty wypłaty?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, roszczenie o zasiłek chorobowy przedawnia się z mocy prawa (ipso iure) po upływie 6 miesięcy od ostatniego dnia okresu, za który zasiłek przysługuje, lub 3 lat w przypadku błędu pracodawcy lub organu rentowego, co uniemożliwia dochodzenie wyrównania po tych terminach.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy następuje ipso iure, co oznacza utratę prawa do zasiłku i brak procesowych możliwości dochodzenia jego wyrównania po upływie ustawowych terminów.

Czy wynagrodzenie prowizyjne komornika sądowego powinno być wliczane do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, jeśli ubezpieczony zachował prawo do tego wynagrodzenia w okresach niezdolności do pracy krótszych niż jeden miesiąc kalendarzowy?

Odpowiedź sądu

W tej konkretnej sprawie, nawet gdyby nie było przedawnienia, sądy prawidłowo ustaliły, że wnioskodawca pobrał należne mu wynagrodzenie prowizyjne, a kwestia jego wysokości w kontekście zmian przepisów dotyczyła prawa pracy, a nie ubezpieczeń społecznych.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że sądy obu instancji miarodajnie ustaliły, iż wnioskodawca pobrał całe należne mu wynagrodzenie prowizyjne, a kwestia jego wysokości w kontekście zmian przepisów dotyczyła prawa pracy, a nie ubezpieczeń społecznych, co wyłączało możliwość uwzględnienia go przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego.

Czy przepisy rozporządzenia o komornikach (w tym § 37-39) zachowały moc obowiązującą po wejściu w życie ustawy o pracownikach urzędów państwowych z 1982 r.?

Odpowiedź sądu

Tak, przepisy wykonawcze zachowały moc obowiązującą do czasu wydania nowych przepisów, nawet jeśli ustawa przewidywała delegację do ich wydania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że mimo uchylenia delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia o komornikach, samo rozporządzenie zachowało moc obowiązującą na podstawie przepisów przejściowych ustawy o pracownikach urzędów państwowych, do czasu wydania nowych aktów wykonawczych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S.

Strony

NazwaTypRola
Andrzej S.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S.instytucjapozwany
Sąd Rejonowy w C.instytucjazainteresowany

Przepisy (7)

Główne

ustawa zasiłkowa z 1974 r. art. 54 § 1 i 4

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy następuje ipso iure po 6 miesiącach od ostatniego dnia okresu, za który zasiłek przysługuje, lub po 3 latach w razie błędu pracodawcy lub organu rentowego.

ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. art. 67 § 1 i 4

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Aktualny przepis dotyczący przedawnienia roszczeń o zasiłek chorobowy, analogiczny do art. 54 ustawy z 1974 r.

Pomocnicze

rozporządzenie z 6 czerwca 1983 r. art. 5 § 1 pkt 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 czerwca 1983 r. w sprawie zasad obliczania zasiłków z ubezpieczenia społecznego oraz pokrywania wydatków na te zasiłki

Przepis określający, że w przypadku zmiany wysokości wynagrodzenia, podstawę wymiaru zasiłku stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie po zmianie. Sąd uznał, że samo podwyższenie opłat egzekucyjnych nie stanowiło zmiany warunków wynagradzania w rozumieniu tego przepisu.

rozporządzenie z 6 czerwca 1983 r. art. 9 § 1 pkt 1

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 czerwca 1983 r. w sprawie zasad obliczania zasiłków z ubezpieczenia społecznego oraz pokrywania wydatków na te zasiłki

Przepis określający, że do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie wlicza się wynagrodzenia, do którego ubezpieczony zachowuje prawo w okresie pobierania zasiłku. Sąd uznał, że wynagrodzenie prowizyjne pobrane przez komornika w okresach niezdolności do pracy nie podlegało uwzględnieniu.

rozporządzenie o komornikach art. 39 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 grudnia 1960 r. o komornikach

Przepis stanowiący, że w przypadku niemożności wykonywania czynności przez komornika w okresie krótszym niż jeden miesiąc, czynności te wykonuje zastępca, a komornik zachowuje prawo do pełnego wynagrodzenia prowizyjnego.

ustawa o pracownikach urzędów państwowych art. 51

Ustawa z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

Przepis przejściowy stanowiący, że dotychczas wydane przepisy wykonawcze zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie taksy za czynności komorników

Przepis wprowadzający zmiany w taksie za czynności komorników, który skarżący uważał za zmianę warunków wynagradzania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy następuje ipso iure, co uniemożliwia dochodzenie wyrównania po upływie ustawowych terminów. • Wnioskodawca pobrał należne mu wynagrodzenie prowizyjne, a kwestia jego wysokości w kontekście zmian przepisów dotyczyła prawa pracy, a nie ubezpieczeń społecznych.

Odrzucone argumenty

Wynagrodzenie prowizyjne powinno być wliczone do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. • Zmiana przepisów dotyczących taksy za czynności komorników stanowiła zmianę warunków wynagradzania w rozumieniu § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 6 czerwca 1983 r. • Przepisy rozporządzenia o komornikach nie obowiązywały w spornym okresie.

Godne uwagi sformułowania

Przedawnienie roszczenia o zasiłek chorobowy następuje ipso iure, co oznacza, że ubezpieczony po upływie okresów przedawnienia traci prawo do zasiłku i nie ma procesowych możliwości ubiegania się o jego wyrównanie. • Wszystko to oznaczało, że celem, do którego zmierzał skarżący było przede wszystkim uzyskanie wyrównania zasiłku chorobowego wypłaconego przed ponad dziesięciu laty, co pozostaje w oczywistej kolizji z terminem przedawnienia roszczenia o zasiłek chorobowy.

Skład orzekający

Jerzy Kuźniar

przewodniczący

Zbigniew Myszka

sprawozdawca

Jolanta Strusińska-Żukowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady przedawnienia roszczeń o zasiłki chorobowe ipso iure i jego konsekwencji procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji komornika sądowego i zasad obliczania zasiłku chorobowego w kontekście wynagrodzenia prowizyjnego. Kluczowe jest ustalenie, czy doszło do błędu pracodawcy lub organu rentowego, co wydłuża termin przedawnienia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne są terminy procesowe i jak przedawnienie może definitywnie zamknąć drogę do dochodzenia nawet uzasadnionych roszczeń, co jest ważną lekcją dla każdego ubezpieczonego.

Ponad dekada zwłoki i utracone prawo do zasiłku – Sąd Najwyższy przypomina o sile przedawnienia.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst