II SO/Ol 14/25

II SO/Ol 14/25 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-12-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny w trybie art. 55 ustawy P.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 54 par. 1-2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 21 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. o wymierzenie Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w D. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1. wymierzyć Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w D. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych), 2. zasądzić od Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej na rzecz P. K. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
Pismem z 13 października 2025 r., P. K. (dalej jako: "wnioskodawca"), reprezentowany przez adwokata, przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w D. (dalej jako: "organ") Jak wskazał, skarga dotyczy wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 24 czerwca 2025 r.
Wnioskodawca wskazał, że z powodu bezczynności organu, 12 lipca 2025 r. przesłał do organu skargę, która do dnia dzisiejszego nie została przekazana wraz
z aktami do tutejszego Sądu. Z tego powodu 27 sierpnia 2025 r. złożył on za pośrednictwem organu kolejną skargę z 14 sierpnia 2025 r. wraz z wnioskiem
o wymierzenie organowi grzywny. Również ta skarga nie została przekazana do Sądu. Wobec tego wnioskodawca wniósł o podjęcie działań dyscyplinujących organ
i ewentualnie rozpoznanie skarg na podstawie ich odpisów, załączonych do pisma.
Zarządzeniem z 14 października 2025 r. Przewodnicząca Wydziału II przekazała kopię pisma organowi i wezwała organ do złożenia odpowiedzi na wniosek z 14 sierpnia 2025 r. o wymierzenie grzywny.
W odpowiedzi na wniosek organ – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – podał, że jest świadomy przekroczenia terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Opóźnienie to wynikło z nawarstwienia obowiązków organizacyjnych, sezonu urlopowego oraz konieczności odpowiedzi obejmującej obszerny materiał informacyjny. Skargi wraz z aktami sprawy zostały przekazane niezwłocznie po ich rozpoznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy
i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że skargi
w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej przekazuje się wraz
z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem wyłącznie od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 15-dniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz
z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Organ sam potwierdził wpływ skargi na bezczynność i brak jej przekazania tutejszemu Sądowi, w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność z 12 lipca 2025 r. wpłynęła do organu 15 lipca 2025 r. (wydruk ze strony Poczty Polskiej załączony przez wnioskodawcę – k. 19 akt sądowych). Natomiast powtórna skarga na bezczynność
z 14 sierpnia 2025 r. wpłynęła do organu 28 sierpnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru załączone przez wnioskodawcę – k. 8 akt sądowych) W związku z tym 15-dniowy termin do przekazania skargi upłynął najpóźniej z dniem 12 września 2025 r. Natomiast przedmiotowa skarga przekazana przez organ, zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SAB/Ol 141/25, wpłynęła do Sądu dopiero 27 października 2025 r.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi w ustawowym terminie, nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić należy również, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić
w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku
o wymierzenie organowi grzywny. W niniejszej sprawie organ przekazał jednak skargę dopiero po wpłynięciu skargi o wymierzenie grzywny, razem z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny.
W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa
w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy. Dlatego dopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed rozpatrzeniem wniosku przez Sąd oraz przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w określonym prawem terminie pozostają bez znaczenia dla samej możliwości wymierzenia grzywny, mogą mieć natomiast wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I OZ 83/25, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy. W ocenie tutejszego Sądu orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych
w art. 154 § 6 p.p.s.a. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organu, że uchybienie terminu wynika z organizacji pracy urzędu. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 500 zł tutejszy Sąd wziął pod uwagę, że Zakład Opieki Zdrowotnej nie jest organem administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym,
ale funkcjonalnym, jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt. 5 u.d.i.p.), od którego wymaga się przede wszystkim znajomości przepisów związanych z prowadzoną działalnością leczniczą i okoliczności tej nie można pomijać oceniając zaniechanie organu. Natomiast niewątpliwie organ uchybił przepisom dotyczącym terminu przekazania skargi, a opóźnienie to było ponad miesięczne (licząc od daty powtórnej skargi na bezczynność); ponadto przekazanie skargi nastąpiło dopiero w reakcji na przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny. Wymierzona grzywna będzie więc stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w pkt. 1. postanowienia, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 64
§ 3 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi
(100 zł), opłatę za udzielenie pełnomocnictwa (17 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem (480 zł) - ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964).