II SO/Lu 23/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w LublinieLublin2006-10-19
NSAAdministracyjneNiskawsa
grzywnabezczynność organuprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiośrodek pomocy społecznejzasiłek okresowyzażalenieskarga

Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wymierzenia grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie skargi do sądu, uznając, że organ działał prawidłowo.

Skarżący M.W. domagał się wymierzenia grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność organu w sprawie zasiłku okresowego. Sąd uznał, że nie ma podstaw do wymierzenia grzywny, ponieważ pismo skarżącego nie było wyraźnie zaadresowane do sądu, a organ prawidłowo potraktował je jako zażalenie i przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej został złożony przez M.W. z powodu nieprzekazania do sądu skargi na bezczynność organu w sprawie zasiłku okresowego. Skarżący twierdził, że jego wniosek o zasiłek nie został rozpoznany, a następnie złożył skargę na bezczynność, która nie została przekazana do sądu. Organ I instancji wniósł o oddalenie wniosku, wyjaśniając, że sprawa była już rozstrzygnięta inną decyzją i że poprzednia skarga na bezczynność została odrzucona przez WSA. Ponadto, pismo skarżącego z dnia 19 kwietnia 2006 r. zatytułowane "skarga" zostało skierowane do Ośrodka Pomocy Społecznej, a nie bezpośrednio do sądu. Organ prawidłowo potraktował je jako zażalenie na bezczynność i przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że nie zachodzą przesłanki do wymierzenia grzywny, ponieważ organ nie działał bezprawnie, a pismo skarżącego nie spełniało wymogów formalnych skargi do sądu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nie ma podstaw do wymierzenia grzywny.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nie można zarzucić organowi niepodjęcia właściwych czynności, ponieważ pismo skarżącego nie było wyraźnie zaadresowane do sądu, a organ prawidłowo potraktował je jako zażalenie i przekazał do organu wyższego stopnia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (4)

Główne

PPSA art. 55 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

PPSA art. 54 § 1 i 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 37

Kodeks postępowania administracyjnego

PUSA art. 1 § 1 i 2

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

nie można mu zarzucić niepodjęcia właściwych czynności pismo zawierające taką skargę powinno być wyraźnie adresowane do sądu nie zachodzą przesłanki określone w art. 55§1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skład orzekający

Krystyna Sidor

przewodniczący sprawozdawca

Jerzy Drwal

członek

Bogusław Wiśniewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania skargi na bezczynność organu i wymierzania grzywny w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której pismo nie zostało prawidłowo zaadresowane do sądu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy rutynowej interpretacji przepisów PPSA.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SO/Lu 23/06 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Bogusław Wiśniewski
Jerzy Drwal
Krystyna Sidor /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art.55 ustawy-PoPPSA)
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 54 par. 1 i 3, art. 55 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 r. na rozprawie sprawy z wniosku M. W. o wymierzenie grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie do Sądu skargi w sprawie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a odmówić wymierzenia grzywny
Uzasadnienie
W dniu 26 czerwca 2006r. M. W. złożył w sądzie pismo domagając się wymierzenia grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za nieprzekazanie do Sądu skargi w sprawie zasiłku okresowego.
Skarżący wyjaśnił, że w dniu 8 grudnia 2005r. wniósł o przyznanie zasiłku okresowego, ale GOPS wniosku nie rozpoznał. Następnie w dniu 12 kwietnia 2006r. złożył skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , a w dniu 19 kwietnia 2006r. w organie I instancji skargę na bezczynność tj. niezałatwienie sprawy przez GOPS, której nie przekazano do Sądu. M. W. wezwany do sprecyzowania, jakiego organu domaga się ukarania wyjaśnił, że Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej
W odpowiedzi na wniosek organ I instancji wniósł o jego oddalenie wyjaśniając, że wniosek M. W. z dnia 8 grudnia 2005r. o świadczenie na bytowanie został rozstrzygnięty wraz z wnioskami jego matki T. W. (z którą wnioskodawca prowadził wspólne gospodarstwo domowe) w jednej decyzji z dnia [...] ., znak: [...] przyznającej T. W. zasiłek celowy. Poza tym rodzina skarżącego w okresie od dnia 1 listopada 2005r. do dnia 31 grudnia 2005r. objęta była pomocą w formie zasiłku okresowego na podstawie decyzji z dnia [...]., Nr [...]
W tej sytuacji postanowieniem z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze traktując pismo M. W. z dnia 6 kwietnia 2006r. (data wpływu 12 kwietnia 2006r.) jako zażalenie na bezczynność organu I instancji uznało je za nieuzasadnione.
Ponadto sprawa niezałatwienia wniosku z dnia 7 grudnia 2005r. była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2006r., sygn. akt II SAB/Lu 14/06 odrzucił skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka.
Organ wyjaśnił ponadto, że pismo zatytułowane "skarga" z dnia 19 kwietnia 2006r. adresowane do Ośrodka Pomocy Społecznej zostało wraz całością akt przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem z dnia 26 kwietnia 2006r., znak: OPS. 8112/8/06.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem.
Skarżący wniósł skargę w trybie art. 55§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) żądając wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej .
Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania przez organ administracyjny skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni (art. 54§2), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. W świetle powołanego przepisu ukaranie grzywną organu administracyjnego należy do uznania sądu i ma charakter dyscyplinujący organ do podjęcia właściwych działań.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, nie ma podstaw do ukarania Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej grzywną, bowiem nie można mu zarzucić niepodjęcia właściwych czynności.
Wprawdzie skargę wnosi się - zgodnie z art. 54§1 cyt. ustawy - za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to jednak pismo zawierające taką skargę powinno być wyraźnie adresowane do sądu, co wynika wprost z art. 57 oraz art. 46§1 cyt. ustawy.
Skarga M. W. z dnia 19 kwietnia 2006r. nie została zaadresowana do Sądu, lecz do Ośrodka Pomocy Społecznej , dlatego skoro dotyczyła bezczynności tego organu, to organ miał uzasadnione podstawy by potraktować je jako zażalenie wniesione w trybie art. 37kpa i przekazać je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu wyższego stopnia w dniu 26 kwietnia 2006r., tym bardziej że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przekazując " skargę" do Kolegium nie wiedział jeszcze o złożonym przez skarżącego osobiście w siedzibie Kolegium zażaleniu w dniu 12 kwietnia 2006r. Jak bowiem wynika z akt sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie o odmowie uwzględnienia zażalenia dopiero w dniu 25 maja 2006r.
W tej sytuacji nie można zarzucić, że Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie podjął właściwych w sprawie czynności, a więc nie ma podstaw do wymierzenia mu grzywny.
Z powyższych względów, Sąd stwierdzając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 55§1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI