II SO/Bk 3/25

II SO/Bk 3/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Justyna Siemieniako /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Orzeczono o wymierzeniu grzywny - W TRYBIE ART. 55
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 55
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Justyna Siemieniako (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji E. w H. o wymierzenie grzywny Stowarzyszeniu "P." w K. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a 1) wymierzyć Stowarzyszeniu "P." w K. grzywnę w kwocie 100 (sto) złotych za nieprzekazanie sądowi w ustawowym terminie skargi Fundacji E. w H.; 2) zasądzić od Stowarzyszenia "P." w K. na rzecz skarżącej Fundacji E. w H. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. ,
Uzasadnienie
W dniu 28 marca 2025 r. Fundacja E. z siedzibą w H. zwróciła się do Stowarzyszenia "P." w K. z wnioskiem o udostępnienie następującej informacji publicznej:
"1. Czy budynek byłego dworca PKP ([...],[...]), dzierżawiony obecnie przez Stowarzyszenie "P." posiada wszystkie przewidziane prawem dopuszczenia do użytkowania (elektryczne, kominiarskie, ppoż itd.) na dzień złożenia wniosku? Proszę o kopię w/w dokumentów
2. Czy budynek byłego dworca PKP ([...]), dzierżawiony obecnie przez Stowarzyszenie "P." jest ubezpieczony? Jeśli tak to proszę o kopię aktualnej polisy".
W dniu 8 maja 2025 r. Fundacja skierowała za pośrednictwem Stowarzyszenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność ww. organu.
Pismem z 4 czerwca 2025 r. Fundacja zwróciła się do tut. sądu z wnioskiem o: wymierzenie grzywny Stowarzyszeniu za nieprzekazanie skargi na bezczynność z 8 maja 2025 r., a także o zasądzenie od organu na rzecz Fundacji zwrotu kosztów postępowania wedle norm przepisanych. Fundacja wskazała, że skarga nie została przekazana do sądu.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Stowarzyszenie wniosło o jego nieuwzględnienie. W uzasadnieniu Stowarzyszenie potwierdziło, że wpłynęło do niego żądanie z 28 marca 2025 r., jednak zostało ono zignorowane jako skierowane do niewłaściwego podmiotu. W przedmiocie skargi podało natomiast, że w siedzibie Stowarzyszenia w P. mieszka jedynie 90-letni ojciec prezesa Stowarzyszenia, który nie przekazał skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi dotyczącej informacji publicznej, co wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.)
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Uprawnienie sądu do nałożenia na organ administracji grzywny aktualizuje się zatem w razie łącznego spełnienia dwóch warunków: naruszenia obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez skarżącego. Co istotne, naruszenie obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. jest jedyną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny. Obowiązek przekazania akt sprawy ma charakter bezwzględny i sama motywacja organu pozostaje bez znaczenia pod kątem możliwości nałożenia grzywny (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2021 r., III OZ 1104/21). W uchwale 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OPS 1/23 stwierdzono, że: "Dopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), w sytuacji, gdy skarga, która nie została przekazana przez ten organ do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna.". Tym samym ewentualne przyczyny niedopuszczalności skargi na bezczynność, w tym nawet brak właściwości sądu czy organu nie mają znaczenia w kontekście wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi.
W uzasadnieniu uchwały z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 NSA wskazał, że ustanowienie terminu na dopełnienie obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie, a organ musi dochować terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Sąd podkreśla jednocześnie, że instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie NSA z 15 grudnia 2017 r., I OZ 1702/17).
Jak z kolei wskazał WSA w Warszawie w postanowieniu z 19 maja 2022 r., II SO/Wa 9/22, "Przekazanie skargi jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Już tylko samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje podmiot, do którego skarga została skierowana, do uczynienia zadość żądaniu. Zasadność skargi jest przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. A ocena taka może być przeprowadzona dopiero po przekazaniu przez organ skargi do sądu".
W niniejszej sprawie skarga została doręczona organowi 13 maja 2025 r. (potwierdzenie nadania przesyłki – k. 6 akt sądowych; dane o doręczeniu z emonitoring.poczta-polska.pl) i w dalszym ciągu nie została przekazana sądowi.
Biorąc pod uwagę powyższe, należało uwzględnić wniosek i wymierzyć grzywnę w kwocie 100 zł. Należy podkreślić, że wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami administracyjnymi, jest niezależne od przyczyn braku wywiązania się przez organ z ustawowych obowiązków. Sąd wziął jednak pod uwagę, że nie mamy do czynienia z typowym organem administracji publicznej. Sąd uznał, że grzywna w wysokości 100 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia omawianego obowiązku i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość, ale również stanowiąc swego rodzaju dodatkową represję związaną z niewykonywaniem ustawowych obowiązków. Okoliczności rozpatrywanego przypadku nie dają podstaw do odstąpienia od wymierzenia grzywny. Jej wysokość zaś nie przekracza ustawowego maksimum wynikającego z art. 154 § 6 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis od wniosku w kwocie 100 zł, sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.