II SO/Kr 7/06

II SO/Kr 7/06 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-03-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /sprawozdawca/
Ewa Rynczak
Mariusz Kotulski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda /spr. / Ewa Rynczak Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy z wniosku Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. Delegatura w N. o wymierzenie organowi grzywny postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Uzasadnienie
W piśmie z daty [...] 2007r., Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. zawiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. o nienadaniu biegu złożonej przez niego skardze na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] 2006r., która pomimo upływu terminu trzydziestu dni od daty jej wniesienia za pośrednictwem tego podmiotu nie została przekazana Sądowi do rozpoznania, ani też załatwiona przez to Kolegium.
Załączają do pisma kserokopię skargi Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z daty [...] 2006r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w rozpoznaniu odwołania od decyzji Starosty Powiatu L. z dnia [...] 2001r., znak[...], wraz z dowodem jej doręczenia [...] 1996r., organ skarżący wnosił o rozpoznanie sprawy zgodnie z przepisami art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W odpowiedzi na powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. domagało się jego odrzucenia.
Uzasadniając takie stanowisko przyznawało fakt wniesienia przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. przedmiotowej skargi na bezczynność, która jednakże z uwagi na treść art. 37§ l k.p.a. w zw. z art. 5§ 2 k.p.a. , a także zgodnie z poglądem wyrażonym w orzeczeniu WSA w K. z dnia [...] 2004r. w sprawie do sygn. akt II [...], rozpoznana została jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, pomimo faktu iż była ona skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Uznając to zażalenie za uzasadnione, postanowieniem z dnia [...] 2006r. wyznaczono Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu czternastodniowy termin do wydania decyzji w sprawie odwołania Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Krakowie od decyzji Starosty Powiatu L. z dnia [...] 2001r., znak [...], liczony od dnia [...] 2006r. Następnie zaś, w wykonaniu uwzględnionej skargi na bezczynność, postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] 2006r., stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia przez o Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. odwołania od decyzji Starosty Powiatu L. z dnia [...] 2001 r.
Zaznajomiony z treścią powyższego pisma oraz w odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienia braków pisma z [...] 2006r., Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. w piśmie z daty [...] 2006r. cofnął pierwotny wniosek, oraz wniósł o wymierzenie organowi grzywny zgodnie z przepisami art. 55 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądzenie kosztów niniejszego postępowania, nie podzielając poglądów Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. prowadzących do braku nadzoru nad jego działalnością ze strony Sądu Administracyjnego jako jednostki nadrzędnej.
W kolejnym piśmie, z dnia [...] 2006r., Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. oświadczył, że cofa wniosek z dnia [...] 2006r. oraz wnosi o umorzenie postępowania, co motywował uznaniem argumentów przedstawianych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N., w prowadzonej poza postępowaniem sądowoadministracyjnym korespondencji z dat [...] 2006r. i [...] 2006r., którą dołączono do tego pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 54 § l - 4 - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi §1, organ, o którym mowa w § l, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia ( §2 ); organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 3 ).
Artykuł 55 p.p.s.a stanowi konsekwencje powyższej regulacji, która przewiduje pośredni tryb wniesienia skargi, przy czym służy on zdyscyplinowaniu organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2. Organ, który skargę otrzymał, może jeszcze ją uwzględnić w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy przed sądem administracyjnym (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Uprawnienie to nie zwalnia go jednak z obowiązku określonego w art. 54 § 2p.p.s.a, to jest przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bowiem postępowanie sądowe zostaje wszczęte już w momencie wniesienia skargi.
Zgodnie z treścią art. 55 § l zdanie pierwsze p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, zaś w § 2 - 3 tego artykułu przewiduje dalsze konsekwencje niezgodnego z dyspozycja art. 54 § 2 p.p.s.a. stanu rzeczy , które stosuje się w wypadku niewykonania przez organ swych obowiązków pomimo wymierzenia grzywny. Tak w doktrynie, jak i w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, w myśl którego postępowanie wszczęte wnioskiem art. 55 p.p.s.a. powinno być traktowane jako incydentalne (wpadkowe), ściśle wiążące się z już wniesioną skargą i wywołane zarzucaną przez stronę opieszałością organu administracji. ( tak postanow.NSA W-wa z 8.12.2005r. II OZ 1197/05, zam. zb.LEX nr 163919, z glosą aprobująca K. Kaszubowskiego GSP-Prz.Orz. 2006/2/1 ). Ani wyżej wskazane przepisy, ani też inne regulacje nie zawierają zakazu cofania przez strony zgłaszanych w sprawie wniosków w kwestiach incydentalnych, w tym dotyczącego wymierzenia grzywny z art. 55 § l zdanie pierwsze p.p.s.a. W literaturze (tak Komentarz do art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005 ) prezentowany jest też pogląd, w myśl którego "Uznanie, że regulacja zawarta w wyjaśnianym przepisie zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. W tej sytuacji należy przyjąć, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty (podobnie J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi..., s. 108).
Stan niniejszej sprawy nie jest typowy dla powołanych regulacji, przy czym istotne w tym zakresie fakty nie są sporne.
W szczególności, do takich należy okoliczność, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. nie przekazało tut. Sądowi skargi Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z daty [...] 2006r. na bezczynność tego organu w rozpoznaniu odwołania od decyzji Starosty Powiatu L. z dnia [...] 2001 r., znak [...], lecz uznało ją za zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i rozpoznało w takim właśnie trybie na podstawie art. 37§ l k.p.a. w zw. z art. 5§ 2 k.p.a. W tym kontekście należy zauważyć, iż powoływanym w odpowiedzi na wniosek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia [...] 2004r. wydanym w innej sprawie do sygn. akt [...], zaprezentowano co prawda pogląd, zgodnie z którym skarżący powinien poprzedzić skargą na bezczynność samorządowego kolegium odwoławczego skierowanym do tegoż organu zażaleniem w trybie art. 37 k.p.a. w zw. z art. 5§ 2 pkt 6 k.p.a., zaś zaniechanie powyższego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a., natomiast nie wypowiadano się w tym wyroku na temat dopuszczalności dokonania niezgodnej z oznaczeniem pisma kierowanego do innego podmiotu jego kwalifikacji oraz rozpatrzenia w wynikającym z powyższego odmiennym o woli strony trybie.
Bezspornym jest także, że zakwalifikowana jako zażalenia skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego została uwzględnione postanowieniem tego organu z dnia [...] 2006r., zaś w dniu [...] 2006r. wydano postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. odwołania od decyzji Starosty Powiatu L. z dnia [...] 2001 r. Ta ostatnia okoliczność stanowi o ustaniu bezczynność organu w postępowaniu odwoławczym, w którym doszło już do wydania zaskarżalnego aktu, co z kolei jest przesłanką do umorzenia na postawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność, jeżeli do wydania aktu doszło przez jej rozpoznaniem (tak WSA w Krakowie m. in. w postanowieniu z dnia 22 listopada 2006r. sygn. akt II SAB/Kr 59/06 ).
Uwzględniając powyższe okoliczności, w tym fakt cofnięcia przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. wniosku o wymierzenie grzywny, uznając niniejsze postępowanie za bezprzedmiotowe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 -§1 pkt 3 p.p.s.a.