II SO/Wr 37/22

II SO/Wr 37/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
659
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
*Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 55 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku R. S. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Wrocławia za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Prezydentowi Wrocławia grzywnę w kwocie 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Prezydenta Wrocławia na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
R. S. (dalej jako: wnioskodawca) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył w dniu 16 sierpnia 2022 r. (data wpływu do organu) skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość w przedmiocie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów w prawo własności.
Skarżący za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika w dniu 27 grudnia 2022 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Prezydentowi Wrocławia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) - dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem przez Prezydenta Wrocławia skargi na przewlekłość w sprawie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów w prawo własności wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W dniu 13 stycznia 2023 r. Prezydentowi w formie elektronicznej został doręczony odpis wniosku o wymierzenie grzywny z jednoczesnym wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na wniosek i przesłania kompletnych i uporządkowanych akt administracyjnych w terminie 14 dni.
W dniu 26 stycznia 2023 r. organ nadał w placówce pocztowej do Sądu skargę z dnia 16 sierpnia 2022 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 32/23. Jednocześnie do Sądu wpłynęła odpowiedź Prezydenta na wniosek o wymierzenie grzywny. Pełnomocnik Prezydenta w treści pisma wyjaśnił, że skargi nie przekazano do Sądu prawdopodobnie z uwagi na omyłkę przy dekretacji pism wpływających do urzędu. Podkreślono, że w tym czasie do organu wpłynęło 58 dokumentów od skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy.
Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarga na przewlekłość Prezydenta Wrocławia wpłynęła do organu za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 16 sierpnia 2022 r., co potwierdza urzędowe poświadczenie przedłożenia. Od tej daty rozpoczął się zatem bieg 30 dniowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął z dniem 15 września 2022 r. (czwartek). Skarga wraz z aktami przekazana została do Sądu w dniu 26 stycznia 2023 r. (data nadania w placówce pocztowej).
Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłość), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz okoliczności faktyczne (błędna kwalifikacja pism przez organ – co wynika z samej odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny), które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem także funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu w przyszłości naruszeniu prawa zarówno przez organ ukarany, jak i inne organy (por. uchwała NSA z dnia 3 listopada 2009r. II GPS ONSAiWSA 2010, nr 1, poz. 2). W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w przepisanym ustawą terminie nie przesłano skargi do Sądu wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami administracyjnymi. Termin ten został przekroczony o ponad cztery miesiące, co nie może być akceptowane. Tego rodzaju zachowanie powoduje naruszenie uprawnień między innymi do rozpoznania sprawy przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki (por. art. 10 ust. 2 Konstytucji RP).
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.