II SO/Kr 1/10

II SO/Kr 1/10 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2010-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Krystyna Daniel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
odmówiono wymierzenia grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 55 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 30 czerwca 201O r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.B. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu w Miechowie postanawia: odmówić wymierzenia grzywny
Uzasadnienie
W dniu 9 grudnia 2009 r. P.B. złożył za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego w Miechowie skargę na bezczynność ww. organu w sprawie o udostępnienie informacji publicznej.
Organ 18 stycznia 2010 r. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W dniu 7 stycznia 2010 r. P.B. wniósł o wymierzenie w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prokuratorowi Rejonowemu grzywny w wysokości 10000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że przekazanie skargi wraz z aktami w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej powinno nastąpić w terminie 15 dni. Nadto dopełnienie tego obowiązku po terminie, ale przed wydaniem orzeczenia w przedmiocie wymierzenia grzywny nie czyni wniosku bezprzedmiotowym, albowiem zgodnie z brzmieniem przepisu oraz orzecznictwem sądów administracyjnych przepis ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny, co oznacza, że wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków w zakreślonym przez ustawę terminie.
Prokurator Rejonowy w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że istotnie doszło do przekroczenia terminu w przekazaniu skargi na bezczynność, ale w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i doktrynie prezentowane są również poglądy zgodnie z którymi możliwość wymierzenia grzywny ma charakter jedynie dyscyplinujący. Podkreślił, że przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny, pozostawiając to jego uznaniu przy wzięciu pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Instytucję wymierzenia organowi grzywny, której dotyczy przedmiotowa sprawa reguluje art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane} dalej ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Przepis art. 54 § 2 ppsa nakłada na organ obowiązek przekazania sądowi skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast art. 21 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowi, że w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ppsa, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. Skarga została zatem złożona z uchybieniem terminu.
Wskazać należy, że w doktrynie istnieje rozbieżność, czy wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa ma na celu wyłącznie przymuszenie organu do przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, czy ma też charakter represyjny. Według pierwszego z poglądów wymierzenie grzywny służy dyscyplinowaniu organów i w takiej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wolters Kluwer, kantor wydawniczy Zakamycze 2006, wydanie M, s. 145; podobnie J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2006, wydanie 2, s. 166 i n.). Z kolei według drugiej koncepcji, wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez niego obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s.259).
Sąd rozpoznający . niniejszą sprawę przychyla się do drugiej z wyżej wskazanych koncepcji. "Przemawia za tym literalna wykładnia art. 55 § 1 ppsa oraz cel regulacji, który ma nie tylko zapobiegać przetrzymywaniu skargi, ale też
mobilizować organ do jej terminowego przekazywania do Sądu. Jednocześnie należy stwierdzić, że sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu grzywny zawarte w art. 55 § 1 ppsa wskazuje, że mimo wystąpienia określonych w ustawie przesłanek, Sąd nie jest zobligowany do wymierzenia grzywny, gdyż kwestia ta została pozostawiona jego uznaniu. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego Sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2007 r, II GZ 31/2007r., postanowienie WSA w Białymstoku z 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 171/05).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przekroczenie terminu było nieznaczne. Skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej skarżący złożył 9 grudnia 2009 r. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ obowiązany był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi najpóźniej do 24 grudnia 2009 r. Organ wykonał zaś swój obowiązek 18 stycznia 2010 r. tj. niespełna miesiąc po upływie zakreślonego w przepisie terminu. W ocenie Sądu, niewielkie przekroczenie terminu przemawia za niecelowością wymierzenia organowi grzywny i uzasadnia nieuwzględnienie wniosku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ppsa, należało orzec jak sentencji.