II SO/Po 1/24

II SO/Po 1/24 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-03-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Sygn. powiązane
III OZ 199/24 - Postanowienie NSA z 2024-05-23
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska- Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wymierzenie Senatowi Uniwersytetu [...] w P. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć Senatowi Uniwersytetu [...] w P. grzywnę w wysokości [...] zł ([...] złotych) 2. zasądzić od Senatu Uniwersytetu [...] w P. na rzecz A. M. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 lutego 2024 r. A. M. (dalej jako skarżąca lub strona), reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie grzywny Senatowi Uniwersytetu [...] w P. (dalej jako organ lub Senat U[...]) w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), z powodu nieprzekazania do sądu skargi z dnia 21 grudnia 2022 r. na bezczynność tego organu w sprawie procedowania sprawy nadania skarżącej stopnia doktora w dziedzinie sztuki- dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca złożyła w dniu 21 grudnia 2022 r. skargę na bezczynności organu, lecz biorąc pod uwagę zapewnienia organu o zamiarze załatwienia sprawy złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi (pismo z 12 stycznia 2023 r.). Z uwagi na to, że organ nie podjął żadnych działań pismem z dnia 13 marca 2023 r. strona cofnęła oświadczenie o cofnięciu skargi na bezczynność.
Z uwagi na nieprzekazanie skargi do Sądu skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny.
Postanowieniem z 21 czerwca 2023 r. sygn. akt II SO/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wymierzył Senatowi U[...] grzywnę w wysokości [...] zł oraz orzekł o kosztach postępowania.
Organ usunął stan bezczynności w zakresie załatwienia sprawy administracyjnej i w dniu 2 lutego 2023 r. wydał decyzję w sprawie skarżącej.
Mimo jednak wydania postanowienia przez WSA w Poznaniu Senat nadal nie przekazał skargi A. M., co oznacza że organ nadal nie wywiązuje się z obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 p.p.s.a., jak i lekceważy orzeczenie sądu z 21 czerwca 2023 r. Oznacza to, że wymierzenie grzywny w wysokości [...] zł było niewystarczające, skoro organ swoje obowiązki zbagatelizował.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Organ wskazał, że skarga na bezczynność złożona 21 grudnia 2022 r. została w dniu 12 stycznia 2023 r. cofnięta. W sprawach o sygn. II SO/Po [...] i II SO/Po [...] organ wykonał obowiązki nakładane przez sąd.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że sprawa ze skargi na bezczynność Senatu Uniwersytetu [...] w P. została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Po [...] w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy II SAB/Po [...] wynika, że organ przekazał sądowi akta sprawy pismem z dnia 13 lutego 2024 r. (k. akt sąd. sprawy II SAB/PO [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Wniosek okazał się zasadny.
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, w tekście jako: "p.p.s.a."), w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wyłączną przesłanką wymierzenia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym terminie. Wymierzenie więc grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Nadto trzeba nadmienić, że omawiana grzywna może być wymierzana wielokrotnie aż do usunięcia przez organ stanu naruszenia art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. np. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 24 września 2014 r., II SO/Lu 60/14, publ. - CBOSA).
W niniejszej sprawie wystąpiły podstawy do wymierzenia, określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny, której celem jest pełnienie funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej. Bezspornie bowiem organ – pomimo wymierzenia już przez Sąd grzywny - nie przekazał w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co też aktualizowało uprawnienie wnioskodawcy do wystąpienia do Sądu z ponownym wnioskiem. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. mając bowiem charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny służy zapobieganiu opieszałości organu w przekazaniu skargi i akt sprawy do Sądu, a przez to realizacji zasady szybkości postępowania, o której mowa w art. 7 p.p.s.a. W tym kontekście winna więc stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ten sposób organ ponosi bowiem odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.
Jak wynika z części sprawozdawczej uzasadnienia mimo wymierzenia Senatowi grzywny, jak i po doręczeniu orzeczenia os sygn.. II SO/Po [...] wraz z uzasadnieniem organ ten nie przekazał Sądowi skargi wraz z aktami postępowania i odpowiedzią na skargę. Z powyższego orzeczenia, wbrew stanowisku organu, nie wynikało, by cofnięcie skargi było skuteczne, a organ nie miał obowiązku przekazania skargi do Sądu. Świadczy to wręcz o pobieżnym zapoznaniu się przez organ z uzasadnieniem w sprawie o sygn. II SO/Po [...]. Ostatecznie skarga A. M. została zarejestrowana w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. Organ nadesłał akta postępowania i udzielił odpowiedzi na skargę 13 lutego 2024 r. Nastąpiło to więc dopiero po kolejnym wniosku o wymierzenie organowi grzywny składanym przez pełnomocnika A. M.. W tych okolicznościach Sąd uznał więc wniosek skarżącej za zasadny.
Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż pomimo wymierzenia grzywny organ nie przesłał skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi, czyniąc to dopiero 13 lutego 2024 r.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz treść art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia o wymierzeniu grzywny w wysokości [...] zł.
O zwrocie kwoty kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 §3 P.p.s.a. oraz §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265), zasądzając na rzecz wnioskodawcy kwotę 580 zł, na którą składa się: wpis sądowy uiszczony od wniosku o wymierzenie organowi grzywny (100 zł) oraz wynagrodzenie dla reprezentującego wnioskodawcę zawodowego pełnomocnika (480 zł).