Pełny tekst orzeczenia

II SO/Go 20/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SO/Go 20/26 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2026-11-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jarosław Piątek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Minister Kultury
Treść wyniku
Wymierzono grzywnę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art.54 § 2, art. 55 § 1, art. 154 § 6, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2022 poz 902
art. 21 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ł. P. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Centrum Kultury i Rekreacji we [...] za nieprzekazanie skargi do sądu (art. 55 § 1 p.p.s.a.) postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Centrum Kultury i Rekreacji we [...] grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych), 2. zasądzić od Dyrektora Centrum Kultury i Rekreacji we [...] na rzecz wnioskodawcy Ł. P. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] września 2026 r. Ł. P. domagał się nałożenia na Dyrektora Centrum Kultury i Rekreacji we [...] (dalej również jako Dyrektor) za nieprzekazanie w terminie jego skargi z dnia [...] czerwca 2026 r. na decyzję tego organu z [...] czerwca 2026 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie obejmującym poniesione koszty realizacji wydarzenia [...]2025 r. według rozbicia podmiotowego. We wniosku wskazał, że organ nie przekazał jego skargi w 15-dniowym terminie określonym przepisem szczególnym.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarga z dnia [...] czerwca 2026 r. została błędnie zakwalifikowana jak wniosek o ponowne o rozpatrzenie sprawy i zaskarżona decyzja została na podstawie decyzji organu z dnia [...] lipca 2026 r. uchylona. Dyrektor wskazał, że skarżący ostatecznie otrzymał informacje o które wnosił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl natomiast art. 54 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Powyższe oznacza, że obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 p.p.s.a., ma charakter bezwzględny. Wedle art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z kolei wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Regulacja przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest swoistym antidotum na uchybianie przez organy obowiązkom przewidzianym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Ratio legis tej regulacji polega zatem na zabezpieczeniu sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem, czy opóźnianiem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej. Przedmiotowa regulacja ma charakter represyjno-dyscyplinujący. Z jednej strony stanowi sankcję za niewykonanie obowiązków przekazania skargi wraz z kompletem akt sądowi, w ściśle określonym terminie, z drugiej zaś dyscyplinuje organ na przyszłość (por. uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OPS 1/23). Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie 30-dniowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. Podkreślić należy, że art. 54 § 2 p.p.s.a. statuuje bezwzględny obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Organ musi więc przekazać skargę do sądu wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Obowiązek ten spoczywa na organie niezależnie od tego, czy uznaje on skargę za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Już samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje podmiot, do którego została skierowana skarga, do uczynienia zadość temu żądaniu. Zaakcentować przy tym należy, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd bada jedynie, czy organ wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 26 października 2016 r., I OZ 1180/16; postanowienie WSA we Wrocławiu z 22 lipca 2016 r., IV SO/Wr 17/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA).
W tym miejscu należy podkreślić, że na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako u.d.i.p.) przepisy p.p.s.a. doznają modyfikacji w zakresie, w jakim przewidują to przepisy u.d.i.p. Modyfikacje te dotyczą terminu przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. I tak, zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. przekazanie akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na nią następuje w terminie 15 dni od dnia wpłynięcia skargi do organu. Przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi więc lex specialis względem art. 54 § 2 p.p.s.a. i na gruncie stosowania reguł kolizyjnych, to pierwszemu przepisowi należy przyznać pierwszeństwo. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarga na decyzję Dyrektora Centrum Kultury i Rekreacji we [...] z dnia [...] czerwca 2026 r. została wniesiona [...] czerwca 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim za jego pośrednictwem. Od dnia następnego rozpoczął zatem swój bieg 15-dniowy termin na przekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy Sądowi. Skarga wraz z aktami sprawy została przekazana do Sądu [...] października 2026 r. (data nadania przesyłki) i skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Go 618/26. Oznacza to, że skarga Ł. P. oraz odpowiedź na skargę, a także akta sprawy zostały przekazane z przekroczeniem 15-dniowego terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Wobec powyższego stwierdzić należy, że ziściły się przesłanki wymierzenia grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a., bowiem przepis ten dotyczy wyłącznie niedotrzymania przez organ ustawowego terminu przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Ponadto wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Należy stwierdzić, że błędne uznanie przez organ skargi wniesionej przez Ł. P. - pomimo jednoznacznego oznaczenia rodzaju pisma - jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji, nie zwalniało organu od przekazania skargi do Sądu (por. art. 54 § 3 p.p.s.a.).
Zważyć trzeba, że sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostają bowiem bez znaczenia dla samej zasady odpowiedzialności organu. Mają jednak wpływ na wymiar grzywny. Wymierzając grzywnę w wysokości 200 zł Sąd wziął pod uwagę, że co prawda organ przekroczył wskazany w ustawie termin wynikający z błędnej kwalifikacji wniesionego środka zaskarżenia, to jednak przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji grzywna, choć nie może mieć charakteru dyscyplinującego, skoro organ wykonał już obowiązek nałożony nań ustawą, spełni swą rolę represyjną i prewencyjną. Nadto Sąd wziął pod uwagę, że Dyrektor Centrum Kultury i Rekreacji we [...] nie jest "klasycznym" organem administracji, od którego wymagać należy znajomości wszystkich przepisów szczególnych.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O kosztach postępowania (punkt 2 postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.