II SO/Op 10/23

II SO/Op 10/23 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2023-11-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Elżbieta Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku
Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 54 par. 1 i par. 2, art. 55 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 3, art. 154 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 6, art. 64 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. w przedmiocie wymierzenie grzywny Dyrektorowi Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu z powodu braku reakcji na wniosek i nieuchylenie decyzji o wypłacie świadczenia postanawia odrzucić wniosek.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lipca 2023 r. M. P. (zwany dalej także wnioskodawcą) złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wymierzenie Dyrektorowi Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu (zwanemu również organem) grzywny w wysokości 60.000 zł. Wnioskodawca wskazał, że żądanie składa - jak to określił - "z powodu braku reakcji na wniosek powoda z dnia 27 stycznia 2023 r. ujawniające bezprawność działań W. M., przy odebraniu świadczenia Covid-19, pozwanego Dyrektora P.U.P Kędzierzyn-Koźle" i wnosi o uznanie, że pozwany (organ – dopisek Sądu) jest winny niewydania decyzji o uchyleniu decyzji o wypłacie świadczenia (pożyczki) COVID-19. Wnioskodawca domagał się wymierzenia organowi grzywny w kwocie 60.000 zł i nawiązki na rzecz powoda w kwocie 60.000 zł.
Wnioskodawca w piśmie z dnia 7 lipca 2023 r. zwrócił się też - wobec braku środków finansowych - o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Opisany wniosek o ukaranie grzywną został zarejestrowany w repertorium sądowym pod sygn. akt II SO/Op 10/23 i stanowi przedmiot niniejszego postanowienia.
Z kolei wniosek o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt II SPP/Op 39/23, a na skutek jego rozpoznania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 18 października 2023 r. odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że wniosek o wymierzenie grzywny - stanowiący przedmiot głównego postępowania sądowego w sprawie- jest oczywiście bezzasadny, co w świetle art. 247 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. nie daje także podstaw do merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd innego wniosku M. P., tj. o przyznanie prawa pomocy.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu domagał się jego oddalenia. Organ wyjaśnił, że postępowanie przeprowadzone w sprawie wypłaty udzielonego wsparcia w postaci bezzwrotnej pożyczki w wysokości 5.000 zł ze środków tarczy antykryzysowej w związku z epidemią Covid-19 udzielony został zgodnie z obowiązującymi przepisami. Powyższe potwierdziła kontrola Najwyższej Izby Kontroli. Organ wyjaśnił także, że przyznanie, jak i umorzenie pożyczki, następuje w drodze czynności materialno-technicznej, a nie decyzji, a ponadto, że przyznana pożyczka została umorzona w dniu 6 października 2020 r.
Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2023 r. wezwany został w sprawie głównej o sygn. akt II SO/Op 10/23 do wyjaśnienia - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czy przed złożeniem do tut. Sądu wniosku z dnia 7 lipca 2023 r. o wymierzenie grzywny z powodu braku reakcji organu na jego wniosek z dnia 27 stycznia 2023 r. i nieuchylenia "decyzji" o wypłacie świadczenia, wniósł za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w zakresie bezczynności w przedmiocie braku reakcji na wniosek i nie uchylenie decyzji o wypłacie świadczenia, pod rygorem przyjęcia, że przedmiot wniosku z dnia 7 lipca 2023 r. wiążę się wyłącznie z brakiem reakcji ww. organu na jego wniosek z dnia 27 stycznia 2023 r. Jednocześnie Sąd zobowiązał M. P. do nadesłania kopii skargi wraz z dowodem jej wniesienia.
Wnioskodawca odebrał osobiście wezwanie w dniu 31 sierpnia 2023 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (patrz k. 43 akt sądowych) i nie odpowiedział na nie do dnia wydania niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Wniosek o wymierzenie grzywny, należało odrzucić.
Kwestie stanowiące podstawę wszczęcia postępowania sądowego na wniosek o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie skargi do sądu regulują stosowne przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę (wniosek) sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).
Nie ulega wątpliwości, że wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt sprawy (skargi) jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Powinien zatem spełniać wymagania przewidziane dla pism procesowych, w tym powinien zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), a więc precyzyjnie wskazywać, czego dotyczy. W przypadku wniosku o ukaranie grzywną za nieprzekazanie kompletnych akt sądowych (skargi) powinien on wskazywać, w której sprawie nie przekazano akt administracyjnych do sądu wraz ze skargą.
W niniejszej sprawie pismo z dnia 7 lipca 2023 r. zatytułowane: "Wniosek o wymierzenie grzywny" zawierało żądanie ukarania Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu z powodu braku reakcji na wniosek i nie uchylenie decyzji o wypłacie świadczenia, czyli za brak działania organu i niezałatwienie wniosku wnioskodawcy z dnia 27 stycznia 2023 r.
Należy w tym miejscu wskazać, że ukaranie organu grzywną jest przewidziane w postępowaniu sądowoadministracyjnym jedynie w sytuacjach określonych w art. 55 § 1 p.p.s.a. i w art. 154 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek nie odnosi się do żadnej z tych sytuacji. Nie dotyczy on bowiem, co wyjaśniono już wyżej, ukarania organu grzywną za nieprzekazanie skargi (akt sprawy) do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Nie dotyczy także wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. M. P. w istocie domaga się bowiem ukarania organu za brak reakcji na jego pismo i brak podjęcia czynności odnośnie do złożonego pisma. Żądanie takie nie może natomiast stanowić przedmiotu wniosku o ukaranie grzywną organu w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Przytoczony przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że grzywna ta jest wymierzana jedynie w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków określonych w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazania w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarżący, pomimo odebrania wezwania w tym zakresie, nie wykazał jednak, by taką skargę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem organu, a ponadto, że skarga ta nie została przekazana do Sądu.
Z powyższych względów wniosek ten nie może także dotyczyć wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku, bowiem wnioskodawca nie wskazał żadnego wyroku, którego wykonania przez organ się domaga.
Z przedstawionych względów uznać należało, że wniosek o ukaranie grzywną w niniejszej sprawie nie dotyczy przypadku, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. i tym samym nie może on zostać rozpoznany merytorycznie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Zaistniały zatem przesłanki do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.
O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.