II SO/Po 1/26

II SO/Po 1/26 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2026-03-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Paweł Daniel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. o wymierzenie E. sp. z o.o. z siedzibą w P. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć E. sp. z o.o. z siedzibą w P. grzywnę w kwocie 2000;- zł (dwa tysiące zł), 2. zasądzić od E. sp. z o.o. z siedzibą w P. na rzecz skarżącego kwotę 597;- zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 01 listopada 2025 r. K. J. złożył drogą elektroniczną za pośrednictwem E. sp. z o.o. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącego udostępnienie informacji publicznej.
Następnie pismem z dnia 16 stycznia 2026 r. K. J., reprezentowany przez r. J., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: P.p.s.a.) w związku z nie wywiązaniem się przez E. sp. z o.o. z obowiązku przekazania skargi na bezczynność organu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W uzasadnieniu K. J. wyjaśnił, iż organ nie wykonał obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Pomimo wezwania przez Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu E. sp. z o.o. z siedzibą w P. o odniesienie się do wniosku o wymierzenie grzywny, wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi.
Skarga z dnia 01 listopada 2025 r. została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 28 stycznia 2026 r., jednakże pomimo wezwania Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu do dnia dzisiejszego nie przesłano skargi w oryginale, tj. w formie dokumentu elektronicznego, wraz z odpowiedzią na skargę i z aktami sprawy (akta sprawy II SAB/Po 26/26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek okazał się zasadny.
Jak wynika z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność bądź też przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na organie ciąży z kolei obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w ciągu 30 dni od daty jej wniesienia.
W razie natomiast nieprzekazania skargi w zakreślonym powyżej terminie sąd może na wniosek skarżącego wymierzyć organowi grzywnę w wysokości nieprzekraczającej 10-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w poprzednim roku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, co wynika z art. 55 § 1 i art. 154 § 6 P.p.s.a. Aktualnie stanowi o tym obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 7 listopada 2025 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w trzecim kwartale 2025 r. – zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło 8771,70 zł.
Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy stwierdzić, że wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje bowiem bezspornie, iż skarga F. spółka jawna z siedzibą w M. wpłynęła do organu w dniu 01 listopada 2025 r., zaś skarga została przekazana do Sądu dopiero w dniu 29 stycznia 2026 r.
Miarkując wysokość grzywny Sąd brał pod uwagę fakt, że Spółka nie jest organem administracji rządowej czy samorządowej, a skarga została przekazana do Sądu w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny (choć w niewłaściwej formie). W kontekście okoliczności sprawy zauważyć jednak należy, że nie jest to pierwsza sytuacja, gdzie E. sp. z o.o. nie wywiązała się z istniejącego obowiązku. Sąd miał w szczególności na względzie, że w sprawie II SO/Po 4/25 wymierzono już, na wniosek K. J., organowi grzywnę z tytułu braku przekazania skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Oznacza to, że organ miał już świadomość spoczywających na nim obowiązków. Co więcej, Spółkę reprezentuje zawodowy pełnomocnik, co również pozwala wskazać na wyższy stopień staranności po stronie E. sp. z o.o. Tym samym brak odpowiedzi na wezwanie Sądu o odniesienie się do wniosku o wymierzenie grzywny, jak i brak nadesłania prawidłowego skargo na bezczynności, wskazuje, że Spółka nie dochowuje staranności, jaka jest od niej wymagana.
Wziąwszy zatem pod uwagę treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a., Sąd postanowił wymierzyć E. sp. z o.o. grzywnę w wysokości 2000;- zł. Taka kwota zdaniem Sądu czyni zadość funkcjom dyscyplinującym i represyjnym z art. 55 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składa się kwota 100 zł tytułem wpisu od skargi, kwota 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 118).