II SO/Lu 50/06

II SO/Lu 50/06 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2007-03-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Grażyna Pawlos-Janusz
Joanna Cylc-Malec /przewodniczący sprawozdawca/
Witold Falczyński
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 46 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Witold Falczyński,, Protokolant Asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2007 r. na rozprawie sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie do Sądu skargi w sprawie świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 października 2006 r. Z. W. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za nie przekazanie jego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Skarżący twierdzi, że dnia 24 lipca 2006 r. złożył skargę, a organ jej nie przekazał do Sądu.
Zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego wydziału przesłano organowi kopię wniosku skarżącego i wezwano do udzielenia odpowiedzi w terminie 14 dni od daty jego otrzymania.
W zakreślonym terminie wpłynęła odpowiedź Samorządowego Kolegium Odwoławczego . W oparciu o dokumenty sprawy Kolegium wnosi o nieuwzględnienie wniosku jako oczywiście bezzasadnego i wskazuje, że w dniu 24 lipca 2006 r. wpłynęło do Kolegium pismo Z. W. zatytułowane "skarga", w której napisał, że dnia 24 maja 2004 r. złożył podanie o wznowienie postępowania dotyczącego decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...], a Kolegium sporządziło pismo dwa lata później w dniu [...] maja 2006 r. Nr [...].
Treść pisma - skargi budziła wątpliwości Kolegium co do faktycznych intencji Z. W., ponieważ decyzja (pierwszoinstancyjna) Kolegium z dnia [...]maja 2006 r. Nr [...] została skarżącemu doręczona w dniu 17 maja 2006 r. i termin na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy minął.
Wobec powyższego pismem z dnia 9 sierpnia 2006 r. Nr [...] na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego, Kolegium wezwało Z. W. do jednoznacznego sprecyzowania czy pismo zatytułowane "skarga" z dnia 20 lipca 2006 r. (wpływ do Kolegium w dniu 24 lipca 2006 r.) jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy czy też skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Poinformowało też, że powyższe braki winien uzupełnić w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia pisma wzywającego do ich uzupełnienia, ponieważ brak odpowiedzi na niniejsze pismo w terminie, bądź odpowiedź niejednoznaczna, niekonkretna będą skutkować pozostawieniem jego pisma zatytułowanego "skarga" z dnia 20 lipca 2006 r. bez rozpoznania.
W związku z faktem niewykonania wezwania, pismem z dnia 7 września 2006 r. Nr [...] Z. W. został poinformowany, że na podstawie art. 64 § 2 kpa jego pismo zatytułowane "skarga" z dnia 20 lipca 2006 r. pozostawione zostało bez rozpoznania.
W związku z powyższym w ocenie organu nie było podstaw do przekazywania pisma nazwanego "skarga" do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje:
Wniosek Z. W. jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.
Niniejsze postępowanie obliguje Sąd jedynie do rozpatrzenia wniosku strony o ukaranie organu administracji publicznej grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu.
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa" w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa (organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, obowiązany jest przekazać sadowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 ppsa. Wskazane przepisy mają za cel zdyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa.
Przesłanką konieczną ukarania organu jest jednak niewątpliwe ustalenie, że nieprzekazane sądowi pismo nosi znamiona skargi, a w szczególności, że zostało skierowane do sądu. Obowiązek taki wynika wprost z art. 57 oraz art. 46 § 1 cyt. ustawy, w przeciwnym razie pismu nie można nadać biegu tj. przekazać je do Sądu.
Pismo skarżącego z dnia 20 lipca 2006r. nie zawiera elementów formalnych skargi na działanie lub bezczynność organu i nie zostało skierowane wprost do Sądu, a więc nie spełnia wymogów skargi.
W sytuacji występującej w sprawie nie można zarzucić organowi nie tylko nieprzekazania pisma sądowi, ale również nie można mu zarzucić niepodjęcia innych właściwych w sprawie działań, a w szczególności nie wyjaśnienia wątpliwości co do tego czy pismo z dnia 20 lipca 2006r. jest skargą do Sądu.
Organ właściwie wezwał stronę do sprecyzowania czy pismo zatytułowane "skarga" jest wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy czy skargą do Sądu.
Skarżący nie wykonał wezwania i nie sprecyzował pisma, w związku z czym niedopuszczalne jest przerzucanie odpowiedzialności na organ w sytuacji gdy skarżący nie podejmuje działań leżących w jego interesie.
W tej sytuacji nie można zatem zarzucić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podęło właściwych w sprawie czynności, a więc nie ma podstaw do wymierzenia mu grzywny.
Ubocznie należy wskazać, że pisma procesowe kierowane do Sądu muszą spełniać określone wymagania formalne. Przede wszystkim z uwagi na przewagę zasady pisemności muszą jasno i precyzyjnie wskazywać adresata pisma i żądania strony. Sąd, jak również organ administracji rozpatrując pismo strony nie może domniemywać jakimi przesłankami kieruje się strona, jak również do kogo swe żądania kieruje.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku naruszenia art. 54 § 2 ppsa brak jest także przesłanek faktycznych do wymierzenia organowi administracji publicznej grzywny, dlatego Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.