II SO/Ke 15/16

II SO/Ke 15/16 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2016-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-11-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Magdalena Chraniuk-Stępniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2013 poz 267
art. 44 par. 1-4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Uzasadnienie
W dniu 24 października 2016 r. (data nadania przesyłki na poczcie) T. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, podnosząc, że decyzja nie została mu skutecznie doręczona.
W uzasadnieniu podał, że pismem z dnia 7 października 2016 r. zwrócił się do Kolegium o doręczenie decyzji kończącej postępowanie zainicjowane odwołaniem od decyzji Starosty S. z dnia 21 marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W odpowiedzi z dnia 14 października 2016 r., doręczonej stronie w dniu 21 października 2016 r., poinformowano o wydaniu opisanej na wstępie decyzji z dnia 30 maja 2016 r., doręczonej w trybie art. 44 Kpa.
Wnioskodawca wyjaśnił, że zamieszkuje wspólnie z żoną i teściami. Teściowie z uwagi na niepełnosprawność teścia zawsze przebywają w domu, a żona pracuje w szkole przylegającej do ich posesji. Zawsze jest więc osoba, która mogła odebrać korespondencję w miejscu zamieszkania. Na ogrodzeniu posesji umieszczona jest skrzynka pocztowa, jednak żadne awizo nie zostało w niej złożone. W szczególności, z potwierdzenia odbioru nie wynika w sposób bezsporny, że w skrzynce pocztowej pozostawiono zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
Wnioskodawca zachował w niniejszej sprawie 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, ponieważ o wydaniu decyzji dowiedział się z pisma doręczonego w dniu 21 października 2016 r., a wniosek złożył w dniu 24 października 2016 r. Jednakże argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą w ocenie Sądu prowadzić do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Wnioskodawca wskazał we wniosku o przywrócenie terminu na okoliczności podważające prawidłowość awizowania, a tym samym fakt prawidłowego doręczenia mu decyzji w trybie zastępczym, przewidzianym w art. 44 Kpa. Sąd w niniejszej sprawie podziela prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd o dopuszczalności kwestionowania skuteczności doręczenia pisma adresatowi we wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1973 r., sygn. I CZ 157/72, OSNC 1973/12/215; postanowienia NSA z dnia: 4 września 2001 r. sygn. II SA/Po 2646/00; z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. I GZ 199/08; z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. II OZ 1340/15).
Przepisy art. 44 § 1-4 Kpa umożliwiają organowi administracji skorzystanie z tzw. fikcji doręczenia. Instytucja ta sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, w sytuacji gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Warunkiem jest jednak, aby strona miała realną możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała. O możliwości tej doręczyciel musi zawiadomić (pozostawić awizo).
W rozpoznawanej sprawie organ wysłał decyzję na prawidłowy adres strony. Z informacji poczty na zwróconej do organu przesyłce wynika również, że została ona awizowana prawidłowo, po raz pierwszy w dniu 2 czerwca 2016 r., a następnie jeszcze raz w dniu 10 czerwca 2016 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki (awizo) w Urzędzie Pocztowym S. ul. K. umieszczono w oddawczej skrzynce odbiorczej adresata. Przesyłka zwrócona została do organu w dniu 18 czerwca 2016 r., tj. po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo. Spełnione więc zostały wszystkie wymogi przyjęcia fikcji doręczenia określone w art. 44 § 1-3 Kpa.
W ocenie Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że wskazane we wniosku okoliczności miały miejsce, w szczególności nie przeprowadził procedury reklamacyjnej na poczcie, poprzez którą mógł obalić domniemanie doręczenia. Co do zasady bowiem nieprzeprowadzenie procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania. Obalenie domniemania skuteczności doręczenia jedynie na podstawie własnych twierdzeń godzi w samą istotę instytucji doręczenia zastępczego. Obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie gołosłownego oświadczenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 44 Kpa, tym bardziej że adnotacje na zwróconej do organu przesyłce nie budzą wątpliwości. Wynika z nich jednoznacznie, że wnioskodawca nie podjął przesyłki. W konsekwencji należało uznać, że przesyłka została doręczona stronie z upływem 14 dni od daty pierwszego awizo, tj. 16 czerwca 2016 r. (art. 44 § 4 Kpa).
Tym samym wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa.