II SO/Łd 8/26

II SO/Łd 8/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-03-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Magdalena Sieniuć /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
0002
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ
Dyrektor Szpitala
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 21 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2026 poz 143
art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 64 par. 3, art. 154 par. 6, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 24 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o wymierzenie Prezesowi Zarządu Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach-Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Brzezinach grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Prezesowi Zarządu Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach-Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Brzezinach grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Prezesa Zarządu Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach-Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Brzezinach na rzecz E. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. ał
Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lutego 2026 r. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie Prezesowi Zarządu Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach-Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Brzezinach grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadniając wniosek wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 11 grudnia 2025 r. bezpośrednio w sekretariacie Prezesa Zarządu Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach-Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Brzezinach (dalej jako: "Prezes Zarządu") złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: ilu lekarzy ze specjalnością kardiologiczną i neurologiczną było zatrudnionych na etacie lub kontrakcie na oddziale internistycznym Szpitala w Brzezinach i czy osoby te faktycznie świadczyły pracę na oddziale internistycznym w okresie 5 października do 22 października 2025 r. Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazano adres, na który ma być przesłana odpowiedź. W związku z brakiem odpowiedzi na powyższy wniosek o udostępnienie informacji publicznej w dniu 8 stycznia 2026 r. bezpośrednio w sekretariacie Prezesa Zarządu złożona została skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wnioskodawczyni zarzuciła Prezesowi Zarządu nieprzekazanie skargi do Sądu w ustawowym terminie i niedopełnienie tego obowiązku do dnia złożenia przedmiotowego wniosku. W ocenie wnioskodawczyni, nieprzekazanie skargi w terminie jest celowym działaniem, podjętym w zamiarze niedopuszczenia do szybkiego i sprawnego rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej, a także rodzącym domniemanie o ukrywaniu niewygodnych dla Szpitala faktów i zdarzeń i tym samym zasadne będzie wymierzenie grzywny w górnej granicy wymiaru.
W odpowiedzi na wniosek Prezes Zarządu wniosła o jego oddalenie w całości, zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty oraz z ostrożności procesowej, w przypadku stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania wniosła o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Prezes Zarządu wskazała, że wnioskodawczyni zaadresowała skargę do "Prezesa Szpitala Specjalistycznego w Brzezinach", podobnie jak i wniosek o udzielenie informacji publicznej. Prezes zarządu spółki nie jest organem administracji publicznej ani którymkolwiek z podmiotów wymienionych w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902) - powoływanej dalej jako: "u.d.i.p.", a jedynie członkiem organu wykonawczego spółki, której notabene Zarząd składa się z więcej niż jednej osoby. Niezależnie od przedstawionych argumentów dotyczących statusu Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach Sp. z o.o. z siedzibą w Brzezinach, nie jest zasadne – w ocenie Prezesa Zarządu - stawianie znaku równości między spółką, a członkiem jej zarządu. O ile istotnie ewentualna grzywna za bezczynność organu podlega nałożeniu na członka lub członków jej zarządu (w przypadku sp. z o.o.), to grzywna stanowi środek represyjny, czy też karę, w stosunku do samego organu, nie zaś jej reprezentantów. Zdaniem Prezesa Zarządu, z formalnego punktu widzenia wnioskodawczyni nigdy nie skierowała wniosku o udzielenie dostępu do informacji publicznej wobec Powiatowego Centrum Zdrowia w Brzezinach Sp. z o.o., ale uczyniła to wobec jednego z członków jej zarządu, innymi słowy, adresat od początku był błędny.
W dalszej kolejności Prezes Zarządu wyjaśniła, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby po jej stronie powstała krzywda jakiegokolwiek rodzaju, warunkująca nałożenie na organ grzywny. Nie ma również argumentacji mogącej wskazywać na "szczególnie drastyczny przypadek zwłoki organu w załatwieniu sprawy", ani też samego wniosku o stwierdzenie wystąpienia rażącego naruszenia prawa. Jednocześnie Prezes Zarządu wskazała, że istniały przesłanki uzasadniające ewentualne opóźnienie w przekazaniu wniosku. Po pierwsze, Prezes Zarządu szpitala przebywała od połowy grudnia 2025 r. w szpitalu na planowej operacji, a potem na dłuższym zwolnieniu lekarskim, co utrudniło komunikację. Po drugie, w tym czasie w sekretariacie pracowała tylko 1 osoba, a mnogość spraw związanych z końcem roku i okres świąteczny spowodował, że sprawa ta umknęła obsłudze sekretariatu.
Zdaniem Prezesa Zarządu, nie można zgodzić się też ze stanowiskiem wnioskodawczyni, jakoby organ działał celowo, w zamiarze niedopuszczenia do szybkiego i sprawnego rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej, mającym rodzić domniemanie o ukrywaniu "niewygodnych dla Szpitala faktów i zdarzeń". Podobny pogląd jest zarówno nieuprawniony, jak i nieudowodniony. Prezes Zarządu podkreśliła przy tym, że nie miała żadnej intencji w ukrywaniu rzekomo niewygodnych faktów i zdarzeń, bo mają one charakter neutralny, są sprawozdawane i przedstawiane na wniosek różnego rodzaju kontroli, to typowe dane statystyczne. W momencie, gdy na skutek dostarczonego odpisu wniosku o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania obowiązku prawnego, organ zorientował się w omyłkowym niedopełnieniu obowiązku, udostępnił niezwłocznie wnioskodawczyni dane, o które uprzednio wnioskowała (wysyłka w dniu 10 marca 2026 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Wniosek o wymierzenie grzywny podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Stosownie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2026 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2025 r. i w drugim półroczu 2025 r. (M.P. 2026 r., poz. 232) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2025 r. wyniosło 7770,04 zł, a w drugim półroczu 2025 r. wyniosło 7848,60 zł. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
Na gruncie tej regulacji prawnej judykatura podnosi, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., I OZ 343/14, LEX nr 1467276, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2014 r., I OZ 158/14, LEX nr 1449949). Natomiast grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (postanowienie NSA z dnia 23 września 2014 r., I OZ 759/14, LEX nr 1515135, oraz postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14, LEX nr 1492500). Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny ustawodawca pozostawił uznaniu Sądu, określając jedynie jej górną granicę w art. 154 § 6 p.p.s.a. Tym samym to Sąd ocenia, jaka wysokość grzywny w danej sprawie będzie adekwatna do okoliczności uchybienia przez organ obowiązkowi prawnemu.
Wniesiony w tej sprawie przez E. S. wniosek o wymierzenie grzywny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest zasadny. Z akt sprawy wynika, że skarga z dnia 8 stycznia 2026 r. została wniesiona w tym samym dniu, tj. 8 stycznia 2026 r. Wobec tego, stosownie do art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, tj. do dnia 23 stycznia 2026 r. Tymczasem z akt sprawy sygn. akt II SAB/Łd 74/26 - dotyczących skargi na bezczynność Prezesa Zarządu w sprawie udostępnienia informacji publicznej – wynika, że skarga została przekazana do Sądu w dniu 10 marca 2026 r., za pośrednictwem operatora pocztowego.
Nie ulega zatem wątpliwości, że Prezes Zarządu wypełniła obowiązek przekazania do Sądu skargi na bezczynność, złożonej przez E. S., z uchybieniem terminu wskazanego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Uchybienie terminu przekazania powyższej skargi opiewa na 46 dni. Ponadto przekazanie skargi nastąpiło dopiero po wniesieniu przedmiotowego wniosku o wymierzenie grzywny, a w szczególności po przekazaniu odpisu tego wniosku przez Sąd celem zajęcia przez Prezesa Zarządu stanowiska w sprawie. Przekazanie skargi z dnia 8 stycznia 2026 r. po terminie nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w przedmiotowej sprawie.
W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd bada jedynie, czy organ bądź podmiot, do którego skarga została skierowana, wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Przekazanie sądowi administracyjnemu skargi jest bezwzględne i obligatoryjne, niezależne od tego, czy dany podmiot uznaje, że skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, czy też uważa, że nie jest organem w rozumieniu p.p.s.a., albo nie jest dysponentem żądanych informacji, bądź stwierdzi, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Już tylko samo złożenie skargi stanowi żądanie strony nadania skardze określonego biegu i obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. Nie jest on uprawniony do dokonywania ocen dopuszczalności skargi i żądania jej przekazania, a także zasadności skargi, zwłaszcza w sprawach z zakresu informacji publicznej. Ocena, czy złożona skarga dotyczy zakresu właściwości sądów administracyjnych, należy bowiem wyłącznie do kompetencji sądu administracyjnego, który będzie orzekał w oparciu o skargę, akta i odpowiedź na skargę złożoną przez organ (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. akt III OZ 732/22, LEX nr 3440148 i przywołane tam orzeczenie).
Wymierzając Prezesowi Zarządu grzywnę za niedopełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie, Sąd wziął pod uwagę, że ustawodawca pozostawił swobodę w decyzji co do wymiaru jej wysokości, tj. określił jedynie górną granicę jej wysokości. Sąd uznał, że uchybienie terminowi przekazania skargi w wymiarze 46 dni oraz przekazanie jej dopiero po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny skutkuje wymierzeniem grzywny w wysokości 500 zł, która będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku, a zarazem wypełni funkcję prewencyjną. Podkreślić przy tym należy, że kwestie organizacyjne, które podniesione zostały w odpowiedzi na skargę, nie mogą odnieść skutku w postaci oddalenia przedmiotowego wniosku, gdyż organ powinien zapewnić zastępowalność pracowników w czasie ich nieobecności w celu zapewnienia ciągłości i sprawności swego działania.
Ponadto nie ulega wątpliwości, że w sprawie o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. organ ma bezwzględny obowiązek przesłania sądowi skargi, niezależnie od tego, czy skarga ta - zdaniem organu - została złożona w sprawie należącej do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie czy skargę należy uznać za niedopuszczalną z innych przyczyn. Okoliczność ta podlega ocenie sądu, a nie organu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 837/16, LEX nr 2190390). Organ musi więc przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Obowiązek ten spoczywa na organie niezależnie od tego, czy uznaje skargę za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Już samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje podmiot, za pośrednictwem którego jest wnoszona skarga, do uczynienia zadość temu żądaniu. Dopiero sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku, stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zaakcentować przy tym należy, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd bada jedynie, czy organ wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I OZ 1180/16; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt IV SO/Wr 17/16)( postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt IV SO/Wr 24/23, LEX nr 3621008). W tym kontekście należy zwrócić również uwagę, że zgodnie z poglądem wyrażonym w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OPS 1/23, dopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), w sytuacji gdy skarga, która nie została przekazana przez ten organ do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna (uchwała NSA z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OPS 1/23, ONSAiWSA 2024, nr 4, poz. 41).
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji postanowienia.
ał