II SO/Wa 79/10

II SO/Wa 79/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-02-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2010-09-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Eugeniusz Wasilewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Szef Służby Cywilnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par. 1 pkt 2, art. 262, art. 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie o sygn. akt II SAB 364/02 ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Biura Dyrektora Generalnego w Kancelarii Prezesa RM postanawia 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 09 lipca 2003 r. sygn. akt II SAB 364/02 odrzucił skargę A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Biura Dyrektora Generalnego w Kancelarii Prezesa RM.
Wnioskiem z dnia 14 września 2010 r., uzupełnionym poprzez złożenie wypełnionego formularza wniosku PPF z dnia 10 października 2010 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie o sygn. akt II SAB 364/02.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 79/10 odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz oddalono wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia wskazano, że skarżący odstępując od złożenia wymaganych dokumentów nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, oraz że w ww. sprawie skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa.
Pismem z dnia 07 grudnia 2010 r. (data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie - 07 grudnia 2010 r.) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2010 r., podnosząc, że sprawy o zatrudnienie, w przedmiocie konkursów, rozstrzygnięć organu w sprawie obsadzania wyższych stanowisk w korpusie służby cywilnej nie są sprawami ze stosunków pracy i stosunków służbowych, a skarga dotyczy czynności organu - Szefa Służby Cywilnej. Wnioskodawca wskazał również, że nie może przedłożyć Sądowi i nie przedłoży żadnych dokumentów, ponieważ ich nie posiada.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa).
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzenie zawarte w powołanym przepisie: "gdy osoba ta wykaże", oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Tym samym rozstrzygnięcie Sądu w tym przedmiocie będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 262 ppsa).
W myśl art. 254 § 1 ww. ustawy, rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Natomiast zgodnie z treścią art. 260 ww. ustawy, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Wnioskiem z dnia 14 września 2010 r., uzupełnionym poprzez złożenie wypełnionego formularza wniosku PPF z dnia 10 października 2010 r., skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie o sygn. akt II SAB 364/02. Do przedmiotowego wypełnionego formularza wniosku strona dołączyła kserokopię decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2010 r. o uznaniu A. S. z dniem [...] września 2010 r. za osobę bezrobotną.
Pismem z dnia 18 października 2010 r. wnioskodawca został wezwany do przedstawienia, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, dokumentów źródłowych poświadczających dochody, stan rodzinny oraz możliwości płatnicze, tj. dokumentów poświadczających wysokość i termin spłaty zaciągniętych zobowiązań pieniężnych (kwoty zadłużenia wymienionego w rubryce 5 formularza wniosku), wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, zaświadczenia o sytuacji rodzinnej wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy, dodatkowego oświadczenia o aktualnym źródle utrzymania.
Przedmiotowe wezwanie A. S. otrzymał 29 października 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy).
Pismem z dnia 08 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego - 10 listopada 2010 r.) wnioskodawca, w terminie zakreślonym w wezwaniu, ustosunkował się do treści wezwania, wskazując, że nie posiada dokumentów potwierdzających wysokość i termin spłaty zadłużenia, nie posiada rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, nie posiada również zaświadczenia o sytuacji rodzinnej, wydanego przez właściwą jednostkę organizacyjną gminy, a aktualnie jego zadłużenie wzrasta.
W ocenie Sądu, w związku z tym, że A. S. nie przesłał żądanych dokumentów, brak było możliwości ustalenia, czy wypełnia przesłanki art. 246 § 1 pkt 2 ppsa. Niedopełnienie obowiązku złożenia żądanych dokumentów, zdaniem Sądu, uzasadnia odmowę przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Odnosząc się do wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. d ppsa, strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Sprawa ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko dyrektora Biura Dyrektora Generalnego w Kancelarii Prezesa RM zalicza się do tej kategorii spraw. Tym samym, na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania (przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie i Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.